مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي بيرجند JBUMS Medical Sciences http://www.jbums.ir 87 journal87 1607-2197 fa jalali 1385 10 1 gregorian 2007 1 1 13 4 online 1 fulltext

fa مقايسه سيپروفلوکساسين خوراکی با سفترياکسون تزريقی در درمان پيلونفريت حاد بدون عارضه در زنان عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: پيلونفريت حاد يکی از شايعترين عفونتهای باکتريال در انسان بويژه در زنان است که در اغلب موارد با داروهای تزريقی مورد درمان قرار می گيرند و هزينه های بالايی به منظور بستری و تهيه دارو صرف آن می گردد. در سالهای اخير مصرف داروهای خوراکی برای درمان پيلونفريت پيشنهاد شده که از اين ميان سيپروفلوکساسين مورد توجه بيشتری قرار گرفته است. با توجه به مواردی از عدم پاسخ بيماران مبتلا به پيلونفريت بدون عارضه به داروهای خوراکی حتی سيپروفلوکساسين، مطالعه حاضر با هدف مقايسه نتايج درمانی دو رژيم سفترياکسون تزريقی و سيپروفلوکساسين خوراکی در درمان پيلونفريت بدون عارضه انجام شد.روش تحقيق: اين کارآزمايی بالينی، بر روی 47 بيمار زن مبتلا به پيلونفريت بدون عارضه انجام شد، ميکروارگانيزم جداشده در تمام موارد E-coli بود. بيماران به طور تصادفی، تحت درمان با يکی از رژيم های سفترياکسون تزريقی يا سيپروفلوکساسين خوراکی قرار گرفتند. وجود يا عدم وجود علايم پس از 24، 48، و 72 ساعت از شروع درمان مورد ارزيابی قرار گرفت. کشت ادرار در پايان روز سوم درمان و در پايان هفته اول از بيماران جهت ارزيابی پاسخ باکتريولوژيک به عمل آمد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمونهای t و Chi-Square در سطح معنی داری P£0.05 تجزيه و تحليل شدند.يافته ها: ميانگين سنی بيماران 41.35 ± 10.22 سال بود. ميانگين سنی دوگروه دريافت کننده رژيم سفترياکسون وريدی يا سيپروفلوکساسين خوراکی اختلاف معنی داری را نشان نداد (P=0.61). پاسخ بالينی به درمان در پايان 72 ساعت با استفاده از کشت ادرار منفی در گروه تحت درمان با سيپروفلوکساسين خوراکی %90 و در گروه تحت درمان با سفترياکسون تزريقی، %100 بود ولی تفاوت معنی داری در ميزان پاسخ درمانی در دو گروه ديده نشد. ميانگين زمانی بهبود علايم بالينی و قطع تب در بيمارانی که با سفترياکسون تزريقی درمان شدند، 1.63 ± 0.63 روز و در بيماران درمان شده با سيپروفلوکساسين 2.67 ± 0.49 روز بود؛ اين اختلاف از نظر آماری معنی دار بود (P=0.000).نتيجه گيری: استفاده از سيپروفلوکساسين خوراکی در درمان پيلونفريت حاد بدون عارضه در زنان توصيه می شود. اين دارو معادل سفترياکسون تزريقی موثر است؛ اگرچه بهبود علايم و قطع تب ديرتر ظاهر می شود. Background and Aim: Acute pyelonephritis is one of the most frequent bacterial infections in women which is usually managed by parenteral antibiotics, that are more expensive than oral ones. A lot of physicians recommend oral ciprofloxacin as a drug of choice to treat acute uncomplicated pyelonephritis. Recently, some patients did not responded to ciprofloxacine practically. This study was to assess treatment efficacy of oral ciprofloxacin with parenteral ceftriaxone in acute uncomplicated pyelonephritis in women. Materials and Methods: This clinical trial was performed on 47 women who were hospitalized with positive urine culture of acute uncomplicated pyelonephritis in Hashemy-nezhad hospital between 2002 and 2004. In all cases, isolated micro-organism was E.coli. After randomized selection each patient was treated by using one of the two regimens: oral ciprofloxacin or parenteral ceftriaxone. The patients were examined 24, 48, and 72 hours after the beginning of treatment for fever and other clinical symptoms and signs. For the assessment of bacteriologic response, urine cultures were undertaken at the end of the third and seventh day after the beginning of treatment. The obtained data were processed by means of SPSS software. Then, for data description statistical tables were used. Finally, student-t and fisher exact test were employed to analyse the data at the significant level of P0.05. Results: Mean age of subjects was 41.35±10.22 years. Mean age of women treated by ciprofloxacine and ceftriaxone were 41.68±9.30 and 41.12±11.80 years, respectively the difference of which was not significant statistically (P=0.61). Clinical response (negativity of urine cultures at the 3rd and 7th day) to treatment by oral ciprofloxacin and parenteral ceftriaxone revealed no significant difference. Mean symptoms improvement duration in oral ciprofloxacin and parenteral ceftriaxone were 2.67±0.49 and 1.63±0.63 days, respectively and thus, the difference was significant (P=0.000). Conclusion: The survey showed that oral ciprofloxacin is almost as effective as parenteral ceftriaxone but improvement of symptoms by ceftriaxone occurred earlier compared with ciprofloxacin taking. پيلونفريت حاد بدون عارضه، زنان، سيپروفلوکساسين، سفترياکسون، پاسخ درمانی Acute uncomplicated pyelonephritis, Women, Ciprofloxacin, Ceftriaxone, Clinical response 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-109&slc_lang=fa&sid=fa MR. Erfanian مجيدرضا عرفانيان تقوايی m-erfanian@mums.ac.i 870031947532846001336 Yes مشهد، بيمارستان قائم M. Seyed Nozadi محسن سيدنوزادی 870031947532846001337 No

fa تاثير آنتی بيوتيک تراپی در بهبودی بعد از عمل تونسيلکتومی و آدنوتونسيلکتومی عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: تونسيلکتومی يا آدنوتونسيلکتومی يکی از شايعترين اعمال جراحی در رشته گوش و حلق و بينی است. از جمله عوارض پس از اين جراحی می توان به تب، گوش درد شديد، Velopharyngeal Insufficiency (VPI)، ديسفاژی، ادينوفاژی، خونريزی، انسداد راه هوايی، عفونت، تنگی نازوفارنکس، ادم ريوی بعد از عمل و مرگ اشاره کرد. مطالعه حاضر با هدف تعيين کارايی تجويز آنتی بيوتيک بعد از اين عمل، در کاهش عوارض پس از آن انجام شد.روش تحقيق: در اين مطالعه که به صورت کارآزمايی بالينی انجام شد، 200 بيمار کانديد عمل جراحی تونسيلکتومی و آدنوتونسيلکتومی به طور تصادفی انتخاب و به تعداد مساوی در دو گروه آزمون و شاهد قرار گرفتند. برای بيماران گروه آزمون، آنتی بيوتيک بعد از عمل به مدت يک هفته تجويز شد ولی به افراد گروه شاهد، پس از انجام عمل جراحی، هيچ گونه آنتی بيوتيکی داده نشد. 24 ساعت و يک هفته بعد از عمل، تمام بيماران از نظر وجود تب، عفونت، خونريزی، ترميم زخم، وضعيت عمومی، درد و سير برگشت به رژيم معمولی و زندگی روزمره ارزيابی شدند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون آماری Chi-Square در سطح معنی داری P?0.05 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته ها: %49 از افراد گروه شاهد مذکر و %51 مونث بودند؛ سن %3 اين افراد زير 3 سال، %16 بين 3-7 سال، %44 بين 7-12 سال و %37 بالای 12 سال بود. %55 از افراد گروه آزمون 55 مذکر و %45 مونث بودند؛ در اين گروه، سن %1 از بيماران زير 3 سال، %23 بين 3-7 سال، %49 بين 7-12 سال و %27 بالای 12 سال بود. بين دو گروه از نظر تب، عفونت بعد از عمل، خونريزی بعد از عمل، درد در 24 ساعت اول و يک هفته بعد از عمل، وضعيت عمومی بيمار و سير برگشت به رژيم غذايی عادی و فعاليتهای روزمره زندگی، اختلاف معنی داری وجود نداشت (P>0.05).نتيجه گيری: استفاده از آنتی بيوتيک پروفيلاکتيک به طور معمول جهت جلوگيری از پيدايش تب، خونريزی، عفونت، درد بعد از عمل، برگشت سريع به زندگی عادی و رژيم غذايی معمولی و روند ترميم زخم توصيه نمی شود. Background and Aim: Tonsillectomy or adenotonsillectomy is one of the most frequent operations performed in ENT practice. Mortality and morbidity associated with tonsillectony and adentonosillectomy include severe otalgia, pyrexia, odynophagia, dysphasia, hemorrhage, upper air way obstruction, nasopharyngeal stenosis, infection, and finally death. Materials and Methods: A randomized clinical trial study was undertaken in 2004 in Emam_Reza hospital of Mashhad to determine the efficacy of profilactic antibiotic therapy in reducing complications of tonsillectomy or adenotonsillectomy. A total of 200 patients who had undergone tonsillectomy or adenotonsillectomy for chronic / recurrent tonsillitis or adenotonsillar hypertrophy were included 100 patients receive antibiotic in the form of amoxicillin for seven days postoperatively (case group), another 100 patients did not receive antibiotic postoperatively (control group). Results: In the control group 49% were males and 51% were females. In the case group 55% were males and 45% were females. In the control group 3% were less than 3 years and 16% between 3 and 7 years 44% between 7 and 12 years, and 37% were over 12. In the case group 1% was under 3 years, 23% between 3 and 7 years, 49% between 7 and 12 and 27% patients were over 12. All of the patients were postoperatively examined 24 hours and one week later to check the occurrence of fever, pain, hemorrhage, infection, wound healing, general condition, progression to solid diet, activity, and hospital readmission. Statistically, there were no significant differences between the two groups in regard to fever, infection, hemorrhage, readmission, wound healing, general condition and pain (P>0.05) Conclusion: Antibiotic therapy is not recommended routinely to all patients that undergo tonsillectomy and adenotonsillectomy unless postoperative infection occurs. تونسيلکتومی، آدنوتونسيلکتومی، آنتی بيوتيک تراپی Tonsillectomy, Adenotonsillectomy,Antibiotic therapy 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-110&slc_lang=fa&sid=fa A. Meimane Jahromi احمد ميمنه جهرمی elyas_pr@yahoo.com 870031947532846001339 Yes مشهد، بيمارستان امام رضا (ع)، بخش گوش و گلو و بينی H. Honarvar حسن هنرور 870031947532846001340 No AR. Khalighi اميررضا خليقی 870031947532846001341 No

fa تاثير اولتراسوند و مدت زمان کشش گروه عضلانی همسترينگ بر دامنه اکستنشن پاسيو مفصل زانو عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: مطالعات اندکی در مورد تاثير اولتراسوند و مدت زمان کشش بر افزايش انعطاف پذيری عضلات همسترينگ انجام شده است. مطالعه حاضر با هدف تعيين دامنه اکستشن پاسيو زانو در دانش آموزان مبتلا به کوتاهی گروه عضلانی همسترينگ و تاثير اولتراسوند و مدت زمان کشش در درمان اين اختلال انجام شد.روش تحقيق: اين تحقيق به صورت کارآزمايی بالينی و در سال 1384 در زابل انجام شد. 50 دانش آموز پسر با دامنه سنی 12-14 سال از بين دانش آموزان پسر مدارس راهنمايی از طريق نمونه گيری در دسترس مورد مطالعه قرارگرفتند. آزمودنيها به صورت تصادفی در پنج گروه قرار گرفتند. گروه اول با اولتراسوند، گروه دوم با اولتراسوند و کشش 15 ثانيه ای، گروه سوم با اولتراسوند و کشش 30 ثانيه ای، گروه چهارم فقط باکشش 15 ثانيه ای و گروه پنجم با کشش 30 ثانيه ای درمان شدند. ميزان اکستنشن پاسيو مفصل زانو (درجه) به عنوان شاخص انعطاف پذيری عضلات همسترينگ قبل و بعد از ده جلسه درمان اندازه گيری شد. داده ها با استفاده از آزمونهای ANOVA و t زوج شده در سطح معنی داری P?0.05 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافته ها: ميزان اکستنشن پاسيو مفصل زانو در گروه اول از 160.2 ± 7.9 درجه به 163.3 ± 7.5 درجه (P=0.001)، در گروه دوم از 161.1 ± 6.9 درجه به 166.5 ± 5.9 درجه (P<0.0001)، در گروه سوم از 163.5 ± 6.7 درجه به 171.2 ± 5.9 درجه (P<0.0001)، در گروه چهارم از 161 ± 11.8 درجه به 164.4 ± 11.3 درجه (P=0.005) و در گروه پنجم از 166.1 ± 5.6 درجه به 171.1 ± 4.8 درجه (P=0.001) ارتقا يافت. اختلاف عمده ای بين پنج گروه قبل (P=0.48) و بعد از مداخله (P=0.059) وجود نداشت. نتيجه گيری: در اين مطالعه، انعطاف پذيری گروه عضلانی همسترينگ با هر پنج برنامه درمانی افزايش يافت؛ ولی هيچ يک از روشها نسبت به ديگری برتری قابل توجهی در افزايش انعطاف پذيری اين گروه عضلانی نشان ندادند. دامنه حرکتی، اولتراسوند، مفصل زانو، همسترينگ، کشش 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-111&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa H. Moodi حسام مودی hesammoodi@yahoo.com 870031947532846001343 Yes زاهدان، خيابان آيت اله کفعمی، آزمايشگاه مرکزی رزمجومقدم، کلينيک فيزيوتراپی A. Akbari اصغر اکبری 870031947532846001344 No F. Ghiasi فاطمه غياثی 870031947532846001345 No F. Moodi فاطمه مودی 870031947532846001346 No

fa بررسی ارتباط عفونت هليکوباکترپيلوری با بيماريهای کرونر قلب عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: امروزه بيماريهای ايسکميک قلبی اولين علت مرگ و مير در جوامع هستند و در مطالعات انجام شده، نقش التهاب ها در عفونتهای مزمن در پاتوژنز بيماری کرونری قلب مطرح شده است. مطالعه حاضر با هدف تعيين ارتباط بين عفونت هليکوباکترپيلوری با آترواسکلروز انجام شد.روش تحقيق: در اين مطالعه مورد- شاهدی 82 فرد مبتلا به بيماری عروق کرونر که با آنژيوگرافی بررسی شده بودند و حداقل %50 يا بيشتر تنگی در يکی از عروق کرونر قلب داشتند، در گروه آزمون و 82 بيمار با عروق کرونر طبيعی يا درگيری خفيف و کمتر از %50، به عنوان گروه شاهد در نظر گرفته شدند. در اين پژوهش متغيرهای تنگی عروق، وسعت تنگی عروق کرونری، سن، جنس، پرفشاری خون، هيپرليپيدمی، سيگار و نمايه توده بدنی مورد مطالعه و بررسی قرار گرفتند. برای افراد هر دو گروه آندوسکوپی انجام شد؛ پس از بيوپسی، آزمايش اوره از و سرولوژی IgG به روش اليزا برای اثبات وجود عفونت هليکوباکترپيلوری انجام شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و آزمون t در سطح معنی داری P£0.05 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته ها: درگروه شاهد تست اوره از در %82.5 و تست سرولوژی IgG در %65 موارد مثبت و در گروه آزمون به ترتيب در %75 و %70 موارد مثبت بود. بين عفونت و بيماری عروق کرونر ارتباط معنی داری وجود نداشت (P=0.21). نتيجه گيری: در اين تحقيق، بين بيماری عروق کرونر و عفونت هليکوباکترپيلوری ارتباط معنی داری وجود نداشت؛ مطالعات وسيعتر و با حجم نمونه بيشتر توصيه می شود. Background and Aim: Today ischemic heart diseases are the first reason of death in most societies , and in studies done some testimonies have reported about the role of inflammations and chronic infections in the pathogenesis of coronary heart disease. The aim of this study was to find out if there were any association between Helicobacter- pylori infection and atherosclerosis. Materials and Methods: In this case-control study, endoscopy, urease test, and serology on 164 individuals (82 with coronary heart disease and 82 healthy ones) were performed to test the existence of Helicobacter-pylori. Finally, the obtained data were statistically analysed at the significant level of P≤0.05 by applying SPSS software and t-test. Results: It was found that among 82 individuals in the control group urease test of 82.5% and serology test of 65% were positive and among the case group (82 patients) 75% of urease test and 70% of serology test was positive. There was not a meaningful relationship between infection and coronary heart disease (P=0.21). Conclusion: In these two groups, whose age and gender were partly matched, there was not a meaningful statistical difference with regard to Helicobacter-pylori infection. Thus, other factors (inflammatory and non-inflammatory) for coronary heart disease should be investigated. بيماری کرونر قلب، عفونت هليکوباکترپيلوری، اندوسکوپی Coronary heart disease, Helicobacter pylori infection, Endoscopy 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-112&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa A. Amrai اکرم عمرائی 870031947532846001348 No تهران، خيابان دماوند، بعد از چهار راه خاقانی، ساختمان پزشکان 1188 M.Azemati محبوبه عظمتی azemati@gmail.com 870031947532846001349 Yes تهران، خيابان دماوند، بعد از چهار راه خاقانی، ساختمان پزشکان 1188 M. Moghaddam منصور مقدم 870031947532846001350 No

fa اثرات تراتوژنيک کادميوم بر ميتوکندری و هسته سلول های مخچه در موش صحرايی با استفاده از TEM عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: نتايج حاصل از مطالعات محققان مختلف حاکی از آن است که کادميوم به صورت يک تراتوژن در رشد و تکامل پستانداران تاثير گذاشته و دارای اثرات سمی متعددی می باشد؛ از سوی ديگر با توجه به افزايش مصرف کادميوم در جوامع صنعتی و وجود آن در منابع غير صنعتی مانند غذا، آب، نوشابه ها و سيگار و همچنين وجود گزارشاتی مبنی بر اثرات تراتوژن آن بر روی رشد و نمو مغز و نيز با توجه به حساسيت بسيار بالای سلول های عصبی و ميتوکندری های داخل سلولی نسبت به مواد تراتوژن، اين پژوهش به منظور تعيين اثرات کادميوم بر روی حساسترين ارگانل داخل سلولی (ميتوکندری و هسته) سلول های عصبی انجام شد.روش تحقيق: در اين مطالعه تجربی، 40 سر موش صحرايی ماده از نژاد ويستار، به چهار گروه 10 تايی، شامل: شاهد 1، شاهد 2، آزمون 1 و آزمون 2 تقسيم شدند. به گروههای شاهد نرمال سالين و به گروههای آزمون، 2 mg/Kg کلريد کادميوم به صورت داخل صفاقی در روزهای هشتم بارداری (زمان تکامل مخچه) و شانزدهم بارداری (زمان شروع رشد سلول های پورکنژ) به طور جداگانه تزريق شد. نوزادان موش ها در روز چهارم بعد از تولد (PN4) (زمان آرايش نهايی سلول های پورکنژ)، با کمک محلول ثابت کننده گلوتارالدئيد %1، از طريق بطن چپ پرفيوژن شدند و در نهايت مراحل آماده سازی و پردازش بافتی بر روی نمونه های حاصل، با استفاده از ميکروسکوپ الکترونی (TEM) انجام شد. يافته ها: در بررسيهای کيفی، مرگ سلولی، هتروکروماتين بودن هسته و مشخص نبودن هستک قابل ملاحظه بود؛ همچنين تخريب غشای ميتوکندری ها و کريستاهای آنها (کريستاليزه شدن ميتوکندری ها) و وجود واکوئول های متعدد غيرطبيعی در ميتوکندری ها مشاهده گرديد؛ ضمن آن که وجود تکه های جدا شده سيتوپلاسم همراه با اجزای سلولی در گروههای آزمون از ديگر تفاوت آنها با گروههای شاهد بود.نتيجه گيری: در اين پژوهش، مصرف کادميوم در زمان بارداری (روزهای هشتم و شانزدهم بارداری)، باعث ايجاد تغييرات دژنراتيو در ارگانل های داخل سلولی بخصوص ميتوکندری ها و هسته های سلول های مغز در نوزادان موشهای صحرايی شد. Background and Aim: The results of various reports show that cadmium, as a teratogenic agent, affects the development and evolution of mammals because it has several toxic impacts. On the other hand, regarding the increase in cadmium use in industrial communities and its presence in non-industrial sources –such as foods, water, beverages, cigarette- and also considering the reports presenting teratogenic impacts of the element on the development of the brain and high sensitivity of neurons and mitochondria to teratogenic elements, this study was carried out to evaluate cadmium impacts on the most sensitive nerve cell organelles (i.e mitochondria and nucleus). Material and Methods: Forty adult female Wistar rats were used in this experimental study. The animals were randomly assigned to four groups: control І, control ІІ, experiment І and experiment ІІ. The experimental groups І and ІІ received 2mg/kg/BW of cadmium chloride solution intraperitoneally (ip) both on the 7th day and 16th day of pregnancy. Whereas, the control group І and ІІ were injected intraperitoneally with normal saline on the same days. After delivery, on the fourth day (postna/tal PN4) rats of the four different groups were perfused intracardially with 1% fixative glutaraldehyde solution. After appropriate procedures, the histological samples were observed through transmission electron microscopy and the cellular and subcellular characteristics of Purkinje nerve cells were evaluated. Results: Qualitative microscopic assessment of the specimens showed considerable changes such as Purkinje cells death, heterochromatin nuclei, unclear nucleolus, deterioration of mitochondrial membrane and cristae, formation of numerous abnormal vacuoles in mitochondria and separated particles of cytoplasm with cellular components in the experimental groups. Conclusion: The present study clearly identified that cadmium exposure can induce degenerative changes in organelles especially mitochondria and nuclei of Purkinje cells in cerebellum of rat embryos. کادميوم، تراتوژن، ميتوکندری، هسته، سلول های مخچه، موش صحرايی Teratogen, Cadmium, Mitochondry, Nucleus, Purkinje cell, Cerebellum, Rat 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-113&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa A. Amini عبداله امينی d.amini2005@yahoo.com 870031947532846001352 Yes بيرجند، خيابان غفاری، دانشگاه علوم پزشکی بيرجند، دانشکده پزشکی، گروه علوم تشريح A. Faghihi ابوالفضل فقيهی 870031947532846001353 No M. MehdiZadeh مهدی مهدی زاده 870031947532846001354 No

fa ارزشيابی برنامه آموزش بهداشت بلوغ در ارتقای آگاهی دانش آموزان مقاطع راهنمايی و دبيرستان دخترانه شهر بيرجند عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: دوره بلوغ يکی از حساسترين دوران زندگی يک دختر نوجوان محسوب می شود. در اين دوره علاوه بر توجه به مسايل و روابط اجتماعی دختران، به مسايل بهداشتی دوران بلوغ نيز بايد توجه ويژه ای شود و لازم است آنها را با بهداشت دوران بلوغ آشنا نمود. اين مطالعه مداخله ای با هدف ارزشيابی برنامه آموزش بهداشت بلوغ در ارتقای آگاهی دانش آموزان مقاطع راهنمايی و دبيرستان دخترانه شهر بيرجند انجام شد.روش تحقيق: در اين مطالعه مداخله ای (از نوع قبل و بعد)، ابتدا 325 نفر از دانش آموزان دختر مقطع راهنمايی و متوسطه شهر بيرجند به روش نمونه گيری چند مرحله ای تصادفی شده، انتخاب و پرسشنامه خودساخته، شامل 20 سوال يک نمره ای در زمينه بهداشت دوران بلوغ، در بين آنها توزيع و پس از تکميل جمع آوری گرديد. آنگاه با يک برنامه آموزشی مدون، تمام اين دانش آموزان، توسط مربيان آموزش ديده با مطالب آموزشی يکسان مورد آموزش قرار گرفتند. زمان آموزش در هر کلاس 1.5 ساعت تخمين زده شد. يک ماه پس از پايان برنامه آموزشی و توزيع جزوه ها در مدرسه، مجددا پرسشنامه ها بين دانش آموزان توزيع و پس از تکميل جمع آوری گرديد. مواردی که در مرحله دوم به هر دليلی پرسشنامه را تکميل ننموده بودند، از مطالعه خارج شدند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون آماری t زوج شده در سطح معنی داری a=0.05 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافته ها: در مجموع 302 دانش آموز، پرسشنامه مرحله قبل و بعد از مداخله را تکميل کردند؛ از اين تعداد، 151 نفر در مقطع راهنمايی و 151 نفر در مقطع دبيرستان بودند. ميانگين نمره آگاهی در دانش آموزان مقطع راهنمايی قبل از مداخله 5.03 ± 3.7 و پس از مداخله 10.8 ± 4.8 بود؛ اين ميزان در بين دانش آموزان متوسطه قبل از مداخله 4.1 ± 2.3 و پس از مداخله 8.7 ± 3.8 برآورد گرديد. بين ميانگين نمره آگاهی قبل و بعد از مداخله در دانش آموزان هر دو مقطع اختلاف معنی داری وجود داشت (P<0.001)؛ همچنين ميانگين نمره آگاهی در کل دانش آموزان (در هر دو مقطع) قبل از مداخله 4.6 ± 3.1 و پس از مداخله 9.7 ± 4.4 بود (P<0.001).نتيجه گيری : ارايه برنامه های آموزشی در دوران بلوغ در افزايش سطح آگاهی دختران جوان نقش ارزنده ای دارد و از آنجا که معمولا دختران جوان در اين سن مشکلات دوران بلوغ خود را با والدين و اطرافيان در ميان نمی گذارند، کلاسهای آموزشی در مدارس، ضمن بالا بردن سطح آگاهی آنها، زمينه ارايه سوالات و حل مشکلات دوران بلوغ را در آنها نيز فراهم می آورد. Background and Aim: Puberty is one of the most critical period in a female adolescents' life. During this period, in addition to consideration of the girls' social problem and relationships, it is necessary to pay close attention to the health problems of puberty and get them aquainted with puberty health necessities. This intervening study aimed at evaluating the effect of educational program for puberty health on improving intermediate and high school female students' knowledge in Birjand. Materials and Methods: In this quasi-experimental study, 325 female intermediate and high school students were selected through randomized cluster sampling during several stages. Then, a self-set questionnaire including 20 questions, each having one point regarding puberty health, was distributed among them. After being filled out, the questionnaires were gathered. Following this, under a systemic educational plan all intermediate and high school selected students were given the same instruction by trained instructors. Instruction time for each meeting was estimated 1.5 hours. One month after the educational program and handing out the pamphlets in schools, the previous questionnaires were again distributed among the students to fill out, then, they were gathered. Those students who, for whatever reason, had avoided to fill out the questionnaires were omitted from study. At the end, 302 students who had filled out the questionnaires before and after intervention were studied. The obtained data were analysed by statistical paired Student t-test at significant level of P0.05. Results: Out of 302 students, 151 were intermediate and 151 high school students. Knowledge level among intermediate students was estimated 5.033.7 before intervention and 10.84.8 after intervention. Among high school students, the scores were 4.12.3 and 8.73.8, respectively. There was a significant difference between pre-intervention stage and post-intervention stage in both groups (P<0.001). Also, mean knowledge grade in all the students under study increased from 4.63.1 before intervention to 9.74.4 after intervention (P<0.001). Conclusion: Performing educational programs during puberty has a crucial role in young girls' knowledge increase. Since young girls often do not share their problems with their parents and their peers during the period, instructional classes in schools provide a good oppotunity for them to present their problems and finding solutions. ارزشيابی، بهداشت بلوغ، برنامه آموزشی، آگاهی، دانش آموزان دختر، بيرجند Evaluation, Puberty, Health, Instruction program, Knowledge, Female students, Birjand 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-114&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M. Moodi ميترا مودی mitra_m2561@yahoo.com 870031947532846001356 Yes بيرجند، خيابان غفاری، دانشگاه علوم پزشکی بيرجند، آموزشکده بهداشت N. ZamaniPour نصرت زمانی پور 870031947532846001357 No Gh. SharifZadeh غلام رضا شريف زاده 870031947532846001358 No M. Akbari-Bourang محمد اکبری 870031947532846001359 No S. Salehi سليمان صالحی 870031947532846001360 No

fa وضع تغذيه زنان باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی، درمانی شاهرود و برخی عوامل موثر بر آن عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: کميت و کيفيت تغذيه در دوران بارداری از اهميت ويژه ای برخوردار است. تغذيه نامناسب باعث ضعف بهداشتی مادران می شود که پيامدهای آن عوارض بارداری از قبيل تاخير رشد داخل رحمی جنين، وزن کم زمان تولد، سقط جنين و زايمان زودرس است. مطالعه حاضر با هدف تعيين وضع تغذيه زنان باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی، درمانی شهر شاهرود و برخی عوامل موثر بر آن انجام شد.روش بررسی: در اين مطالعه توصيفی- تحليلی که در سال 1383 انجام شد، 169 خانم باردار (سه ماهه آخر) مراجعه کننده به هشت مرکز بهداشتی، درمانی شهر شاهرود مورد مطالعه قرار گرفتند. رژيم غذايی مادران باردار به صورت ثبت مواد غذايی خورده شده در طی 24 ساعت گذشته و در طی مدت يک هفته متوالی و با انجام آزمايشات بيوشيميايی، هماتولوژی و آزمونهای تن سنجی با استفاده از شاخص نمايه توده بدن (BMI) بررسی گرديد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و آزمونهای آماری Chi-Square و t در سطح P?0.05 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته ها: ميانگين سن افراد مورد بررسی، 25.13 ± 4.95 سال و سن ازدواج آنان 20.11 ± 3.5 سال بود. %42.6 از افراد، دارای BMI طبيعی، %20.13 دارای اضافه وزن و %37.27 چاق بودند. هموگلوبين %9.6 مادران 11 g/dL> بود. بين BMI افراد مورد بررسی با تحصيلات، شغل، مصرف قرص آهن و مولتی ويتامين، آخرين مراجعه به پزشک و نوع مسکن ارتباط معنی داری مشاهده گرديد (P<0.05)؛ همچنين ميانگين مقدار دريافت انرژی، پروتئين، ويتامين های A، C، B1، B2، B3، B6، B12، کلسيم و آهن در واحدهای مورد پژوهش کمتر از استاندارد Recommended Dietary Allowances (RDA) بود. نتيجه گيری: در اين تحقيق، افزايش وزن، چاقی و کمبود مواد مغذی مناسب، مشکل اصلی دوران بارداری بود؛ اين امر به دليل عدم آگاهی مادران از تعادل دريافت انرژی و مواد مغذی و تغذيه صحيح به وجود آمده بود؛ پيشنهاد می گردد آموزش تغذيه دوران بارداری در مراکز بهداشتی، درمانی با توجه و دقت بيشتری صورت گيرد . Background and Aim: Efficiency of nutrition has a crucial role during pregnancy. Malnutrition causes health vulnerability of mothers and thereby oncoming pregnancy side effects including low birth weight, delayed fetus growth, abortion and pre- term delivery. The present study was carried out to determine the nutritional status of pregnant women and some of the factors affecting it in those attending various health-care centers in Shahrood. Materials and Methods: In this descriptive study, 169 pregnant women who were referred to 8 health-care centers in Shahrood, experiencing their third trimester of pregnancy with mean age of 25.13 and marital age of 20.11 years were selected. The diet of the pregnant women was checked by recording consumed foodstuffs during the past 24 hours and for a period of one week. Biochemical and hematological tests as well as anthropometrical examinations using body mass index (BMI) were also performed. The results were statistically analyzed by SPSS software using chi-square, and t-tests at the significant level of P0.05. Results: BMI analysis showed that 42.6% of the subjects had normal BMI, 20.13% were overweight, and 37.27% were obese. The study also revealed that 9.6% of the women had less than 11g/dL hemoglobin. A significant relationship was found between education and profession of the subjects, the dose of iron tablet taking, multivitamin use, the last referring to doctor, and kind of housing to BMI. Moreover, it was found that the intake of energy, protein, vitamins A, C, B1, B2, B3, B6, B12, Ca, and iron among the subjects were below the standard level of Recommended Dietary Allowances (RDA). Conclusion: The results of survey revealed that weight increase, obesity and the unavailability or shortage of suitable nutritive foods were the main problems which was due to lack of mothers’ awareness and information about the required balance between the intake of proper and nutritive diet and the amount of energy needed. Thus, it is essential in health-care centers to pay close attention to mothers’ education regarding their nutritional needs during pregnancy. ارزيابی وضع تغذيه، زنان باردار، مراکز بهداشتی درمانی شهر شاهرود، شاخص توده بدنی Nutritional status, Pregnant women, Health care centers Shahrood, BMI 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-115&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M. Delvarian Zadeh مهری دلوريان زاده delvarianzadeh_mehri@ yahoo.com 870031947532846001362 Yes شاهرود، خيابان شهدا، رو به روی پادگان، دانشکده علوم پزشکی شاهرود H. Ebrahimi حسن ابراهيمی 870031947532846001363 No N. Bolbol Haghighi ناهيد بلبل حقيقی 870031947532846001364 No

fa بررسی اپيدميولوژيک مسموميتهای ارگانوفسفره و اثرات قلبی و تنفسی آن عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: مسموميت حاد با اورگانوفسفره ساليانه باعث مرگ ومير دهها هزار نفر در کشورهای در حال توسعه می شود. اين مواد به طور وسيعی به عنوان حشره کش در منازل، صنعت و محيطهای کشاورزی مورد استفاده قرار می گيرند؛ بنابراين با توجه به سهولت دسترسی، می توانند باعث بروز خطرات اتفاقی يا عمدی ناشی از در معرض قرار گرفتن آن از طريق تماس پوستی و يا تنفسی شوند. مطالعه حاضر با هدف بررسی اپيدميولوژيک مسموميتهای ارگانوفسفره و اثرات قلبی و تنفسی آن انجام شد.روش تحقيق: در اين مطالعه توصيفی- آينده نگر طی يک سال، 51 بيمار دچار مسموميت حاد ارگانوفسفره، مورد بررسی قرار گرفتند. تشخيص مسموميت اورگانوفسفره بر اساس يافته های کلينيکی ميزان بوتيريل کولين استراز سرم و در تعدادی هم با توجه به موادی که همراهان مسمومين به بيمارستان آورده بودند، انجام شد. يافته ها: از 51 بيمار مورد مطالعه 20 نفر مرد و 31 نفر زن بودند. محدوده سنی آنها بين 5 تا بالاتر از 45 سال و سن %3.9 آنها زير 10 سال بود. %13.73 بيماران به طور تصادفی دچار مسموميت شده بودند و %78.43، اقدام به خودکشی کرده بودند. محل وقوع مسموميت اغلب در منزل و در %94.1 موارد، راه ورود سم از راه دهان بود. 33 نفر دچار اختلالات الکتروفيزيولوژيک قلب شده بودند که شامل طولانی شدن انتروال QTc در 33 بيمار (%64)، تغييرات موج T و سگمان ST در 12 نفر (%23)، اختلالات هدايتی قلب در 2 نفر (%3.9)، تغييرات موج T در 14 بيمار (27%)، تاکيکاردی سينوسی در 8 بيمار (15%) و براديکاردی سينوسی در 11 بيمار (21%) بود. 17 بيمار نيز دچار ادم حاد ريه غير قلبی شدند. نتيجه گيری: اين مطالعه به منظور بالابردن آگاهی مردم از سمی بودن اين مواد، شناساندن راههای مختلف جذب سم در بدن و ضرورت مراجعه سريع پس از شک به ايجاد مسموميت، پايش فعاليت الکتريکی قلب و توجه به تغييرات فاصله QTc که می تواند پيش بينی بروز آريتمی های کشنده باشد، انجام شد. بديهی است که استفاده از رسانه های گروهی به هر طريق می تواند در اين موارد کمک شايانی بنمايد. Background and Aim: Acute organophosphate poisoning causes thousands of human mortalities each year in developing countries. Organophosphates are frequently used as insecticides in households and in agricultural areas, thus posing a risk for accidental dermal exposure or through inhalation. The aim of this study was to describe the characteristics, epidemiology, clinical course, cardiac and electrocardiographic manifestation, and evaluation results of fifty one patients admitted to emergency room with a diagnosis of acute organophosphate poisoning. Materials and Methods: The clinical details of fifty one patients were collected in a prospective study for twelve months. Diagnosis of intoxication was based on clinical findings, butyralcholinesterase levels, and- in several cases- the material brought to the hospital. Finally, demographic, intoxication and clinical data were analyzed. Results: The study group was comprised of twenty males and thirty one females, whose age range was between one year and over forty five years 3.92% of whom were under ten. Accidental exposure was the cause of intoxication in 13.73% of the cases, and 78.43% of them had attempted suicide. Cardiac complication had developed in thirty three patients. Non- cardiogenic pulmonary edema was diagnosed in seventeen patients (33.3%), electrogardiographic abnormalities including prolonged QTc interval in thirty three (64.71%), ST-T changes in twelve (23.53%), and conduction defects in two cases (3.92%), T wave changes in fourteen (27.45%), sinus tachycardia in eight (15.68%), and sinus bradycardia in eleven patients (21.57%). Conclusion: This study was performed to raise the knowledge of general population about toxicity of these substances, multiple ways of their absorption through different systems, and the need for immediate seeking of medical care after poisoning is suspected. It is essential to monitor electrical activity of the heart especially QTc measurement which can be a good predictor of fatal arrythmias. The role of mass media, here, is of great importance in prevention of this poisoning. اورگانوفسفره، آريتمی، فاصله QT، الکتروکارديوگرافی، ايست قلبی Organophosphates, Arrhythmias, Cardiac arrest, Electrocardiography, QT interval 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-116&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa AA. RafighDoost عباس علی رفيق دوست 870031947532846001366 Yes مشهد، بيمارستان امام رضا (ع)، بخش قلب E. MirHoseini سيدمحمدابراهيم ميرحسينی 870031947532846001367 No H. PourZand هورک پورزند 870031947532846001368 No AH. RafighDoost اميرحسين رفيق دوست 870031947532846001369 No

fa ميزان آگاهی و نگرش دانشجويان دانشگاههای بيرجند نسبت به مصرف قرصهای اکستازی عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: اعتياد به مواد مخدر خانمان سوز است اما خانمان سوزتر از آن اعتياد به داروها و مواد به ظاهر شادی بخش است. بي‏شک برخی از نوجوانان و جوانان بدون داشتن آگاهی کافی، از اين قرصها به عنوان پايان دهنده غمهايشان استفاده می کنند. با توجه به آمار روزافزون مصرف اين ماده در کشور، مطالعه حاضر با هدف تعيين ميزان آگاهی و نگرش دانشجويان دانشگاههای شهر بيرجند نسبت به قرصهای اکستازی و به منظور دستيابی به اطلاعات پايه درخصوص برنامه ريزيهای لازم جهت ارتقای سطح آگاهی قشر آسيب پذير جامعه انجام شد.روش تحقيق: در اين مطالعه توصيفی- تحليلی، 536 دانشجو از دانشگاههای علوم پزشکی، آزاد اسلامی و دانشگاه بيرجند مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه ساختاری شامل 30 سوال بود که روايی آن به روش اعتبار محتوا سنجيده و پايايی پرسشنامه به روش آزمون مجدد محاسبه گرديد. داده ها با استفاده از آزمون Chi-Square، t و آناليز واريانس يک طرفه در سطح معنی داری P£0.05 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافته ها: آگاهی، %63.4 از دانشجويان در سطح ضعيف، %29.7 در سطح متوسط و فقط %6.9 در سطح بالا قرار داشت. %13.6 از دانشجويان اين قرصها را ديده بودند و فقط %4.3 از اين قرصها استفاده کرده بودند. بين ميانگين نمره آگاهی و متغيرهای جنس، محل زندگی، دانشگاه محل تحصيل ارتباط معنی داری وجود نداشت؛ همچنين بين مصرف قرصهای اکستازی با دانشگاه محل تحصيل و رتبه تولد ارتباط معنی داری وجود نداشت، اما ارتباط بين مصرف قرصهای اکستازی با محل زندگی، جنس و سطوح آگاهی دانشجويان ارتباط معنی دار بود (P<0.05).نتيجه گيری: پايين بودن اطلاعات و آگاهی عامل مهمی در گرايش افراد آسيب پذير جامعه به قرصهای اکستازی می باشد؛ همچنين زندگی در اماکن بدون نظارت مثل خانه های استيجاری دانشجو نيز می تواند عاملی در گرايش دانشجويان به سوی مواد مخدر و... باشد. Background and Aim: Drug addiction is ruinous, but more ruinous is addiction to Ecstasy drugs and materials .Undoubtedly, some juveniles and youths, due to lacking sufficient knowledge take these pills to put an end to their griefs. Regarding the increasing use of this material in the country the present study was carried out to measure the extent of Birjand University students' knowledge about and attitude towards Ecstasy (EX) pills in Birjand. It was thus considered their rate of knowledge and attitude to plan for necessary training in this respect. The harmful effects of these materials should be introduced to the students and to other vulnerable groups of the community. Materials and Methods: In this descriptive- analytical study 536 students from Universities of Medical sciences, Azad, and Birjand were investigated. Data collecting tool was a structured questionnaire containing 30 questions. Validity and reliability of the questionnaire were measured by content validity and test re-test, respectively .To analyze the data, chi-square, student t-test, and one -way variance were used and P0.05 was considered as the significant level. Results: It was revealed that 63.4% of the students had weak, 29.7% moderate, and only 6.9% had high knowledge about Ecstasy pills, 13.6% of them had seen the pills, but only 4.3% had used them. There was no significant relationship between mean knowledge score and variables such as gender, place of residence, and University. Also, there was no significant relationship between using EX pills, University, and order of birth. But there was a significant correlations between using EX pills and place of residence, gender, and students’ rate of knowledge (P<0.05). Conclusion: Lack of information and knowledge is a leading factor in attracting vulnerable groups of the community to Ecstasy pills .Besides, living in places, such as rented houses, not controlled by authorities can be a factor in attracting students to narcotics and ecstasy. قرصهای اکستازی، دانشجو، آگاهی و نگرش Ecstasy pills, Student, Knowledge, Attitude 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-117&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa N. Moasheri نرگس معاشری 870031947532846001371 Yes بيرجند، خيابان غفاری، دانشگاه علوم پزشکی بيرجند، آموزشکده بهداشت M. Miri محمدرضا ميری 870031947532846001372 No , HR. Mashreghi Moghadam حميدرضا مشرقی مقدم 870031947532846001373 No MR Eslami محمدرضا اسلامی 870031947532846001374 No

fa ديدگاه اساتيد و دانشجويان دانشگاه علوم پزشکی بيرجند نسبت به ارزشيابی اساتيد توسط دانشجو عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: ارزشيابی آموزشی به منظور تعيين ميزان موفقيت اعضای هيات علمی در مسير نيل به اهداف آموزشی انجام می شود. مهمترين دليل انجام ارزشيابی دانشجويان از اساتيد و تأکيد بر بهبود آن، ايجاد زمينه ای مناسب برای اعضای هيات علمی در راستای بهتر کردن نحوه آموزش می باشد. مطالعه حاضر با هدف تعيين ديدگاه اساتيد و دانشجويان دانشگاه علوم پزشکی بيرجند نسبت به ارزشيابی اساتيد توسط دانشجو انجام شد.روش تحقيق: در اين مطالعه که صورت توصيفی- مقطعی و در نيم سال دوم سال تحصيلی 83-1382 انجام شد، اعضای هيات علمی دانشگاه علوم پزشکی بيرجند و دانشجويان مورد مطالعه قرار گرفتند. نظرات آنان با استفاده از دو پرسشنامه مجزا جمع آوری شد. روايی و محتوای پرسشنامه ها پس از نظرخواهی از متخصصين و انجام مطالعه مقدماتی، تاييد شد و پايايی آنها به روش همسانی درونی و محاسبه آلفای کرونباخ ارزيابی گرديد. ضريب آلفای کرونباخ به ميزان 80% تعيين شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و آزمون Chi-Square در سطح معنی داری a=0.05 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافته ها: از مجموع 60 نفر اساتيد (30 نفر علوم پايه، 30 نفر بالينی) 95% از ارزشيابی خود توسط دانشجو اطلاع داشتند و %81.7 مسوول ارزشيابی دانشگاه را مرکز مطالعات و توسعه دانشگاه، می دانستند. %91.7 بازخورد نتايج ارزشيابی خود را دريافت کرده بودند و نظر %45 آنان نسبت به مفيد بودن اعلام نمره ارزشيابی در بهبود تدريس "کاملا موافق" بود؛ 40% از آنان اعتقاد داشتند که تکميل فرم ها توسط دانشجو بدون احساس مسووليت و حوصله است و 30% تکميل آن را بدون صداقت می دانستند. از مجموع 280 نفر دانشجو، 40% اعتقاد داشتند که فرم های ارزشيابی نمی تواند تا حد زيادی ارزيابی کننده کيفيت تدريس استاد باشد. %78.2 از دانشجويان فرم ها را با حوصله کافی تکميل می نمودند و %82.8 معتقد بودند که به نتايج ارزشيابی خيلی کم بها داده می شود.نتيجه گيری: با توجه به اين که ارزشيابی شيوه تدريس اساتيد، فرايندی است با هدف بهبود تدريس و ارتقای آموزش توسط اعضای هيات علمی و از طرفی بازخورد نتايج ارزشيابی به اساتيد می تواند منعکس کننده نقاط قوت و ضعف آنان در تدريس باشد و با عنايت به اين که دانشجويان بيش از ساير دست اندرکاران آموزش در جريان روند آموزش قرار می گيرند و می توانند نسبت به کم و کيف آن نظر دهند، بنابراين ارزشيابی زمانی مفيد خواهد بود که به عنوان بخشی از يک برنامه جامع ارزشيابی استاد قرار گيرد و داده های حاصل از آن از روايی و پايايی لازم برخوردار باشد. Background and Aim: Evaluating of academic members on students assessment is a kind of educational evaluation, which includes determining their rate of success in their own educational goals. The present study was aimed to investigate the academic staff and students' impressions on academic evaluation of students in Birjand University of Medical Sciences and Health Services Materials and Methods: In a periodic descriptive study the academic members (60 individuals) and students (280 individuals) of Birjand University of Medical Sciences contributed. Their views were studied through two discrete questionnaires whose content validity, after some specialists’ poll and introductory study, was approved. Besides, the reliability of the questionnaires was assessed using internal homogeneity and calculating Koronbach α coefficient. Koronbach α coefficient was found to be 80%. The data were analyzed through SPSS software presenting frequency and then chi-squarer test (α = 0.05) was used to compare the frequencies. Results: Of the 60 academic members (30 majoring in basic sciences and 30 in clinical sciences), 95% were aware of being evaluated by students and 81.7% thought that the university Educational Development Center (EDC) was responsible for evaluation. Also 91.7% of the academic staff had received the feedback of their own evaluation, 45% of them absolutely approved of the effectiveness of announcing evaluation grade in improving teaching, 40% believed that filling out the forms by students lacks a sense of responsibility and patience, and 30% thought the job was not done honestly. As for the students, from a total of 280, 40% believed that the evaluation forms- to a great extent- could not evaluate teaching quality of an academic member 78.2% of them filled out the forms patiently enough and 82.8% thought that the results of evaluation are credited very little. Conclusion: Evaluating teaching method of academic members is a process aiming at improving their teaching and promoting it and giving evaluation feedback to them can reveal their strengths and weaknesses in teaching. Besides, with respect to the fact that students, more than all other educational staff are in touch with teaching process and they are able to offer their views on the nature of teaching. Evaluation will often be useful if it is part of a comprehensive assessment program of academic staff and if the feedback data have the necessary validity and reliability. ارزشيابی، اعضای هيات علمی، دانشجو، دانشگاه علوم پزشکی بيرجند Evaluation, Academic members, Students, Birjand University of Medical Sciences 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-118&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M. Ziaee مسعود ضيايی npziaee @yahoo.com 870031947532846001386 Yes بيرجند، خيابان غفاری، دانشگاه علوم پزشکی بيرجند، دانشکده پزشکی، گروه پزشکی اجتماعی M. Miri محمدرضا ميری 870031947532846001387 No M. Haji-abadi محمدرضا حاجی آبادی 870031947532846001388 No Gh. Azarkar سيده قدسيه آذرکار 870031947532846001389 No P. Eshbak پويا اشبک 870031947532846001390 No

fa هماتوم پستان با نمای مشابه کارسينوم گزارش يک مورد و مروری بر مقالات پزشکی عمومى General تجربي Experimental تشکيل هماتوم در پستان پس از ضربه، عمل جراحی و بيوپسی شايع است. در برخی موارد هيچ سابقه ای از ضربه در شرح حال بيمار ديده نمی شود و هماتوم می تواند در بيماران مبتلا به بيماريهای خونی يا اختلالات انعقادی نيز ايجاد شود. هماتوم پستان ممکن است در ماموگرافی به صورت دانسيته با حدود نامشخص و يا به شکل توده ای با نمای خاردار (Spiculated) و شبيه به کارسينوم تظاهر نمايد. در اين گزارش خانمی 48 ساله که به علت وجود توده قابل لمس و بدون درد در پستان راست، مراجعه کرده بود، معرفی می شود. ماموگرافی در اين بيمار، نشان دهنده ضايعه ای با حدود نامنظم و خاردار به قطر 25 ميليمتر، بدون ميکرو کلسيفيکاسيون در ربع فوقانی داخلی پستان بود که به نظر می رسيد مربوط به تومور بدخيم پستان باشد. اولتراسونوگرافی يک توده هيپواکوئيک با اکوژنيستيه غيريکنواخت و دارای حدود نامنظم را نشان داد. عمل جراحی و حذف کانونی ضايعه، وجود هماتوم در پستان راست را مشخص نمود و هيچ گونه علايمی از بدخيمی مشاهده نگرديد. در تشخيص افتراقی توده های پستانی، صرف نظر از وجود سابقه ضربه قبلی و يا عمل جراحی و اختلالات خونی، احتمال هماتوم پستان را بايد در نظر داشت. در برخی موارد عارضه ديررس هماتوم ممکن است در ماموگرافی به شکل توده ای با نمای خاردار و شبيه به کارسينوم مشاهده شود. Breast hematoma is common after trauma, surgery, or biopsy. Sometimes there is no history of trauma and hematoma can occur in patients with hematologic diseases or coagulation disorders. Breast hematoma may present mamographically as an ill-defined density or spiculated mass mimicking a carcinoma. In this report, a 48-year old woman who underwent mammography because of a painless palpable node in the right breast is introduced. Mammography revealed an irregular spiculated lesion, 25 mm in diameter, without microcalcifications in the upper inner quadrant of the right breast which seemed to be a malignant tumor. Ultrasonography of the right breast showed a non homogeneous hypoechoic nodule with irregular margins. Surgery and local excision revealed breast hematoma. ‌Breast hematoma must be thought of as a differential diagnosis for a breast mass, regardless of previous trauma, surgery or hematologic disorders. Occasionally, the late squeal of a breast hematoma may resemble a carcinoma with spiculated lesion پستان، بيوپسی، هماتوم، کارسينوم، ماموگرافی، اولتراسونوگرافی Breast,Biopsy, Hematoma; Carcinoma, Mammography, Ultrasonography 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-119&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa D. Farrokh دنيا فرخ 870031947532846001392 Yes مشهد، بيمارستان امام رضا (ع)، بخش راديولوژی B. Zandi بهروز زندی 870031947532846001393 No , J. Hashemi جهان بخش هاشمی 870031947532846001394 No