مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي بيرجند JBUMS Medical Sciences http://www.jbums.ir 87 journal87 1607-2197 fa jalali 1385 4 1 gregorian 2006 7 1 13 2 online 1 fulltext

fa آلرژی زاهای نوترکيب، ابزار نوين تشخيص بيماريهای آلرژيک عمومى General تجربي Experimental حدود 10 قرن پيش حکيم دانشمند ايرانی، زکريای رازی برای اولين بار، بيماری آلرژی را با ذکر علايم آن گزارش نمود؛ در آن زمان به دليل وجود و شيوع بيماريهای عفونی در جوامع بشری که باعث مرگ و ميرهای زيادی می شد، به اين بيماری توجه خاصی نشد؛ 1000 سال پس از اين گزارش، وضعيت بهداشتی جوامع بشری با کمرنگ شدن شيوع بيماريهای مسری تغيير يافت. در سالهای اخير شاهد شيوع بيش از پيش بيماريهای آلرژيک هستيم که باعث تحميل هزينه های سنگين به جامعه شده است؛ بنابراين تشخيص و درمان اين دسته از بيماريها در 20 سال گذشته، از جايگاه خاصی برخوردار شده است. علاوه بر گرفتن شرح حال، استفاده از آزمون پوستی توسط عصاره تام مواد آلرژی زا از قديمی ترين روشهای تشخيص است. استفاده از عصاره تام که مشکلات متعددی در فرآيند تهيه و استاندارد کردن آن وجود دارد، اغلب از حساسيت و ويژگی لازم جهت تشخيص بيماريهای آلرژی برخوردار می باشد. پيشرفتهای دهه های اخير در زمينه روشهای بيوشيميايی و فناوری بيولوژی مولکولی و مهندسی ژنتيک پروتئين ها، امکان شناسايی تهيه و تخليص آلرژی زا های طبيعی و نوترکيب را فراهم ساخته است. در اين مقاله ضمن مروری کوتاه به روشهای تشخيص بيماريهای آلرژيک، جايگاه آلرژی زا های نوترکيب، در ارتقای کيفی اين روشها (حساسيت و ويژگی) مشخص شده است. Almost 10 centuries ago, clinical symptoms of allergy were reported for the first time by the great Iranian sage and scientist, Zakariya Razi. However, his report was neglected because fatal infectious diseases were taken more seriously into account. About 1000 years after this report, infectious diseases were less dramatically propagated due to the improvement of hygienic conditions. Nowadays, prevalence of allergic diseases has increased more than ever before. This prevalence has imposed heavy charges on society. Thus, diagnosis and treatment of such diseases has gained particular importance .In Addition to recording patients' history, having skin prick test by applying natural extracts of allergens is among the oldest diagnostic methods. Using natural extracts, providing and standardizing of which is challenging, is often desirable in diagnosis of the allergic reactions. Developments in molecular biology, biochemistry, molecular biotechnology and genetic engineering techniques of preparing proteins has made it possible to identify and purify natural and recombinant allergens. The present paper, while presenting a brief review of diagnostic techniques of allergic diseases, pinpoints the role of recombinant allergens in promoting the applied techniques. آلرژی زا، تشخيص آلرژی، آلرژی زای نوترکيب Immunology, Recombinant allergens, Allergic diseases 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-84&slc_lang=fa&sid=fa A. Varasteh عبدالرضا وارسته varastehmajid@hotmail.com 870031947532846001439 Yes مشهد، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مرکز تحقيقات ايمونولوژی M. Arefi مجيد عارفی عنبرانی 870031947532846001440 No

fa مطالعه هيستوشيمی تغييرات بافتی کبد در ديابت القا شده با استرپتوزوتوسين در موش صحرايی عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: ديابت مليتوس بيمای متابوليک شايعی است که به علت نارسايی در ترشح انسولين و يا نقص در مجموعه عواملی که در عملکرد آن دخيل هستند، به وجود می آيد. هيپرگليسمی و هيپرليپيدمی ديابت می توانند اختلالات ساختمانی و فيزيولوژيک زيادی را در دستگاههای بدن ايجاد کنند. مطالعه حاضر با هدف شناسايی تغييرات هيستوشيمی کبدی در ديابت القاشده با استرپتوزوتوسين در يک مدل تجربی (موش صحرايی) انجام شد.روش تحقيق: در اين مطالعه تجربی، 60 سر موش صحرايی بالغ نر از نژاد Sprague Dawley با وزن 250 ± 20 گرم انتخاب شدند و به دوگروه شاهد ( 15 سر) و آزمايش (45 سر) تقسيم شدند. هر کدام از گروهها به سه زير گروه 2، 8 ، و 16 هفته ای تقسيم شدند. موش ها از نظر درجه حرارت، ميزان رطوبت، دوره تاريکی و روشنايی و دسترسی آزاد به آب و مواد غذايی در شرايط استاندارد قرار گرفتند. موش های گروه آزمايش با تزريق داخل صفاقی 60mg/kg استرپتوزوتوسين ديابتی شدند. موش های گروه شاهد همان حجم نرمال سالين دريافت کردند؛ سپس در موعد مقرر از کبد هر دو گروه، نمونه برداری شد و مطابق روشهای معمول بافت شناسی پاساژ و بلوک های پارافينی تهيه و برشگيری انجام شد. برشهای فوق با رنگ آميزيهای هماتوکسيلن و ائوزين، پاس ، آلسين بلو با pH=2.5 و لکتين PNA مورد مطالعه قرار گرفتند. لکتين به ميزان 10 ميکروگرم به ازای هر ميلی ليتر در بافر فسفات با pH=6.6 رقيق شد.يافته ها: نتايج اين مطالعه وجود دی ساکاريد گالاکتوز/ ان استيل گالاکتوز آمين را به ميزان بسيار کم در گروه آزمايش (ديابتی) در پوشش مجاری صفرايی و به فرم ساب اندوتليال در وريد مرکز لبولی نشان داد. در رنگ آميزی پاس، حضور دانه های گليکوژن در گروههای شاهد و آزمايش در هپاتوسيت های کبدی ديده شد. ميزان گليکوژن در هپاتوسيت های رديف های محيطی لبول های کبدی بيشتر از سلول های رديفهای مرکزی بخصوص در گروه 16 هفته ای بود؛ در گروههای ديابتی درجاتی از احتقان کبدی مشاهده شد.نتيجه گيری: به نظر می رسد تغييرات کبدی در ديابت وابسته به زمان بوده و اين تغييرات در عناصر عروقی و مجاری صفراوی و هپاتوسيت های کبدی ديده می شود. مطالعات بيشتر نقش اين تغييرات ساختمانی را در پاتوژنز ديابت نشان خواهد داد. Background and Aim: Diabetes Mellitus is a prevalent metabolic disease, which is caused by deficiency in insulin secretion or malfunction of a series of agents affecting its function. Diabetic hyperglycemia and hyperlipidemia can induce many structural and functional disturbances in all body systems. The aim of the present study was to identify histochemical liver tissue changes in diabetes mellitus in Rats as an experimental model. Materials and Methods: A total number of 60 male Sprague Dawley Rats with the average weight of 250±20 gr were chosen and divided into two experimental (45) and control (15) groups. Each of these groups was then divided into three subgroups of 2, 8, and 16-weeks. All the rats were put in a standard condition with respect to temperature, humidity, darkness and lighting periods availability of water and food stuff. The experimental group developed diabetes through receiving I.P. injection of 60mg/kg of streptozotocin. Rats in the control group received the same amount of normal saline. In due course, liver specimens were taken from both groups. Tissue specimens were processed routinely and paraffin blocks prepared then, the dissected tissues were stained by Hematoxylin Eosin, PAS, PNA/Alcian blue pH=2.5. Lectin (10 microgram/mL) was diluted with Buffer phosphate (pH=6.6). Results: The study showed very little presence of disaccharide galactose/ install galactosamine in bile subendothelial ducts and in the center of lobule venule in the diabetic group. PAS staining showed an increase in the quantity of glycogen particles in peripherally located hepatocytes of liver cell lobule especially in the 16 week subgroup. Besides, liver congestion was observed in the diabetic groups. Conclusion: It seems that liver tissue changes in diabetic groups is time dependent and could be seen in blood vessels, bile duct epithelium and hepatocytes. Further studies will probably show the role of these changes in pathogenesis of diabetes mellitus. ديابت مليتوس، کبد، پاس، لکتين، موش صحرايی Diabetes mellitus, Liver, PAS, Lectin, Rat 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-85&slc_lang=fa&sid=fa MR. Arab محمدرضا عرب mr_arabz@yahoo.com 870031947532846001442 Yes گروه آموزشی علوم تشريحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان E. Ghiasi انسيه قياسی 870031947532846001443 No F. Sargolzaei Avval فريدون سرگلزايی اول 870031947532846001444 No M. Karimi مهربد کريمی 870031947532846001445 No GhR. Komeili غلام رضا کميلی 870031947532846001446 No

fa اثر سوفنتانيل داخل نخاعی بر عوارض هموديناميک بی حسی داخل نخاعی با ليدوکائين %5 در عمل جراحی سزارين عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: بيهوشی نخاعی به دليل عوارض کمتر در مادر و نوزاد وکاهش هزينه ها، روش مناسبی در بيهوشی سزارين است. از داروی سوفنتانيل داخل نخاعی به عنوان داروی کمکی برای تقويت اثر بی دردی در بيهوشی نخاعی استفاده می شود. مطالعه حاضر با هدف تعيين اثر سوفنتانيل داخل نخاعی بر روی اختلالات هموديناميک در بيهوشی نخاعی و ساير عوارض آن انجام شد.روش تحقيق: اين مطالعه کارآزمايی بالينی، به صورت تصادفی و دو سو کور در سال 1383، در بيمارستان حضرت رسول اکرم (ص) در تهران و زايشگاه نيک نفس در رفسنجان، بر روی 100 خانم باردار متقاضی جراحی سزارين صورت گرفت. برای 50 بيمار علاوه بر ليدوکائين، 5 ميکروگرم (معادل 1cc) سوفنتانيل داخل نخاعی تزريق گرديد (گروه آزمون) و به گروه شاهد، به جای سوفنتانيل، 1 ميلی ليتر، نرمال سالين تزريق گرديد. اطلاعات جمع آوری شده، با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمونهای دقيق فيشر و t مستقل در سطح معنی داری P£0.05 تجزيه و تحليل شدند.يافته ها: افت فشار خون بيش از %10 نسبت به فشار خون اوليه در گروه آزمون و شاهد به ترتيب %32.6 (16 نفر) و %67.4 (31 نفر) و افت ضربان قلب بيش از %10 نسبت به ضربان قلب اوليه در گروه آزمون و شاهد به ترتيب %40.8 (20 نفر) و %91.3 (42 نفر) بود؛ هر دو عارضه فوق به طور معنی داری در گروه آزمون، کمتر از گروه شاهد بود (P<0.0001). از نظر عوارض ديگر نظير تهوع، استفراغ، دپرسيون تنفسی، آپگار نوزادان، تفاوتی بين دو گروه وجود نداشت و فقط در گروه آزمون در %22 (11 نفر)، خارش گزارش شد.نتيجه گيری: اضافه کردن 5 ميکروگرم سوفنتانيل داخل نخاعی به ليدوکائين %5 در بيهوشی نخاعی در سزارين، علاوه بر کاهش نياز به بی دردی يا آنالژزيک اضافه، باعث ثبات هموديناميک در اين بيماران می شود و عوارض مهم و قابل توجهی ايجاد نمی کند. Background and Aim: Spinal anesthesia is the preferred method for cesarian section -because of minimal maternal and neonatal complications and low cost. Intrathecal sufentanil is used for augmentation of analgesic effect in spinal anesthesia. The aim of this study was to evaluate the effect of intrathecal sufentanil on hemodynamic measurements and other complications. Materials and Methods: This randomized double-blinded clinical trial was done in Rasool-e-Akram hospital in Tehran and Niknafas maternity hospital in Rafsanjan on 100 full term pregnant women who were candidate for cesarean section. Lidocaine 5% was used for spinal anesthesia and participants were indicated to receive intrathecal administration of 5 mg sufentanil or placebo. For 50 patients, in addition to lidocaine, 5 micrograms (1 mL) intrathecal sufentanil was administered (case group). In the control group, instead of sufentanil, 1mL of normal saline was injected. The obtained data was analysed by SPSS using fisher exact tests, and independent t-tests at significant level P≤0.05. Results: Decreased blood pressure of more than 10% in the case and control groups were observed in 32.6% (16 individuals) and 67.4% (31 cases), respectively. Decreased heart rate of lower than 10% were measured in 40.8% (20 cases) and 91.3% (42 cases) of the case and control groups, respectively. Both of the above complications were significantly lower in the case group compared with control group (P<0.0001). Regarding other complications such as nausea, vomiting, respiratory depression, and neonatal apgar, no significant differences were noted between the two groups. However, itching was observed in 11 patients (22%) of the case group but not in the controls. Conclusion: Addition of 5 microgram sufentanil to lidocaine 5% for spinal anesthesia in cesarean section improved hemodynamic stability without causing important complication. The only noticeable side effect of sufentanil was mild pruritus. سزارين، بی حسی نخاعی، سوفنتانيل، وضعيت هموديناميک Cesarean, Spinal anesthesia, Sufentanil, Placebo, Hemodynamic measurement 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-86&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa F. Bayat فاطمه بيات bayatlaleh@yahoo.com 870031947532846001448 Yes رفسنجان، مرکز آموزشی، درمانی مرادی M. Homaei محسن همايی 870031947532846001449 No GhR. Daneshtalab غلام رضا دانش طلب 870031947532846001450 No A. Bayat احمد بيات 870031947532846001451 No بيمارستان خاتم الانبياء شهرستان شوشتر

fa تاثير هورمون های استروژن و پروژسترون بر وضعيت نوار مغزی و MMSE در بيماران زن مبتلا به آلزايمر عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: با توجه به وفور بيماری آلزايمر و عدم درمان قطعی آن، مطالعات متعددی جهت يافتن درمانهای موثر آلزايمر در حال انجام است. بررسيهای اخير نشان می دهد که مصرف استروژن و هورمون درمانی ممکن است بتواند سير اين بيماری را کند يا متوقف سازد. مطالعه حاضر با هدف تعيين تاثير هورمون درمانی با استروژن و پروژسترون بر علايم و تغييرات الکتروانسفالوگرافی در بيماران زن مبتلا به آلزايمر انجام شد.روش تحقيق: اين مطالعه به صورت کارآزمايی بالينی (مداخله ای)، بر روی 30 زن با سن بيشتر از 40 سال و مبتلا به بيماری آلزايمر انجام شد که موارد منع استفاده از هورمون درمانی در آنها وجود نداشت. پس از انجام آزمونهای الکتروآنسفالوگراف (EEG) و Mini Mental Status Examination (MMSE)، بيماران به طور تصادفی به دو گروه آزمون و شاهد تقسيم شدند؛ گروه آزمون به مدت چهار ماه روزانه يک قرص استروژن کونژوگه 0.625mg به همراه 1.2 قرص پروژسترون و گروه شاهد، دارونما دريافت کردند. پس از دو و چهار ماه از شروع مداخله، آزمونهای MMSE و EEG تکرار و ثبت گرديد؛ داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمونهای آماری t مستقل و t زوج شده در سطح معنی داری P£0.05 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافته ها: ميانگين نمرات MMSE در گروه آزمون دو ماه بعد از مداخله 19.47 ± 2.2 و چهار ماه بعد 19.87 ± 2.53 بود که نسبت به ميانگين نمرات قبل از مداخله (17.27 ± 2.31) به طور معنی داری بالاتر بود (به ترتيب P=0.001 و P=0.001). ميانگين نمرات MMSE در گروه شاهد دو ماه بعد از مداخله 19 ± 4.17 و چهار ماه بعد 19 ± 4.61 بود که نسبت به قبل از مداخله (17.73 ± 5.13) تفاوت معنی داری نداشت (P=0.08 و P=0.19). توزيع فراوانی تغييرات EEG در دو گروه، دو ماه بعد از مداخله تفاوت معنی داری از نظر آماری نداشت؛ اما چهار ماه بعد، تغييرات مثبت EEG نسبت به ساير تغييرات در گروه آزمون نسبت به گروه شاهد اختلاف معنی داری مشاهده شد (P=0.003). نتيجه گيری: يافته های اين مطالعه نشان داد که هورمون درمانی با استروژن و پروژسترون موجب بهبودی MMSE و نيز بهبود تغييرات EEG می گردد؛ اين روش ضمن دارابودن حداقل عوارض، در درمان بيماران زن مبتلا به آلزايمر مفيد می باشد. Background and Aim: Alzheimer's disease is the most common cause of dementia, leading to debilitating the patient and indirectly causing a lot of economical and psychological problems both for the rest of the family and for the society. Because of the high incidence of the disease and no definite treatment for it, a lot of studies are being carried out to find effective therapies. Recent studies suggest that estrogen and hormone replacement therapy (HRT) may slow down or stop the progression of the disease. This study was aimed to determine the effect of HRT on the symptoms of the disorder in women with Alzheimer and their EEG changes. Materials and Methods: This interventional- clinical trial study was carried out on thirty post menopausal women suffering from Alzheimer's disease aged forty-one and over with no contraindications for hormone therapy. For every patient EEG and MMSE were performed and then the patients were randomly divided into case and control groups. For four months, the case group received conjugated-estrogen 0.625 mg with half of a medroxy progesterone acetate tablet daily. The other group received placebo. After two and four month intervals MMSE and EEG were recorded again and finally the data was analyzed by SPSS software, paired and unpaired t tests and at the significant level P≤0.05. Results: Mean MMSE score in the case group two months and four months after intervention was 19.47±2.2 and 19.87±2.53, respectively which were significantly higher than the score before intervention (17.27±2.31) (P=0.001 and P=0.001). Mean MMSE score in the control group after two and four months was 19±4.17 and 19±4.61 respectively, which did not show a significant difference with before intervention mean score (17.73±5.13), (P=0.08 and P=0.192, respectively). Frequency distribution of EEG changes two months after intervention in both groups did not statistically show a significant difference but four months after intervention positive EEG changes compared to other changes in the case group were higher than those in the control group, which was a significant difference (P=0.003). Conclusion: From the findings of this study support the hypothesis that hormone replacement therapy improves symptoms and EEG changes of most women with Alzheimer's disease. Thus, hormone therapy with estrogen and progesterone, while having the least complications, can be beneficial in the treatment of women with Alzheimer's disease. آلزايمر، هورمون درمانی، EEG ، MMSE Alzheimer, Hormone replacement therapy, EEG, MMSE 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-87&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa F. Iranmanesh فرهاد ايران منش fpp_farhad@yahoo.com 870031947532846001453 Yes رفسنجان، بيمارستان حضرت علی بن ابيطالب، بخش مغز و اعصاب A. Sayyadi احمدرضا صيادی اناری 870031947532846001454 No A. Fayegh عادله فايق 870031947532846001455 No Z. Shafiee زهرا شفيعی 870031947532846001456 No

fa بررسی اثرات ضد کانديدايی عصاره آبی و الکلی ريشه زرشک و مقايسه آن با کلوتريمازول در محيط آزمايشگاهی عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: در طی سه دهه گذشته به دليل استفاده وسيع از شيمی درمانی برای درمان سرطان، پيوند عضو و ايدز، ميزان بروز عفونتهای قارچی تهديد کننده زندگی به طور چشمگيری افزايش يافته است. اغلب عفونتهای قارچی سيستميک توسط پاتوژن های فرصت طلب مثل گونه های کانديدا ايجاد می شوند. اگرچه بسياری از پژوهشگران مطالعات زيادی در جهت تهيه داروهای ضد قارچ جديد انجام داده اند و هم اکنون بعضی از اين داروها تحت تجربه کارآزماييهای بالينی قرار دارند ولی هنوز آمفوتريسين B و ترکيبات آزول درمان اصلی عفونتهای قارچی سيستميک به شمار می روند. منتهی عوارض جانبی پلی ان ها و مقاومت گونه های کانديدا به ترکيبات آزول، درمان مبتلايان به بيماريهای قارچی عمقی مهاجم را با مشکل روبه رو کرده است؛ بنابراين نياز به تهيه داروهای جديد ضد قارچ با عوارض جانبی کم و فعاليت بر عليه طيف وسيع قارچ ها بيش از گذشته احساس می شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثير ضدکانديدايی عصاره آبی و الکلی ريشه گياه زرشک در محيط آزمايشگاهی و مقايسه آن با کلوتريمازول انجام شد.روش بررسی: در اين مطالعه تجربی، عصاره آبی گياه زرشک و عصاره الکلی (هر دو با غلظت 1 mg/mL) تهيه شد. سوسپانسيون سلولی کانديدا آلبيکنس (100000CFU/mL) بر روی محيط کشت سابورو دکستروز آگار کشت گرديد؛ سپس قدرت ضد کانديدايی عصاره ها و کلوتريمازول با روش اندازه گيری قطر ناحيه مهار پس از زمان انکوباسيون 48 ساعت مورد ارزيابی قرار گرفت. به ميزان قطر ناحيه مهار 1-10 ميليمتر: 1+، 10-20 ميليمتر: 2+، 20-30 ميليمتر: 3+ و 30-40 ميليمتر 4+ تعلق گرفت. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و آزمونهای ANOVA و Tukey B در سطح معنی داری P£0.05 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافته ها: ميانگين قطر ناحيه مهار برای عصاره آبی 16.89، عصاره الکلی 27.69 ميليمتر، الکل 70 درجه به عنوان شاهد برای عصاره الکلی برابر صفر و برای کلوتريمازول 33.63 ميليمتر بود؛ اين اختلافها از نظر آماری معنی دار بود (P<0.001).نتيجه گيری: با توجه به يافته های فوق می توان نتيجه گرفت که عصاره ريشه زرشک دارای خواص ضد کانديدايی می باشد و اين اثرات در مورد عصاره الکلی نسبت به عصاره آبی به نحو بارزتری نمود دارد و با توجه به اين که الکل 70 درجه که از آن به عنوان حلال عصاره الکلی استفاده شد، دارای ناحيه مهار صفر بود، می توان اذعان داشت که تمام اين خواص مربوط به خود ريشه زرشک بوده است. Background and Aim: During the past three decades, life-threatening fungal infections have frequently been emerging through opportunistic infections with the advent of cancer chemotherapy, organ transplantation, and or AIDS. Most of systemic fungal infections are mainly caused by opportunistic pathogens such as Candida species. Although many researchers have carried out intensive studies attempting to develop new antifungal drugs some of which are now under clinical trials, amphotericin B and the azole compounds remain the mainstay of fungal systemic infection therapy. However, the adverse effects of polyenes and the emergence of Candida strains resistant to commercial azole compounds make the treatment of patients with deeply invasive mycoses difficult. Therefore, demand for the development of new antifungal agents which have low side effects and broad-spectrum activity against various fungi is greater than ever before. The present study aimed at evaluating the anticandidial effects of Berberis vulgaris Root extracts (ethanolic and aqueous) and comparing their effects with those of clotrimazole. Materials and Methods: In this experimental study, aqueous and ethanolic extracts of Berberis each having 1 mg/mL concentration were prepared. Candida albicans (100000 CFU/mL) was cultured on dextrose agar medium .Then, after incubation period of 48 hours, anticandidal strength of the extracts and clotrimazole was measured through zone of inhibition. Zone of inhibition for 1-10 mm was 1+, for 10-20 mm 2+, for 20 –30 mm 3+ and for 30-40 mm 4+. The obtained data was analysed by using SPSS software package, ANOVA and Tukey B tests. Resutls: Average zone of inhibition for aqueous extract of Berberis was 16.89 mm, for ethanolic extract of Berberis it was 27.69 mm, for pure ethanol 0 mm, and for clotrimazole 33.63 mm. Besides, these differences were statistically significant (P<0.001). Conclusion: According to our findings, Berberis vulgaris root extracts have anticandidal effects, and these effects are more prominent for ethanolic extract. Because ethanol, by itself, doesn't have any anticandidal effects (zone of inhibition=0), we can conclude that all of the anticandidial effects of ethanolic extract of Berberis are due to Berberis vulgaris root extract. ريشه زرشک، کانديدا آلبيکانس، کلوتريمازول، ناحيه مهار Berberis vulgaris, Candida albicans, Clotrimazol, Zone of inhibition 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-88&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa R. Ghaderi رضا قادری rezaghaderi@yahoo.com 870031947532846001458 Yes بيرجند، خيابان غفاری، بيمارستان ولی عصر (عج)، بخش پوست P. MalekiNejad پيمان مالکی نژاد 870031947532846001459 No

fa تاثير آموزش بر ميزان آگاهی و نگرش زنان ميانسال در مورد يائسگی در شهر مشهد عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: يائسگی اجتناب ناپذير است و در زندگی هر زنی به وقوع خواهد پيوست؛ شناخت عوامل خطر و راههای پيشگيری از آنها، از ضروريات زندگی هر زنی است که اين امر مهم از طريق آموزش بهداشت، عملی است و قدم اول در هر آموزشی، شناخت تجزيه و تحليل آگاهی و نگرش افراد مورد نظر است. بر همين اساس مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثير آموزش بر ميزان آگاهی و نحوه نگرش زنان ميانسال در مورد يائسگی انجام شد.روش بررسی: در اين مطالعه نيمه تجربی 90 زن 40-60 ساله به طور تصادفی و مبتنی بر هدف انتخاب شدند. ابتدا اطلاعات مربوط به آگاهی و نحوه نگرش واحدهای پژوهش قبل از اجرای برنامه آموزشی، با استفاده از پرسشنامه جمع آوری گرديد. پس از بررسی مقدماتی اطلاعات حاصل از آزمون اوليه و تعيين نيازهای آموزشی واحدهای پژوهش، برنامه آموزشی مناسب جهت آنها تهيه و تدوين گرديد؛ سپس برنامه آموزشی طی دو جلسه يک ساعته و به صورت چهره به چهره و فردی جهت آگاهی از ماهيت، علايم، عوارض دوران يائسگی، طريقه پيشگيری و درمان مشکلات اين دوره ارايه شد. ارزشيابی به وسيله پرسشنامه در مرحله آزمون ثانويه پس از گذشت سه ماه از آموزش صورت گرفت. داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمونهای t زوج شده، t-student و آناليز واريانس يک طرفه در سطح معنی داری P£0.05 مورد تجزيه و تحليل آماری قرار گرفتند. يافته ها: بين ميانگين آگاهی قبل و بعد از آموزش تفاوت معنی دار آماری وجود داشت (P=0.000). قبل از آموزش آگاهی %43.3 از افراد ضعيف، %42.3 متوسط و فقط %14.4 درصد خوب بود؛ پس از آموزش آگاهی هيچ يک از افراد مورد پژوهش ضعيف نبود؛ آگاهی %31.1 متوسط و %68.9 خوب بود. بين نحوه نگرش قبل و بعد از آموزش نيز تفاوت معنی دار آماری وجود داشت (P=0.000). قبل از آموزش نگرش %10 از افراد منفی، %66.7 بی نظر و %23.3 مثبت بود؛ پس از آموزش نگرش منفی در هيچ يک از افراد وجود نداشت؛ نگرش %53.3 بی نظر و %46.7 مثبت بود.نتيجه گيری: راه منطقی ارتقای آگاهی افراد، اتکا به آموزش بهداشت است که با آن می توان افراد را به سلاح دانش مجهز کرد تا از سلامت خويش دفاع کنند. Background and Aim: Menopause is not avoidable and will occur in every woman's life. Understanding its risk factors and their prevention is necessary for every woman. This important measure will be possible through health care education and the first step in every education is knowledge and analysis of subjects' awareness and attitude. The purpose of this research was to find out the effect of education on middle-aged women’s knowledge and attitude towards menopause. Materials and Methods: In this quasi-experimental study, 90 women aged between 40 and 60 years were randomly selected based on purposive sampling. Then, the effect of education on their knowledge and attitude was evaluated. Before implementing the education program, primary information about women’s Knowledge and attitude was collected through questionnaires. After study the obtained data and need- assessment of the subjects, an appropriate education program was planned. Then, in two one-hour sessions individual face to face education was offered to all subjects. Three months later, information was collected through the original questionnaires again. Student-t, one-way variance analysis, and paired t tests were used for data analysis. Results: The results of this research showed that post-education mean knowledge was significantly different from that of pre-education (P=0.000). Before education, 43.3% of the subjects had poor knowledge, 42.3% had moderate and only 14.4% had good knowledge. However, after education none of the women had poor knowledge, 31.1% had moderate and 68.9% had good knowledge. Attitude also significantly varied after education (P=0.000). Before education, 10% of women had negative attitude, 66.7% had neutral attitude, and 23.3% had positive attitude towards menopause however, none of the women had negative attitude after the education, 53.3% of the subjects had a neutral, and 46.7% had a positive attitude. Conclusions: The study showed that the reasonable way to increase people's knowledge is based on health education. Through such education, it is possible to equip individuals with enough knowledge to take care of their health. آموزش، آگاهی، نگرش، زنان ميانسال، يائسگی Education, Knowledge, Attitude, Middle-aged women, Menopause 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-89&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa B. Hasan Pour Azghadi سيده بتول حسن پورازغدی hasanpoor80@yahoo.com 870031947532846001461 Yes بجنورد، خيابان شهيد چمران، کوچه شهيد آل نبی، دانشکده علوم پزشکی خراسان شمالی Z. Abbasi زهره عباسی 870031947532846001462 No

fa تاثير رژيم غذايی حاوی عصاره هويج و گوجه فرنگی بر ميزان ليپيدهای سرم موش صحرايی عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: اثر هويج و گوجه فرنگی بر متابوليسم ليپيدها، بخصوص کلسترول در نمونه های آزمايشگاهی و انسانی در چند سال اخير در دست بررسی و تحقيق می باشد. مطالعه حاضر با هدف تعيين اثر مصرف منظم هويج و گوجه فرنگی در دوره ای کوتاه مدت بر غلظت ليپيدهای سرم موش صحرايی انجام شد.روش بررسی: در اين مطالعه تجربی، 30 سر موش صحرايی سفيد نر حدود 3 ماهه با وزن 150-200 گرم به طور تصادفی در سه گروه قرار گرفتند. از تمامی موش ها در شروع مطالعه نمونه خون گرفته شد و غلظت تری گليسريد، کلسترول و HDL-C با استفاده از کيت های آزمايشگاهی و روش اسپکتروفتومتری اندازه گيری شد. به گروه اول روزانه 1 ميلی ليتر آب شهر و 1 ميلی ليتر مخلوط غنی از تری گليسريد و کلسترول (کره حيوانی و زرده تخم مرغ) و به گروه دوم روزانه 1 ميلی ليتر عصاره هويج و 1 ميلی ليتر از مخلوط فوق و به گروه سوم روزانه 1 ميلی ليتر عصاره گوجه فرنگی و 1 ميلی ليتر از مخلوط ذکر شده، به مدت دو هفته از طريق خوراکی تجويز شد. پس از دو هفته مداخله غذايی، غلظت ليپيدهای خون اندازه گيری شد. داده ها با استفاده از آزمون آماری t در سطح معنی داری P£0.05 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافته ها: غلظت کلسترول در موش های گروه اول (شاهد) در مقايسه با قبل از مداخله غذايی به طور معنی داری افزايش يافت (P<0.05)؛ در حالی که در موش های گروه دوم و سوم که عصاره هويج و گوجه فرنگی و مخلوط غنی از تری گليسريد و کلسترول برای آنها تجويز شده بود، در مقايسه با قبل از مداخله غذايی به طور معنی داری کاهش يافت (P<0.05). غلظت تری گليسريد در موش های گروه اول و دوم، در مقايسه با قبل از مداخله غذايی تفاوت قابل ملاحظه ای نداشت (P<0.05)؛ در حالی که در گروه سوم در مقايسه با قبل از مداخله غذايی افزايش معنی داری داشت (P<0.05)؛ HDL-C سرم در هر سه گروه در مقايسه با قبل از مداخله غذايی تفاوت قابل ملاحظه ای نداشت (P<0.05).نتيجه گيری: بر اساس يافته های اين مطالعه می توان اذعان نمود که عصاره هويج و گوجه فرنگی سطح کلسترول سرم را کاهش می دهند و اين اثرات می تواند در پيشگيری از بروز بيماريهای قلبی- عروقی نقش داشته باشند. Background and Aim: Study on the effect of carrot and tomato juice on the lipid metabolism in the human and experimental cases is going on. This study was performed aiming the study on the effect of short period carrot and tomato juices consumption regularly on the rat’s serum lipid level. Materials and Methods: In this experimental study, in 30 month old rats with nearly 150-200g weight divided into three groups. Serum triglyceride (TG), total cholesterol (Chol), and HDL-C concentrations were determined by a spectrophometery method using lab. For group 1 1mL tap water and TG and Chol riched mixture, for group 2 1mL carrot juice and 1mL of the same mixture and for grup3 1mL tomato juice and 1mL of mentioned mixture were given orally everyday for the period of two weeks. After two weeks nutritional intervention blood sampling was performed again and the lipids were measured. Statistical analysis was performed using t-test at P≤ 0.05 considered as a significant level. Results: Cholesterol level in group 1 (control) had a significant rising (P<0.05) after the nutritional intervention whereas in group 2 and 3 that received carrot and tomato juice Chol and TG significantly (P<0.05) decreased after the nutritional intervention. TG level in groups of control and carrotdid not change significantly (P>0.05). HDL-C level also in three groups of rats did not change significantly after the nutritional intervention. Conclusion: Carrot and tomato juices diminish Chol serum level and these effects can play a role in prevention of cardiovascular diseases. هويج، گوجه فرنگی، عصاره، ليپيد Carrot, Tomato, Lipid, Rat 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-90&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M. PourAmir مهدی پورامير pouramir@yahoo.com 870031947532846001464 Yes بابل، دانشگاه علوم پزشکی بابل، دانشکده پزشکی، گروه آموزشی بيوشيمی P. Sajadi پروين سجادی 870031947532846001465 No S. Shahabi سيما شهابی 870031947532846001466 No S. Rezaei سعيد رضايی 870031947532846001467 No P. Samadi پوريا صمدی 870031947532846001468 No

fa مقايسه نتايج زودرس عمل جراحی ترميم نقص ديواره بين دهليزی به دو روش توراکوتومی محدود و استرنوتومی ميانی (در مدت پنج سال) عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: جهت بستن نقص ديواره بين دهليزی (Atrial Septal Defect: ASD) به طريق جراحی، روشهای مختلفی وجود دارد که هر يک معايب و مزايايی دارد. مطالعه حاضر با هدف مقايسه نتايج زودرس عمل جراحی ترميم نقص ديواره بين دهليزی به دو روش توراکوتومی محدود و استرنوتومی ميانی انجام شد.روش بررسی: در اين مطالعه توصيفی- تحليلی، پرونده 73 بيمار مبتلا به نقص ديواره بين دهليزی که از اوايل سال 1377 تا اواخر سال 1382، به دو روش دو روش توراکوتومی محدود و استرنوتومی ميانی در بيمارستان شهيد مدنی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تبريز جراحی شده بودند، مورد بررسی قرار گرفت. اطلاعات فردی بيماران، مدت عمل، مدت بستری، مدت زمان بسته بودن آئورت و ميزان درناژ خون، قبل، حين و پس از عمل جراحی در دو گروه در پرسشنامه محقق ساخته، ثبت گرديد؛ سپس داده ها کدبندی شدند و با استفاده از آزمونهای دقيق Fisher و Mann-Whitney در سطح معنی داری P£0.05 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته ها: از 73 بيمار، 38 مورد به روش توراکوتومی (گروه اول) و 35 بيمار به روش استرنوتومی ميانی (گروه دوم) تحت عمل جراحی قرار گرفته بودند. بين ميانگين مدت زمان عمل جراحی در گروه اول (4.33 ساعت) و دوم (3.43 ساعت) (P<0.001) و نيز بين ميانگين زمان بستری بيماران گروه اول (10.08 روز) و دوم (12.79 روز) اختلاف معنی داری وجود داشت (P=0.01). بين ميانگين مدت زمان کلمپ عرضی آئورت در گروه اول (32.35 دقيقه) و دوم (35.88 دقيقه) (P=0.41) و نيز بين ميانگين مدت زمان جريان خون خارج بدنی در گروه اول (65.68 دقيقه) و دوم (69.48 دقيقه) (P=0.27) اختلاف معنی داری حاصل نشد؛ همچنين بين ميزان درناژ در دو روش عمل جراحی، تفاوت معنی داری بين دو گروه وجود نداشت. نتيجه گيری: ترميم نقص ديواره بين دهليزی با انجام توراکوتومی محدود، با توجه به صدمه کمتر جراحی و مدت کمتر بستری در بيمارستان، می تواند روش مناسبی باشد. Background and Aim: According to previous studies, surgical closure of atrial septal defects (ASDs) was considered as the standard treatment. Two surgical methods, the conventional sternotomy (CSA: median sternotomy) and anterlateral thoracotomy were used. This study was carried out to compare early results of the two techniques in ASD's closure. Materials and Methods: In this descriptive-analytical study from March 1998 to March 2004, the records of 73 patients with ASDs referring to Shahid Madany Hospital - affiliated to Tabriz University of Medical Sciences- were studied. The obtained data were analysed through filling out questionnaires Fisher, and Mann-Whitney accurate tests were used for statistical analyses at the significant level of P≤0.05. Results: Out of 73 patients, 38 cases had undergone thoracotomy (group I) and 35 of them had experienced sternotomy (group II). The difference between mean surgery time in group I (4.33 hours) and in group II (3.43 hours) was significant at P<0.001. Duration of hospitalization between the two groups (10.08 and 12.79 days, respectively)- P=0.01, was significant. There was no significant differences on mean cross-aortic clamping time (32.35 and 35.88 minutes, respectively - P=0.41), mean time of extracorporeal circulation (65.68 and 69.48 minutes, respectively, - P=0.27). Besides, there was no significant difference between the two groups regarding the amount of drainage. Conclusion: Right anterolateral thoracotomy for ASD closure can be an appreopriate technique, in terms of lower hospitalization days, limited surgical scar and better cosmetic outcome. بيماری مادرزادی قلب، نقص بين دهليزی، استرنوتومی ميانی، توراکوتومی محدود Minimally invasive cardiac surgery, Congenital heart disease, Atrial septal defect 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-91&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa مراد هاشم زهی m-hashemzehi@mums.ac.ir 870031947532846001470 Yes بيرجند، خيابان غفاری، دانشگاه علوم پزشکی بيرجند، سازمان مرکزی مهين اسماعيلی 870031947532846001471 No

fa فراوانی هيپرپلازی آندومتر و عوامل خطرساز آن در بيماران سنين 40-60 سالگی مراجعه کننده به بيمارستان شهيد يحيی نژاد بابل در فاصله سالهای 82-1379 عمومى General تجربي Experimental سابقه و هدف: هيپرپلازی آندومتر به رشد بيش از حد غدد و استرومای آندومتر به دليل تحريک طولانی مدت استروژن بدون رقيب گفته می شود. بارزترين علامت بالينی آن خونريزيهای واژينال غيرطبيعی بويژه در دوران حول و حوش يائسگی (پری منوپوزال) می باشد. اين بيماری عوامل خطرساز متعددی دارد. مطالعه حاضر با هدف تعيين ميزان فراوانی هيپرپلازی آندومتر و عوامل خطرساز آن در زنان سنين حول و حوش يائسگی با شکايت خونريزی غيرعادی رحمی (AUB) انجام شد.روش تحقيق: در اين مطالعه توصيفی ـ تحليلی به روش مقطعی، پرونده بيمارانی که در سنين پری منوپوزال (40-60 سالگی) بودند و در فاصله سالهای 82-1379 با شکايت AUB به مرکز آموزشی - درمانی شهيد يحيی نژاد وابسته به دانشگاه علوم پزشکی بابل مراجعه کرده و تحت بيوپسی آندومتر قرار گرفته بودند، مورد بررسی قرار گرفت. داده های مربوط به سن، ديابت، پرفشاری خون، هورمون درمانی و وجود يا عدم وجود هيپرپلازی آندومتر در نمونه آسيب شناسی، در پرسشنامه هر بيمار ثبت شدند؛ سپس با استفاده از نرم افزار آماری SPSS-10 و آزمون دقيق فيشر در سطح معنی داری P<0.05، مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافته ها: در مجموع 366 پرونده بررسی شد؛ 73 نفر از بيماران مبتلا به هيپرپلازی بودند. فراوانی نسبی هيپرپلازی %19.9 محاسبه گرديد؛ همچنين مشخص شد که عوامل خطرساز مورد بررسی شامل افزايش سن، ديابت، فشار خون بالا، سابقه درمان جايگزين با هورمون استروژن تا حدودی خطر ابتلا به هيپرپلازی را افزايش می دهد. در هيچ کدام از موارد ارتباط معنی داری بين هيپرپلازی آندومتر و عوامل خطرساز وجود نداشت ولی مصرف قرص خوراکی کنتراسپتيو (OCP) به طور معنی داری سبب کاهش ابتلا به هيپرپلازی شده بود (P<0.05).نتيجه گيری: هيپرپلازی آندومتر در منطقه مورد مطالعه، فراوانی نسبتا بالايی دارد؛ در اين مطالعه ديابت، فشار خون بالا، افزايش سن و سابقه درمان با هورمون استروژن به عنوان عامل خطرزای هيپرپلازی آندومتر شناخته نشدند ولی OCP به عنوان يکی از عوامل پيشگيری کننده شناخته شد. Background and Aim: Endometrial hyperplasia is the overgrowth of endometrial glands due to prolonged unopposed estrogenic stimulation. Its major clinical symptom is abnormal uterine bleeding (especially perimenopausal). The disease has several risk factors. The aim of this study was to assess the prevalence of endometrial hyperplasia and its risk factors in perimenopausal period in women who referred to Yahyanezhad educational and therapeutic center because of Abnormal Uterine Bleeding (AUB) between 2000 and 2003. Materials and Methods: In this descriptive- analytic (cross- sectional) study, we surveyed the records of perimenopausal patients (40-60 years) referring to Yahyanezhad hospital, affiliated to Babol University of Medical Sciences, for having AUB between 2000 and 2003. Information regarding age, diabetes melitus (DM), hypertension, hormone therapy, endometrial hyerplasiabased on pathology specimen for every patient was gathered .The data were then analysed by SPSS -10 software using Fisher exact test at the significant level of P≤ 0.05. Results: A total of 366 perimenopausal AUB records were studied. Of these, 73 cases had endometrial hyperpalsia. Relative abundance of hyperplasia was about 19.9% in the studied population. Also, it was found that the studied risk factors including aging, DM, hypertension, and estrogen hormone replacement therapy increase the risk of endometrial hyperplasia. In none of the cases there was a significant relationship between endometrial hyperplasia and the risk factors, but taking oral contraceptive pills (OCP) had significantly decreased hyperplasia (P<0.05 ). Conclusion: Endometrial hyperplasia in the studied region had a high frequency. DM, hypertension, old age, and history of hormone replacement therapy were not diagnosed as major risk factors of the disorder, but OCP was found to have preventive effect. هيپرپلازی آندومتر، AUB، عامل خطر Endometrial hyperplasia, AUB,Risk factor 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-92&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa T. Nazari طاهره نظری 870031947532846001473 Yes بابل، بيمارستان يحيی نژاد، بخش زنان SB. Eazad Yar سيدبهادر ايزديار 870031947532846001474 No

fa ارزيابی ارگونوميکی وضعيتهای انجام کار در کارکنان پرستاری بخشهای داخلی- جراحی بيمارستانهای وابسته به دانشگاه علوم پزشکی بيرجند عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: ناراحتيهای اسکلتی- عضلانی بخش عمده ای از بيماريهای شغلی را در محيطهای کاری مختلف از جمله پرستاری به خود اختصاص می دهند. ارزيابی فعاليتهای کاری به روش تحليل وضعيتها در اقدامات پرستاری ضمن مشخص نمودن موارد خطرساز و مسبب ايجاد صدمات اسکلتی- عضلانی، می تواند زمينه را برای ارايه راهکارهای پيشگيری مناسب، فراهم نمايد. مطالعه حاضر با هدف ارزيابی ارگونوميکی وضعيتهای بدنی افراد حين انجام برخی مراقبتهای پرستاری به روش REBA و تعيين فراوانی مشکلات اسکلتی- عضلانی در پرستاران انجام شد.روش تحقيق: در اين مطالعه مقطعی، تمام پرستاران شاغل رسمی در بخشهای داخلی و جراحی بيمارستانهای امام رضا (ع) و ولی عصر(عج) وابسته به دانشگاه علوم پزشکی بيرجند در سال 1384 انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد نورديک و فرم بازنگری مشاهده ای REBA در شش وضعيت شايعتر انجام کار در پرستاری جمع آوری و با استفاده از نرم افزار REBA جهت تعيين تراز خطر و اعمال تغيير مورد لزوم در وضعيت مورد مشاهده، تفسير و سپس با آمار توصيفی و تحليلی تجزيه و تحليل شدند.يافته ها: در مجموع 43 نفر پرستار مورد بررسی قرار گرفتند؛ %95.3 از آنان مؤنث و ميانگين سنی آنان 34.8 ± 5.94 سال بود. %58.1 دارای مدرک کارشناسی پرستاری و %41 سابقه کار کمتر از 5 سال داشتند. بيشترين ناراحتی در پا (%62.8) و کمر (%53.5) بود. در بيشتر موارد علت احتمالی مشکل از ديدگاه فرد، کار در محيط شغلی عنوان گرديد. گرچه در همه موارد بررسی شده، تراز خطر متوسط بود و نياز به تغيير وضعيت وجود داشت ولی در تکنيک جابه جا کردن بيمار، نمره 8 REBA و بالاتر بود که به معنی تراز خطر زياد و خيلی زياد است و تغيير سريع يا فوری وضعيت، ضروری می باشد. نتيجه گيری: با توجه به نتايج اين مطالعه، برای پيشگيری از بروز مشکلات عضلانی- اسکلتی در پرستاران بايد در برنامه های آموزشی و اجرايی، به آموزش اصول مکانيک صحيح بدن، بويژه در حين اقدامات پرستاری با توجه به فرايند ارگونوميک و با استفاده از وسايل کمکی توجه نمود. Background and Aim: Musculoskeletal disorders may induce by occupational injuries in nurses during work. Assessing work activities by postural analysis in different nursing tasks can identify the hazardous aspects of the job that can be changed by alternative methods to decrease these hazards. The aim of this study was ergonomic evaluation of working postures of nurses and musculoskeletal disorders among them. Materials and Methods: In this cross-sectional study all registered nurses in Medical- Surgical wards of Birjand University of Medical Sciences hospitals-Imam Reza and Valiyye Asr- in 2005 were selected. Data was collected using Nordic questionnaire and Rapid Entire Body Assessment (REBA) checklist of 6 more common working postures in nursing. REBA risk level and necessary action were determined by REBA software .Then, the data was analyzed by descriptive and analytic tests. Results: From 43 nurses assessed 95.3% were females whose mean age was 34.8±5.94 years. 58.1% had B.Sc. Degree and 41% had less than a 5 year work experience. Most musculoskeletal disorders were in the legs (62.8 %) and low back (53.5%). The most probable cause for their disorders was found to be their working condition. In REBA assessing, although all tasks were in moderate risk level, the score was 8 or more, which necessitated taking action when patient handling was done. Conclusion: According to the obtained results, in educational programs, teaching nurses on body mechanics, and changing the physical demands of the job (using an ergonomic approach) through using assistive devices) must be taken into account. ارگونومی، ناراحتی اسکلتی، عضلانی، REBA، پرستاران Ergonomy, Musculoskeletal disorder, REBA, Nurses 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-93&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M. Nakhaei مريم نخعی maryamnakhaee@bums.ac.ir 870031947532846001476 Yes بيرجند، دانشگاه علوم پزشکی بيرجند، دانشکده پرستاری مامايی Z. FaragZadeh زهرا فرج زاده 870031947532846001477 No Sh. Tabiei شهناز طبيعی 870031947532846001478 No SA. Saadatjoo سيدعليرضا سعادت جو 870031947532846001479 No Gh. Mahmoodi Rad غلام حسين محمودی راد 870031947532846001480 No MH. Hoseini محمدحامد حسينی 870031947532846001481 No

fa بررسی شيوع سوء تغذيه کودکان 1-36 ماهه بستری در بخش کودکان بيمارستان ولی عصر (عج) بيرجند عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف : سوء تغذيه کودکان يکی از مشکلات بهداشتی مهم در جهان بويژه کشورهای در حال توسعه می باشد که عوارض نامطلوبی بر سلامت جسمی و ذهنی کودکان دارد؛ همچنين زمينه ساز عفونتها و از علل مهم مرگ و مير کودکان مي‏باشد. مطالعه حاضر با هدف تعيين شيوع سوء تغذيه در کودکان 1-36 ماهه و ارتباط آن با برخی عوامل انجام شد.روش بررسی: اين مطالعه مقطعی و توصيفی- تحليلی از اول تيرماه تا پايان آذرماه سال 1383 بر روی 360 کودک 1-36 ماهه بستری در بخش کودکان بيمارستان ولی عصر (عج) وابسته به دانشگاه علوم پزشکی بيرجند انجام شد. داده ها از طريق اندازه گيری وزن، قد و پرسشنامه ساختاری شامل متغيرهای مورد مطالعه که با روش مصاحبه با والدين کودک تکميل شد، جمع آوری گرديد. برای تشخيص سوء تغذيه از سه شاخص وزن به سن، قد به سن و وزن به قد طبق معيار گومز و واترلو استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون آماری Chi-Square در سطح معنی داری a=0.05 تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: شيوع سوء تغذيه در جامعه مورد پژوهش بر اساس سه شاخص وزن به سن، قد به سن و وزن به قد به ترتيب %68.6، %58.6 و %32.4 بود. سوء تغذيه با محل سکونت، وزن تولد، شغل مادر، ميزان تحصيلات مادر و پدر و مدت تغذيه انحصاری با شير مادر، ارتباط معنی داری داشت (P<0.05). سوء تغذيه در کودکان ساکن روستا، کودکان دارای وزن کم هنگام تولد (LBW)، کودکان مادران خانه دار، کودکان دارای والدين کم سواد و بی سواد، و مدت کوتاه تغذيه با شير مادر و شروع ديررس تغذيه تکميلی افزايش نشان داد. نتيجه گيری: با توجه به شيوع بالای سوء تغذيه در کودکان بستری و ارتباط آن با متغيرهای فوق، اقداماتی مانند افزايش آگاهی و سواد والدين بويژه مادران، تداوم تغذيه با شير مادر تا 2 سالگی، شروع بموقع تغذيه تکميلی، ارتقای وضع اقتصادی- اجتماعی و بهداشتی خانواده ها و پيشگيری و کنترل بيماريهای عفونی بخصوص گاستروآنتريت در کودکان توصيه می شود. Background and Aim: Malnutrition is one of the important health problems throughout the world, particularly in developing countries, which has undesirable effects on mental and physical health of children. It is an underlying factor for infections and an important cause of child mortality in these countries. The aim of this study was to find out the prevalence of malnutrition in hospitalized children aged 1-36 months old in Birjand Valiyy-e-asr Hospital. Materials and Methods: This cross sectional and descriptive analytical study was done on 360 hospitalized children aged 1-36 months, between June and November 2004. The data were collected through measuring of weight and height and structural questionnaires, which were completed by interviewing children's parents. The nutritional status was evaluated according to the weight-for-age (Gomez), weight-for height (Waterlow) and height-for-age (Waterlow) methods. Data were analysed by chi-square test, taking α= 0.05 as the significant level. Results: The prevalence of malnutrition based on three criteria including "weight for age", "height for age" and "weight for height" were 68.6, 58.6 and 32.4, respectively. Malnutrition in children had a significant association with "birth weight"," mother's job", "parents’ educational level", and "duration of breast feeding" (P<0.05). Malnutrition increased among children in rural areas, low birth weight ones, those whose mothers were housewives, children having illiterate or semi-literate parents, short duration of breast feeding, and late beginning of complementary nutrition. Conclusion: With regard to the increased prevalence of malnutrition among hospitalized children and its connection with the above mentioned variables, measures such as increasing parents' awareness and literacy-especially mothers' knowledge-constancy of breast-feeding until the age of 2 years, starting complementary nutrition in due course promoting economic, social, and health status of families and preventing infectious diseases-particularly gastroenteritis- are recommended. سوء تغذيه، کودکان، بيماران بستری، گومز، واترلو Malnutrition, Children, Hospitalized, Gomez, Waterlow 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-94&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa F. Taheri فاطمه طاهری f-taheri@bums.ac.ir 870031947532846001483 Yes بيرجند، خيابان غفاری، بيمارستان ولی عصر (عج)، بخش کودکان Gh. SharifZadeh غلام رضا شريف زاده 870031947532846001484 No A. Nasiri احمد نصيری 870031947532846001485 No