مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي بيرجند JBUMS Medical Sciences http://www.jbums.ir 87 journal87 1607-2197 fa jalali 1387 7 1 gregorian 2008 10 1 15 3 online 1 fulltext

fa تأثير گاباپنتين در کاهش گرگرفتگی زنان يائسه عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: 75%‌از زنان در سن يائسگی و 40% حول و حوش سن يائسگی دچار گرگرفتگی می‌شوند. اختلالات خواب و خلق در زنانی که گرگرفتگی دارند، به مراتب بيشتر از افرادی است که گرگرفتگی را تجربه نکرده‌اند. مطالعه حاضر با هدف تعيين تأثير گاباپنتين که يک داروی ضد تشنج می‌باشد، در کاهش تعداد دفعات و شدّت گرگرفتگی زنان يائسه انجام شد. روش تحقيق: در اين کارآزمايی بالينی شاهددار تصادفی‌شده، تعداد 100 خانم يائسه که در روز 7 بار يا بيشتر، گرگرفتگی توأم با تعريق داشتند، به طور تصادفی در گروه گاباپنتين (آزمون) روزانه 300 ميليگرم يا دارونما (شاهد) به مدت هشت هفته درمان قرار گرفتند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها فرم بازنگری، پرسشنامه و فرم مشاهده بود. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از نرم‌افزار آماری 2004 PASS و SPSS و آزمونهای آماری کای دو، تی و من‌ويتنی مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. سطح معنی‌داری 05/0P≤ در نظر گرفته شد. يافته‌ها: بعد از 8 هفته درمان با 300 ميليگرم گاباپنتين در روز، 56%‌ کاهش در تعداد گرگرفتگی و 50%‌ کاهش در نمره ترکيبی گرگرفتگی (ترکيبی از تعداد و شدّت گرگرفتگی در يک نمره) نسبت به قبل از درمان مشاهده شد. در گروه دارونما اين کاهش به ترتيب 12% و 15% نسبت به قبل از درمان بود. تعداد گرگرفتگی، 8 هفته بعد از درمان در گروه آزمون 4/0±88/5 و در گروه شاهد 52/0±4/9 و اين اختلاف از نظر آماری معنی‌دار بود (001/0P<)؛ در گروه آزمون (گاباپنتين) تعداد گرگرفتگی نسبت به گروه شاهد، کاهش نشان داد. 8 هفته بعد از درمان، شدّت گرگرفتگی در گروه آزمون 32/0± 6/4 و در گروه شاهد 66/0± 76/7 و اين اختلاف از نظر آماری معنی‌دار بود (001/0P<)؛ شدّت گرگرفتگی در گروه آزمون نسبت به گروه شاهد کاهش نشان داد؛ همچنين 8 هفته بعد از درمان نمره ترکيبی گرگرفتگی در گروه آزمون 66/0±6/10 و در گروه شاهد 84/0±98/16 به دست آمد؛ اين اختلاف نيز از نظر آماری معنی‌دار بود (001/0P<)؛ در گروه آزمون تعداد و شدّت گرگرفتگی به ميزان قابل توجهی نسبت به گروه شاهد کاهش يافت. نتيجه‌گيری: بر اساس يافته‌های اين مطالعه می‌توان اذعان نمود که گاباپنتين در درمان گرگرفتگی دوران يائسگی مؤثر است و می‌تواند به عنوان يک درمان انتخابی در کاهش گرگرفتگی در نظر گرفته شود. Background and Aim: Hot flash affects approximately 75% of women at menopausal age and 40% of perimenopaursal ones. Those who experience hot flashes have higher rates of sleep and temper disturbances than women not affected by hot flashes. The present study was done to investigate whether treatment with an anticonvulsant drug such as gabapentin would be effective in reducing hot flash frequency and severity in menopausal women. Materials and Methods: In a clinical-trial study 100 postmenopausal women with an average of seven or more hot flashes per day, which were accompanied by sweating ,were randomly divided into case group(receiving 300 mg of gabapentin daily) and control group(receiving placebos) for a period of 8 weeks. The obtained data was analysed by means of statistical soft wares PASS 2004, SPSS, using statistical tests 2, t, and Mann- Whitney at P≤0.05 as the significant level. Results: After 8 weeks of treatment with gabapentin a reduction of 56% in hot flash frequency and 50% reduction in its composite score (frequency and severity combined into one score) from baseline were observed. In the control group (taking placebos) the decrease was 12% and 15% compared to before treatment respectively. After eight weeks of treatment the number of hot flashes was 7.88±0.4 and 9.4±0.52 in the case and control groups respectively the difference was statistically significant(P<0.001).Besides, after eight weeks of treatment composite score of hot flash(i.e its frequency and severity) was 10.6±0.66 and 16.98±0.84 in the case and control groups respectively, which was statistically significant(P<0.001).In the case group frequency and severity of hot flashes were obviously lower than their levels in the control group. Conclusion: Gabapentin is effective in treating hot flash and can be considered as an alternative therapy to reduce the disorder. گرگرفتگی، گاباپنتين، زنان يائسه Hot flashes, Gabapentin, Postmenopausal women 5 10 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-281&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa F. Tavassoli فاطمه توسلی tavasolis1@mums.ac.ir 870031947532846001600 Yes مشهد- بيمارستان امام رضا (ع)- مرکز تحقيقات سلامت زنان J. Sharifian Attar جميله شريفيان عطار 870031947532846001601 No N. Ghomian نيره قميان 870031947532846001602 No M. Talebi مهدی طالبی 870031947532846001603 No M. Afzal Aghaei منور افضل آقايی 870031947532846001604 No

fa تأثير عصاره گشنيز بر ميزان دفع سرب در کودکان 3 تا 7 ساله سم شناسي Toxicology تجربي Experimental <p> <strong> زمينه و هدف: </strong>مسموميت با سرب، شايعترين مسموميت شغلی است که ممکن است بر خانواده‌ کارگران در معرض سرب، بويژه فرزندان آنها اثر بگذارد. مهمترين اثر غير قابل برگشت سرب، بر روی سيستم عصبی در حال رشد و تکامل آنها می‌باشد. عوارض بسيار شديد و گران بودن داروهای پايين آورنده سرب خون، ممکن است باعث عدم تکميل دوره درمان در بيماران گردد. مطالعه حاضر با هدف تعيين تأثير عصاره گشنيز بر ميزان دفع سرب در کودکان 3 تا 7 ساله انجام شد. </p><p> <strong> روش تحقيق: </strong>در اين کارآزمايی بالينی شاهددار تصادفی شده، 32 کودک 3 تا 7 ساله که والدين آنها در محل کار خود در معرض سرب بودند، به طور تصادفی در دو گروه قرار گرفتند. گروه درمان، عصاره گشنيز و گروه شاهد، دارونما را به مدت چهارده روز دريافت کردند. غلظت سرب خون و ادرار 24 ساعته در ابتدای مطالعه و چهارده روز بعد از آن اندازه‌گيری شد. جهت جمع‌آوری اطلاعات نيز پرسشنامه‌هايی طراحی و استفاده گرديد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS و آزمونهای تی مستقل و تی زوجی در سطح معنی‌داری 05/0≤P مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. </p><p> <strong> يافته‌ها: </strong>ميانگين سنّی و وزنی 32 کودک مورد مطالعه به ترتيب 46/1 ± 9/4 سال و 74/4 ± 32/17 کيلوگرم بود. 4/59% کودکان پسر بودند. طول مدّت مواجهه والدين کودکان مورد مطالعه با سرب، به طور متوسط 63/5 ± 14/9 سال بود. ميانگين غلظت سرب خون کودکان در ابتدای مطالعه g/L µ 19/57 ± 81/163، ميانگين غلظت سرب ادرار g/L µ 12/48 ± 97 و ميانگين کليرانس سرب نيز L/day 009/0 ± 012/0 بود. در ابتدای مطالعه بين دو گروه آزمون و شاهد، از نظر غلظت سرب خون (87/0= P )، غلظت سرب ادرار (73/0= P ) و کليرانس سرب (96/0= P ) تفاوت آماری معنی‌داری وجود نداشت. بعد از گذشت دو هفته مصرف عصاره يا دارونما، ميزان سرب خون کودکان گروه عصاره به طور معنی‌داری کاهش پيدا کرد (006/0= P )، مقدار سرب ادرار (038/0= P ) و کليرانس سرب نيز به طور معنی‌داری افزايش يافت (019/0= P ) ولی مشابه همين تغييرات معنی‌دار در گروه دارونما نيز مشاهده شد (به ترتيب 034/0= P ، 021/0= P و 009/0= P ). اختلاف آماری معنی‌داری بين غلظت سرب خون (93/0= P )، غلظت سرب ادرار (93/0= P ) و کليرانس کليوی سرب (77/0= P ) در انتهای مطالعه بين دو گروه وجود نداشت. </p><p> <strong> نتيجه‌گيری: </strong>با توجه به نتايج اين تحقيق احتمالاً نمی‌توان گشنيز را در مورد دفع سرب مؤثر دانست. افزايش دفع کليوی سرب در هر دو گروه کودکان مورد مطالعه ممکن است ناشی از عوامل ديگری همچون بهبود و ارتقای رژيم غذايی به دنبال آموزشهای ضروری ابتدای مطالعه باشد. </p><p>  </p> Background and Aim: Lead (Pb) poisoning is the most common occupational poisoning that may affect family members of lead workers specially their children. The most important and irreversible effect of lead poisoning in children is on the developing of central nervous system and its evolution. High cost and severe side effects of chelating agents may result in incomplete treatment of lead poisoning in some cases. The aim of the present study was to assess the effect of Coriandrum Sativum l. (Cilantro) extracts on renal lead excretion in 3-7 year old children. Materials and Methods: In this randomized, case–control clinical trial, 32 children aged 3-7 years whose parents were lead-exposed workers were randomly divided into 2 groups. The test group received Cilantro extract and the controls were given placebos for 14 days. Blood and urine lead concentrations were determined at the beginning of the study and 14 days later. Questionnaires were designed and used for data collection. The obtained data were analyzed by T-student and Paired t-test using SPSS version 11.5 Numerical data were shown as mean ± SD and P≤0.05 was taken as the significant level. Results: Mean age and weight of the children was 4.9±1.46 years and 17.32±4.74 kg respectively and 59.4% of them were males. Duration of fathers' exposure to Pb at work was 9.14±5.63 years. Blood and urine Pb concentrations and renal lead clearance of children were 163.81±57.19, 97±48.12 µg/L and .012±.009 L/day, respectively at the beginning of the study. There were no significant differences in blood (P=0.87), urine (P=0.73) Pb concentrations and renal excretion of lead (P=0.96) between the two groups. After two weeks use of Cilantro, the mean blood lead concentration decreased (P=0.006), urine lead concentration increased (P=0.038) and renal excretion of lead increased significantly (P=0.019). But similar significant changes were observed in the control group (P=0.034, 0.021 and 0.009, respectively). There were no significant differences in blood lead concentration (P=0.93), urine lead concentration (P=0.93) and renal lead clearance (P=0.77) between the two groups at the end of the study. Conclusion: According to the results of this study, it seems that Coriandrum Sativum is not effective in lead elimination. Increasing renal lead elimination in both groups of children may be due to other factors like improvement of nutrition following the necessary educations at the beginning of this study. مسموميت، سرب، کودکان، گشنيز Lead poisoning, Children, Coriandrum Sativum L 11 19 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-282&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa K. Deldar کلثوم دلدار deldark@mums.ac.ir 870031947532846002365 Yes : نيشابور- خيابان امام خمينی 27- دانشکده پرستاری نيشابور تلفن: 3333491-0551 E. Nazemi عفت ناظمی 870031947532846002366 No M. Balali Mood مهدی مهدی بلالی مود 870031947532846002367 No SA. Emami سيد احمد امامی 870031947532846002368 No AH. MohammadPour اميرهوشنگ محمدپور 870031947532846002369 No M. Tafaghodi محسن تفقدی 870031947532846002370 No R. Afshari رضا افشاری 870031947532846002371 No

fa اثر تيکلوپدين در افزايش ميزان خونريزی مدياستينال پس از عمل جراحی عروق کرونر بدون استفاده از پمپ قلبی- ريوی عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: در حال حاضر عمل جراحی عروق کرونر با استفاده از پمپ قلبی- ريوی (on-pump) يا بدون استفاده از آن (off-pump) انجام می‌گردد. بيمارانی که تحت عمل جراحی عروق کرونر با روش بدون پمپ (OPCAB) قرار می‌گيرند، پتانسيل بيشتری جهت انعقاد خون دارند و احتمال ترومبوز در عروق پيوندی آنها زياد است؛ برای مقابله با اين عارضه و کاهش حوادث ايسکميک، از داروهای ضدّ فعاليت پلاکتی از جمله تيکاوپيدين در اغلب مراکز دنيا استفاده می‌شود. مطالعه حاضر با هدف تعيين عوارض تجويز زودهنگام تيکلوپدين پس از عمل جراحی عروق کرونر در روش OPCAB انجام شد. روش تحقيق: اين مطالعه نيمه تجربی (کارآزمايی بالينی) بر روی 300 بيمار بستری در بخش جراحی قلب بيمارستان امام رضا (ع) وابسته به دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شد. بيمارانی که در چهار ساعت اول پس از عمل کمتر از cc/h 100 درناژ داشتند، در دو گروه 150 نفره قرار گرفتند. در گروه اول (آزمون) مصرف تيکلوپدين به مدت چهار هفته ادامه يافت؛ در گروه دوم (شاهد) تيکلوپدين تجويز نگرديد. به افراد هر دو گروه قبل و بعد از عمل آسپيرين داده شد. پيگيری بيماران با استفاده از تلفن بعد از ترخيص از بيمارستان طی 6 تا 12 ماه انجام شد. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از آزمون کای دو در سطح معنی‌داری 05/0P≤ مورد تجزيه و تحليل آماری قرار گرفتند. يافته‌‌ها: هيچ‌کدام از بيماران گروه اول احتياج به عمل مجدّد به علت درناژ نداشتند. ميزان درناژ بيماران گروه تيکلوپيدين در 24 ساعت اول mL 423±1005 و در گروه شاهد mL 400±950 بود. ميزان تزريق خون و تعداد بيمارانی که خون به آنها تزريق شد در هر دو گروه تقريباً مساوی بود. مرگ و مير بيمارستانی در گروه تيکلوپدين 2/1% و در گروه شاهد 2/3% بود (314/0=P). اختلافی در ميزان مرگ و مير و يا حوادث قلبی- عروقی در طی شش ماه در دو گروه مشاهده نشد. خونريزی از دستگاه گوارش در گروه تيکلوپيدين 5/2% و در گروه شاهد 9/0% گزارش شد (234/0=P). نتيجه‌گيری: اين تحقيق نشان داد که تجويز تيکلوپدين بر اساس روش فوق ميزان خونريزی پس از عمل را افزايش نمی‌‌دهد. Background and Aim:Nowadays coronary surgery is done by means of cardiopulmonary pump (on-pump) or without using it (off-pump). Patients who undergo off-pump coronary artery bypass graft surgery (OPCAB) may be potentially hypercoagulable with an increased risk of graft thrombosis in their transplanted vessels. To counteract this complication and reduce ischemic events, antiplatelet drugs including ticlopedin is used in most therapeutic centres of the world. The purpose of this study was to determine the side effects of early ticlopedin administration after OPCAB. Materials and Methods: This clinical trial study was done on 300 patients admitted to cardiosurgical ward of Imam Reza hospital affiliated to Mashhad University of Medical Sciences between 2005 and 2007. Those clients whose postoperative drainage was less than 100cc/h were divided into two groups with 150 cases in each. The first group took ticlopedin for four weeks, but the second group (control) was not administered the drug. Aspirin was administered preoperatively and postoperatively to all patients. Telephone follow-up was made 6 to 12 months after being discharged. The obtained data was statistically analysed by means of 2 at the significant level P≤0.05. Results: None of the patients in the first group required re-operation for mediastinal hemorrhage. Mean chest tube drainage was 1005±423 in ticlopedin group and 950±400 mL in patients who had not received ticlopedin. The total number of blood units transfused and the number of patients receiving blood transfusions was almost similar in the two groups. In-hospital mortality was 1.2% in ticlopedin group and 3.2% in the control group (P=0.314). No group difference in mortality or adverse cardiac events were observed during 6 months. Gastrointestinal bleeding occurred in 2.5% of ticlopedin patients but in 0.9% of the controls. Conclusion: The study showed that ticlopedin administration does not increase postoperative mediastinal hemorrhage. تيکلوپدين، جراحی عروق کرونر، جراحی بدون پمپ Ticlopedin, Coronary artery surgery, Off-pump CABG 20 25 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-283&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa : M. Abbasi محمد عباسی تشنيزی abbasim@mums.ac.ir 870031947532846001612 Yes مشهد- بيمارستان امام رضا (ع)- بخش جراحی قلب باز تلفن: 8525307- Gh. Soltani قاسم سلطانی 870031947532846001613 No AR. Karamrudi عليرضا کرمرودی 870031947532846001614 No A. Azari علی آذری 870031947532846001615 No HR. Azizi Farsani حميدرضا عزيزی فارسانی 870031947532846001616 No

fa اثرات درمان با انسولين و اسيد اسکوربيک بر سطح پلاسمايی مس در رت‌های دياتبيک شده با استرپتوزوتوسين عمومى General تجربي Experimental <p> <strong> زمينه و هدف: </strong>اختلالات متابوليسم مس (cu) از مشخصات ديابت نوع يک به حساب می‌آيد. هيپرگليسمی و افزايش توليد راديکال‌های آزاد در ديات نوع يک منجر به افزايش سطح پلاسمايی مس و در نتيجه تشديد دوباره تنش اکسيداتيو می‌گردد. مطالعه حاضر با هدف تعيين اثرات آنتی‌اکسيدانی انسولين و اسيد اسکوربيک بر ميزان سطح پلاسمايی مس در رت‌های ديابتيک‌شده انجام شد. </p><p> <strong> روش تحقيق: </strong>اين مطالعه تجربی بر روی 30 سر رت نژاد ويستار انجام شد. ديابت نوع يک توسط يک دوز داخل صفاقی استرپتوزوتوسين ( mg/kg 60) ايجاد شد. پس از گذشت چهار روز رت‌هايی که استرپتوزوتوسين دريافت کرده بودند، هيپرگليسمی واضح و ثابت mg/dL 350 > را نشان دادند. پس از گذشت شش هفته، حيوانات به پنج گروه شاهد، ديابتيک، ديابتيک درمان شده با اسيد اسکوربيک، ديابتيک درمان شده با انسولين و ديابتيک درمان شده با انسولين/اسيداسکوربيک تقسيم شدند؛ پس از دو هفته درمان، سطح پلاسمايی مس با روش جذب اتمی اندازه‌گيری شد. </p><p> <strong> يافته‌ها: </strong>سنجش پلاسمايی مس در گروه ديابتيک بدون درمان نشان داد که ديابت کنترل نشده، باعث افزايش قابل توجه ميزان پلاسمايی مس نسبت به گروه شاهد می‌گردد (05/0>P)؛ در حالی که در گروههای ديابتيک تحت درمان با اسيد اسکوربيک، اسيداسکوربيک/ انسولين و انسولين، ميزان پلاسمايی مس اختلاف معنی‌داری نسبت به گروه شاهد نشان نداد (05/0<P). </p><p> <strong> نتيجه‌گيری: </strong>نتايج حاصل از اين مطالعه نشان داد که درمان با انسولين و اسيد اسکوربيک به صورت منفرد يا ترکيبی می‌تواند سطح پلاسمايی مس را در رت‌های ديابتيک در حد نرمال حفظ نمايد. </p> <p> <strong> Background and Aim: </strong>Perturbations in copper (Cu) metabolism are characteristic of diabetes type I. Hyperglycemia and increased free radicals generation result in increased Cu plasma levels and leads to oxidative stress. The aim of this study was to determine the antioxidant effects of ascorbic acid on Cu plasma levels in streptozotocin (STZ) induced diabetic rats. </p><p> <strong> Materials and Methods: </strong>This study was done on 30 male wistar rats. Diabetes type I was induced in the rats by single intraperitoneal injection of streptozotocin (60 mg/kg). Four days after diabetes induction the animals showed hyperglycemia (>350mg/dL). After six weeks, the animals were divided into five groups as follows: controls, diabetics, diabetics treated with ascorbic acid, diabetics treated with insulin, and diabetics treated with insulin + ascorbic acid. Treatment was administered for two weeks and then plasma cu level was determined by atomic absorption method. </p><p> <strong> Results: </strong>The results showed that in uncontrolled diabetes Cu plasma level increased significantly compared to of its level in the control group (P<0.05) whereas diabetic rats treated with insulin, insulin+ ascorbic acid or ascorbic acid showed no significant difference in Cu plasma level compared to those of control group (P>0.05). </p><p> <strong> Conclusion: </strong>The results of this study indicate that treatment with insulin or ascorbic acid alone or in combination can preserve Cu plasma at normal level in diabetic rats. </p> ديابت نوع يک، انسولين، اسيد اسکوربيک، سطح پلاسمايی مس، رت Diabetes type I, Insulin, Ascorbic Acid, Plasma Cu Level, Rat 26 31 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-284&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Sh. Ahmadpour شهريار احمدپور shah_ahmadpour@hotmail.com 870031947532846002372 Yes : مشهد- بلوار وکيل آباد- مجتمع دانشگاهی پرديس- دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد- گروه علوم تشريحی- واحد تحقيقات علوم اعصاب Y. Sadeghi يوسف صادقی 870031947532846002373 No J. Hami جواد حامی 870031947532846002374 No H. Haghir حسين حقير 870031947532846002375 No

fa تأثير آموزش بر ميزان آگاهی و نگرش بهداشتی زوجهای شرکت‌کننده در کلاسهای مشاوره قبل از ازدواج عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: ازدواج و تشکيل خانواده يکی از مهمترين رخدادهای زندگی هر فرد می‌باشد که اگر در شرايط مناسب و با آگاهی کافی صورت گيرد، اثرات مهمّی بر سلامت فردی و اجتماعی می‌گذارد؛ به همين منظور در بيشتر جوامع، مشاوره قبل از ازدواج مورد توجه است و بر ای آن برنامه‌ريزی دقيقی صورت می‌گيرد. در اين برنامه، زوجين با مسائل بهداشت باروری آشنا می‌شوند و اين امر به ارتقای سطح سلامت آنان کمک مؤثری می‌نمايد. اين مطالعه با هدف تعيين ميزان تأثير آموزش قبل از ازدواج بر ميزان آگاهی و نگرش بهداشتی زوجهای شرکت‌کننده در کلاسهای مشاوره قبل از ازدواج انجام شد. روش تحقيق: اين مطالعه نيمه‌تجربی از نوع قبل و بعد بر روی 250 زوج شرکت‌کننده در کلاس‌های آموزش مشاوره قبل از ازدواج انجام شد. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه خودساخته‌ای بود که بر اساس اهداف مطالعه طراحی شد و روايی و پايايی آن مورد تاييد قرار گرفت. اين پرسشنامه شامل سه بخش اطلاعات فردی، آگاهی (27 سؤال) و نگرش (18 سؤال) بود و در دو مرحله قبل و بعد از برنامه آموزشی مشاوره قبل از ازدواج که به صورت سخنرانی ارائه می‌شد، تکميل گرديد. داده‌های جمع‌آوری شده، با استفاده از آزمون آماری تی زوجی، آناليز واريانس يک‌طرفه و کای اسکوئر در سطح معنی‌داری 05/0P مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: ميانگين سنّ زوجين مورد مطالعه 4±4/22 سال بود. آگاهی 2/83% از زوجين، قبل از مداخله ضعيف، 16% متوسط و 8/0% خوب بود. بعد از مداخله آموزشی آگاهی 4/60% ضعيف، 6/31% متوسط و 8% خوب بود (001/0P<)؛ ميانگين نمره آگاهی قبل از مداخله 8/4±7/8 بود که بعد از مداخله به 5±4/12 رسيد (001/0P<)؛ ميانگين نمره نگرش نيز قبل از مداخله 9/4±6/42 بود که بعد از مداخله به3/4±5/47 افزايش يافت (001/0P<)؛ ميانگين نمره آگاهی و نگرش قبل و بعد از مداخله در حيطه‌های بهداشت باروری، تنظيم خانواده و بيماريهای ژنتيک و معلوليتها از نظر آماری تفاوت معنی‌داری را نشان داد (001/0P<). نتيجه‌گيری: در اين پژوهش با وجود آن که ميانگين نمره آگاهی و نگرش در زوجين مورد مطالعه بعد از مداخله آموزشی افزايش يافته بود ولی اين افزايش در سطح آگاهی بسيار بالا نبود؛ به طوری که نمره آگاهی زوجين مورد مطالعه تنها 3/4% افزايش داشت و پس از مداخله آموزشی تنها 8% آنان از آگاهی خوبی برخورداربودند؛ بنابراين توصيه می‌شود برای رسيدن به تغيير رفتار نسبتاً پايدار در افراد و ارتقای سطح سلامت زوجين جوان، بر کيفيت کلاسهای آموزشی تأکيد بيشتری شود Background and Aim: Marriage and establishing a family is one of the most important events of everyone's life which has significant effects on personal and social health if it occurs appropriately and is intertwined with enough knowledge. To reach these positive effects, pre-marriage consultation is taken into consideration and it is accurately planned. Under such an instructional program, couples are familiarized with fertility health problems and this promotes their health level significantly. This study aimed at determining the effect of pre-marriage consultation classes. Materials and Methods: This pre-post quasi-experimental study was done on 250 couples attending pre-marriage instruction classes. Means for data collection was an autonomous questionnaire which had been designed according to the aims of the study and its reliability and validity had been confirmed. The questionnaire consisted of three sections namely demographic questions, knowledge questions (27 cases), and attitude questions (18 cases). The questionnaire was filled out in two stages i.e. before and after pre-marriage consultation program which was presented in lectures. Then, the effect of such an instruction was analyzed by means of statistical paired T-test, one-way variance analysis, and Chi-square. Results: Mean age of the couples under study was 22.4±4 years. According to the results of the study, 83.2% of the couples had weak knowledge, 16% average knowledge, and 0.8% had good knowledge before intervention. After instructional intervention the knowledge of 60.4% was weak, 31.6% had average knowledge and 8% benefited good knowledge thus, the difference was statistically significant (P<0.001). Moreover, mean knowledge was 8.7±4.8 before intervention but it reached 12.4±5 after intervention (P<0.001). Mean attitude increased from 42.6±4.9 (before intervention) to 47.5±4.3 after invention (P<0.001). The study also showed that the difference in mean knowledge and attitude before and after intervention regarding fertility, family planning, genetic diseases, and disabilities was statistically significant (P<0.001). Conclusion: Although mean knowledge and attitude of the couples under study increased after instruction the increase was not so high in knowledge (only 4.3%) and after intervention only 8% of the couples gained acceptable knowledge. Thus, in order to develop a relatively stable behavior in young couples it is recommended that the quality of the instructional classes would be overemphasized. مشاوره قبل از ازدواج، آموزش، آگاهی، نگرش، زوجين، بيرجند Pre-marriage consultation, Instruction, Knowledge, Attitude, Couple, Birjand 32 39 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-285&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M. Moodi ميترا مودی mitra_m2561@yahoo.com 870031947532846001621 Yes بيرجند- دانشگاه علوم پزشکی- آموزشکده بهداشت GhR. Sharifzadeh غلامرضا شريف زاده 870031947532846001622 No

fa بررسی برخی عوامل مرتبط با بهداشت دهان و دندان بر اساس الگوی اعتقاد بهداشتی در دانش‌آموزان دختر دبيرستانهای شهر يزد عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: بيماريهای دهان و دندان از جمله شايعترين بيماريهای مردم دنيا هستند که معمولاً در سنين نوجوانی آغاز می‌شود و رعايت بهداشت دهان و دندان در طيّ اين دوران تأثير بسيار زيادی بر کاهش اين بيماری دارد. مطالعه حاضر با هدف تعيين عوامل مرتبط با بهداشت دهان و دندان براساس الگوی اعتقاد بهداشتی در دانش‌آموزان دختر دبيرستانهای شهر يزد انجام شد. رو ش تحقيق: در اين مطالعه مقطعی (توصيفی- تحليلی) که در سال تحصيلی 85-1384 انجام شد، تعداد 201 نفر از دختران دبيرستانی شهر يزد که با استفاده از روش نمونه‌گيری تصادفی چندمرحله‌ای انتخاب شده بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. به منظور جمع‌آوری اطلاعات از پرسشنامه‌ای که بر اساس الگوی اعتقاد بهداشتی طراحی شده بود، استفاده گرديد. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آمار توصيفی و نيز آزمونهای همبستگی پيرسون، آناليز واريانس و آزمون توکی در سطح معنی‌داری 05/0P≤ مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: سنّ دانش‌آموزان بين 14-17 با ميانگين 85/0±2/15سال بود. ميانگين نمره موانع درک‌شده دانش‌آموزانی که شغل پدرشان کارمند بود، 77/9 و در آنهايی که شغل پدرشان کارگر بود، 35/11 به دست آمد. آزمون آماری آناليز واريانس ارتباط معنی‌داری را بين اين دو مورد نشان داد (306/5=F، 2=df، 006/0=P). 5/65% دانش‌آموزان يک بار در شبانه‌روز مسواک می‌زدند؛ 5/37% در شبانه‌روز از نخ دندان استفاده می‌نمودند و 1/11% هر شش ماه يک بار به دندانپزشک مراجعه می‌کردند. در بررسی رابطه بين نمره شدّت درک‌شده و نمره رفتارهای بهداشت دهان و دندان، آزمون همبستگی پيرسون ارتباط معنی‌داری بين اين دو مورد نشان داد (148/0=r، 036/0=P)؛ همچنين اين آزمون ارتباط معنی‌داری را بين نمره موانع درک‌شده و نمره نحوه رفتار نشان داد (176/0-= r، 012/0=P) ولی در مورد حساسيت و منافع درک‌شده، همبستگی معنی‌دار با رفتار مشاهده نگرديد. نتيجه‌گيری: در اين مطالعه شدّت و موانع درک‌شده همبستگی معنی‌داری با رفتار مورد نظر داشتند. بين حساسيت و منافع درک‌شده با رفتار، همبستگی معنی‌دار مشاهده نشد؛ همچنين ميانگين نمره اکتسابی دانش‌آموزان در مورد شدّت، حساسيت و منافع درک‌شده خوب بود ولی رفتار متناسب با آن مطلوب نبود. به نظر می‌رسد عوامل ديگری علاوه بر اين اعتقادات در بروز و نحوه رفتارهای بهداشت دهان و دندان مؤثرند؛ بنابراين بررسيهای گسترده‌تری در اين زمينه مورد نياز است. Background and Aim: Oral diseases are among the most prevalent diseases in the world, which usually begin during adolescence but oral health can reduce them to a great extent .This cross-sectional study which aimed at determining factors related to oral health in high school female students in Yazd on the basis of HBM (Health Belief model) was used as a framework in order to analyze the related factors of oral health behavior (OHB) during the school year 2005-2006. Materials and Methods: In this cross-sectional (descriptive and analytical) study 201 female high school students in Yazd were surveyed. Multistage randomized sampling was used. Means of data collection was a questionnaire designed according to oral health beliefs or OHB (perceived severity, susceptibility, benefits, barriers) .The obtained data was analyzed by means of SPSS software, descriptive statistics, and Pearson coefficient tests, variance analysis, and Tukey test and P0.05 was taken as the significant level. Results: The subjects of the study aged 14-17 years with a mean of 15.2±0.8 years. Mean of perceived barriers of the students whose fathers were clerks was 9.77 and that of students whose fathers were labourers was 11.35.Statistical variance analysis test showed a significant relationship between these two (P=0.006, df=2, F=5.306). Most (65.5%) of the students brushed once a day, 37.5% of them used dental floss, and 11.1% saw a dentist every 6 months. Pearson coefficient test showed a significant relationship between perceived severity and oral health behavior/ OHB (P=0.036, r=0.148). Besides, perceived barriers were correlated with OHB (P=0.012, r=-0.176). No significant association was found between sensitivity and perceived benefits on one hand and behavior on the other. Conclusion: In this study, perceived severity and barriers showed a significant correlation with the expected behavior. There was no significant relationship between sensitivity and perceived benefits with behavior. Moreover, it was found that mean grade of the students at perceived “severity”, “sensitivity”, and “benefits” was favorable but their behavior was not favorable with regard to it. It seems as if other factors, beyond these beliefs, are effective in the occurrence and quality of oral health behavior. Therefore, more extensive research is recommended in respect of this. بهداشت دهان و دندان، الگوی اعتقاد بهداشتی، دانش‌آموز دبيرستانی، دختر، يزد Oral health, Health belief model, High school student, Female, Yazd 40 47 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-286&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa SS. Mazloomi Mahmoodabad سيد سعيد مظلومی‌ محمودآباد mazloomy_s@yahoo.com 870031947532846001623 Yes يزد- بلوار دانشجو- دانشکده بهداشت- امور پژوهشی ‌صندوق پستی 788- 89165 N. Roohani Tanekaboni نوشين روحانی تنکابنی 870031947532846001624 No

fa ارتباط چاقی با عوارض بارداری در شهر شاهرود عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: نتايج تحقيقات مختلف، بيانگر بروز بيشتر عوارض و پيامدهای نامطلوب در زنان باردار چاق است. شيوع چاقی در سنين باروری به طور نگران‌کننده‌ای در حال افزايش است؛ بنابراين تعيين ميزان چاقی و بررسی ارتباط آن با عوارض بارداری بايد مورد توجه قرار گيرد. روش تحقيق: در اين مطالعه هم‌گروهی، زنان باردار به محض تشخيص بارداری از مراکز بهداشتی، درمانی و مطب‌های خصوصی شهر شاهرود به درمانگاه زنان بيمارستان فاطميه ارجاع داده شدند. چاقی به نمايه توده بدنی ≤30 کيلوگرم بر متر مربع اطلاق می‌شد و بر اساس اندازه‌گيری وزن و محاسبه نمايه توده بدنی در ابتدای بارداری، زنان به دو گروه چاق و غير چاق تقسيم شدند. تمامی زنان بدون بيماری سيستميک قبلی بودند و تا زمان ترم تحت مراقبتهای معمول بارداری قرار گرفتند. اطلاعات فردی و کنترل بارداری در هر دو گروه در پرونده‌های مخصوصی ثبت شد و از فرم بازنگری مخصوصی جهت تعيين وضعيت اقتصادی استفاده گرديد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS و آزمونهای غيرپارامتريک، آناليز واريانس، کای دو، فيشر، تی، من‌ويتنی، رگرسيون خطی و ضريب همبستگی در سطح معنی‌داری 05/0< مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: در مجموع تعداد 1194 زن باردار مورد بررسی قرار گرفتند؛ شيوع چاقی 6/13% (162 نفر) به دست آمد. زنان چاق، مسن‌تر بودند و تعداد بارداری بالاتری داشتند. بر اساس مدل آناليز واريانس و با در نظر گرفتن عوامل مخدوش‌کننده‌ای مانند سن و تعداد بارداری، چاقی عاملی مستقل در بروز عوارض پره اکلامپسی (001/0P<) فشار خون بارداری (006/0P<) و هيدرآمنيوس (001/0P<) بود. ميزان سزارين به طور معنی‌داری در زنان چاق بالاتر بود (001/0P<). نتيجه‌گيری: در اين تحقيق، با وجود ارائه مراقبتهای بارداری مناسب، بروز عوارض بارداری در زنان چاق بالاتر بود؛ بنابراين به منظور بهبود کيفيت برنامه‌های مراقبتی و کاهش عوارض دوران بارداری، شروع برنامه‌های مراقبتی، قبل از بارداری توصيه می‌شود. بدون شک کاهش وزن قبل از بارداری به عنوان يک اقدام بهداشتی آسان و کم‌هزينه در زنان در سنين باروری که به منظور دريافت خدمات بهداشتی و تنظيم خانواده به واحدهای بهداشت خانواده مراجعه می‌کنند، مؤثر و همراه با صرفه اقتصادی خواهد بود. Background and Aim: According to various studies, obese women, have an increased risk of a number of pregnancy complications and adverse pregnancy outcomes. Worryingly, the prevalence of obesity is rising during pregnancy. The present study was done to determine the incidence of obesity and its relationship to pregnancy complications. Materials and Methods: In this prospective study, all pregnant women in their early stage were referred to women’s clinic of Fatemiyeh Hospital by all health care centers and private clinics as soon as diagnosed. Obesity was defined as having a body mass index (BMI) of ≥30 kg/m² or more. So, pregnant women were divided into obese and non-obese cases according to BMI. All the women had no previous systematic diseases and received routine prenatal care until their labor. Demographic and pregnancy data were obtained on arrival and were recorded in special files and the cases’ economic status was determined by means of a special checklist. The obtained data was analysed by means of non-parametric variance analysis of, chi-square, Fisher exact t- test, Mann Whitney U, linear regression, and correlation co-efficient and P≤0.05 was taken as the significant level. Results: Totally 1194 pregnant women were studied. Prevalence of obesity was %13 (162 pregnant women). Obese women were older and had more childbirth. According to variance analysis and confounding factors including age and parity, obesity was found to be an independent factor in the occurrence of pre-eclampsia (P<0.001), gestational hypertension (P<0.01) and hydramnios (P<0.001) as well. Cesarean rate in obese women was greater and significant (P<0.001). Conclusion: Results confirmed that despite appropriate prenatal care, obesity was associated with an increase in pregnancy complications. So in order to improve the quality of care, pre-conceptual care is recommended. Weight losing, as an easy and inexpensive procedure in women who refer to the health centers to receive health care and family planning service, is essential and is recommended. زنان باردار، چاقی، عوارض مادری جنينی و نوزادی Pregnant women, Obesity, Fetal, Maternal and neonatal complications 48 53 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-287&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M. Keshavarz مريم کشاورز m_keshir@yahoo.com 870031947532846001625 Yes : تهران- خيابان ولی‌عصر- بالاتر از ميدان ونک- خيابان رشيد ياسمی- جنب سوانح سوختگی شهيد مطهری- دانشکده پرستاری مامايی- دانشگاه علوم پزشکی ايرا� M. Shariati محمد شريعتی 870031947532846001626 No GR. Babaee غلامرضا بابايی 870031947532846001627 No

fa تفاوتهای جنسيتی در مقياسهای بهزيستی روان‌شناختی در دانشجويان دانشگاههای دولتی شهر بيرجند در سال تحصيلی 85-1384 عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: توجه به تفاوتهای جنسيتی برای بسياری از محققانی که کوشيده‌اند بهزيستی روان‌شناختی را مفهوم‌سازی کنند، از اهميت ويژه‌ای برخوردار بوده است. پژوهش حاضر با هدف تعيين نقش تفاوتهای جنسيتی بر مقياسهای بهزيستی روان‌شناختی- پس از کنترل متغير همگام سن- انجام شد. روش تحقيق: در اين مطالعه توصيفی- تحليلی، 376 دانشجو (158 پسر و 218 دختر) مقياسهای بهزيستی روان‌شناختی ريف (1989) را کامل کردند. به منظور بررسی تفاوتهای جنسيتی در مقياسهای بهزيستی روان‌شناختی (استقلال، تسلط محيطی، رشد فردی، روابط مثبت با ديگران، هدف در زندگی و پذيرش) از تحليل کواريانس (ANCOVA) استفاده گرديد. سطح معنی‌داری 05/0P≤ در نظر گرفته شد. يافته‌ها: نتايج تحليل کواريانس از نظر آماری، تفاوتهای جنسيتی معنی‌داری را پس از کنترل متغير سن در مقياسهای رشد فردی و روابط مثبت با ديگران نشان داد؛ به عبارت ديگر، دختران در مقايسه با پسران در مقياسهای رشد فردی و روابط مثبت با ديگران نمرات بالاتری گزارش کردند؛ در حالی که در مقياسهای استقلال، تسلّط محيطی، هدف در زندگی و پذيرش بين دو جنس تفاوت معنی‌داری از نظر آماری مشاهده نشد. نتيجه‌گيری: نتايج اين مطالعه، ضرورت بازشناسی نقش تفاوتهای جنسيتی در بررسی مقياسهای بهزيستی روان‌شناختی را مورد تأکيد قرار می‌دهد. تلويحات اين تحقيق برای متخصصان سلامت روانی مورد بحث قرار می گيرد. Background and Aim: Gender differences are of intrest to numerous researchers trying to conceptualise psychological well-being. This study was conducted to determine the role of sex discrepancies in psychological well-being scales- adjusting to age as a covariate variable. Materials and Methods: In this descriptive-analytical study, 376 students (158 males and 218 females) filled out Riff’s Scales of Psychological Well-being. Analysis of covariance (ANCOVA) was used to examine gender differences in the scales of psychological well-being (i.e. autonomy, environmental mastery, personal growth, positive relations with others, and purpose in life and self-acceptance). Results: Results of ANCOVA showed statistically significant gender differences in scales of positive relations with others and personal growth. In other words, the results indicated that female students scored higher on positive relations with others and personal growth than male students while, no significant gender differences were found on autonomy, environmental mastery, purpose in life and self-acceptance. Conclusion: The findings emphasize the need to recognize the role of gender differences studying scales of psychological well-being. Implications of these findings are discussed with mental health professionals. تفاوتهای جنسيتی، مقياسهای بهزيستی روان‌شناختی Gender differences, Scales of Psychological, Well-being 54 61 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-288&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa O. Shokri اميد شکری oshokri@yahoo.com 870031947532846001628 Yes تهران- خيابان مفتح جنوبی- خيابان خاقانی- ساختمان شماره 49- گروه روان‌شناسی R. Dastjerdi رضا دستجردی 870031947532846001629 No Z. DaneshvarPour زهره دانشورپور 870031947532846001630 No شرکت پارس خودرو Z. Ghanaie زيبا غنايی 870031947532846001631 No H.R. ZeinAbadi حسن رضا زين‌آبادی 870031947532846001632 No F. Geravand فريبرز گراوند 870031947532846001633 No

fa فراوانی نسبی ميکروآلبومينوری در بيماران ديابتی نوع 2 و رابطه آن با عوامل خطرساز در شهر بيرجند عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: ميکروآلبومينوری يکی از عوارض بيماری ديابت است که در بيماران ديابتی نوع 2 بيشتر از نوع 1 اتفاق می‌افتد و علت عمده مرحله پايانی بيماری کليوی (ESRD) در تمام دنيا محسوب می‌شود؛ مطالعه حاضر با هدف تعيين شيوع ميکروآلبومينوری در بيماران ديابتی نوع 2 و ارتباط آن با سطح چربيهای خون (کلسترول و تری‌گليسيريد)، فشار خون، هموگلوبين A1C، سن، جنس، مصرف سيگار و مدت زمان ابتلا به ديابت انجام شد. روش تحقيق: در اين مطالعه توصيفی- تحليلی (مقطعی)، تمامی پرونده‌های موجود در درمانگاه تخصصی ديابت کسری و بيمارستان ولی‌عصر (عج) وابسته به دانشگاه علوم پزشکی بيرجند در فاصله زمانی فروردين‌ماه 1384 لغايت اسفندماه 1385 مورد مطالعه قرار گرفتند. اطلاعات لازم شامل سن، جنس، ميزان فشار خون، مدت ابتلا به ديابت، ميزان چربی خون و ... در يک فرم بازنگری ثبت گرديد. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS و آزمونهای آماری کای دو و رگرسيون لجستيک در سطح معنی‌داری 05/0P مورد ارزيابی قرار گرفتند. يافته‌ها: در اين مطالعه، در مجموع 964 پرونده مورد ارزيابی و بررسی قرار گرفتند. بيشتر افراد مورد مطالعه (8/30%) در گروه سنّی 51-60 سال قرار داشتند. ميانگين سنّی در افراد مورد بررسی 4/1253 سال بود و بيشتر آنان (3/57%) زن بودند. 361 نفر (4/37%) سابقه کشيدن سيگار و 267 نفر (7/27%) سابقه فشار خون بالا داشتند. در 87 نفر (9%) از افراد مورد بررسی، ميکروآلبومينوری گزارش شد. در بيشتر اين بيماران (6/60%)، مدت ابتلا به ديابت کمتر يا مساوی 5 سال بود. ميانگين مدت‌زمان ابتلا به ديابت 8/486/5 سال به دست آمد. سطح کلسترول و تری‌گليسيريد در بيشتر افراد مورد مطالعه بيشتر از حدّ طبيعی (به ترتيب 5/55% و 9/63%) و ميانگين آن به ترتيب 66213 و 142214 ميليگرم بر دسی‌ليتر برآورد گرديد. نتيجه آزمون رگرسيون لجستيک (گام به گام) رابطه معنی‌داری را بين متغيرهای مدت ابتلا به ديابت (001/0=P)، سابقه مصرف سيگار (02/0=P)، ابتلا به فشار خون بالا (001/0=P) و تری‌گليسيريد بالا (01/0=P) را با ابتلا به ميکروآلبومينوری نشان داد ولی رابطه بين متغيرهای سن و جنس با ابتلا به ميکروآلبومينوری معنی‌دار نبود. نتيجه‌گيری: بر اساس يافته‌های اين تحقيق می‌توان اذعان نمود که مدت زمان ابتلا به ديابت، فشار خون بالا و مصرف سيگار از عوامل خطر مهم در بروز ميکروآلبومينوری می‌باشند؛ همچنين ميکروآلبومينوری می‌تواند به رده سنی وابسته باشد. در اين خصوص مطالعات بيشتر با حجم نمونه بيشتر توصيه می‌شود. Background and Aim: Diabetic microalbuminuria is one of the complications of diabetes, which has a higher incidence in type II diabetics than in type I patients. The disorder is accounted the principal cause of the end stage of renal disease (ESRD) across the world. The present study was carried out aiming at determining the prevalence of diabetic microalbuminuria in type II diabetics and its relationship to blood lipids (cholesterol, triglyceride) level, hemoglobin A1C, age, sex, and smoking. Materials and Method: In this descriptive –analytical study, all patients' files (between March 2005 and March 2007) available in Kasra Specialized diabetic clinic and Vali-e-Asr hospital, affiliated to Birjand University of Medical Sciences, were studied. Requisite information including age, sex, blood pressure, diabetic period, blood lipids level etc, was recorded in a review-form. Then, the obtained data was analysed at the significant level P≤0.05 by means of the statistical software SPSS using Student-t and Chi-square at the significant level P<0.05. Results: Totally, the files of 964 patients were surveyed. 30.8% of the patients aged between 51 and 60 years.361 cases (37.4%) were women.267 cases (27.7%) had a history of smoking and 74.3% a history of hypertension. Besides, 87 patients (9%) suffered microalbuminuria. In most of the cases (60.6%) the period of having diabetes was less than or equal to five years. Mean time of having diabetes was 5.86±4.8 years. Cholesterol and triglyceride levels were higher than normal (55.5% and 63.9% respectively) and their mean values were estimated 213±66mg/dL and 214±142mg/dL respectively. Logistic regression test showed a significant difference between variables such as period of having diabetes (P=0.001), and hypertriglyceridemia (P=0.01) with microalbuminuria (P<0.05) but no significant relationship was found between age and sex to this disorder. Conclusion: Admittedly, based on the findings of this study, time span of having diabetes, hypertension, and smoking are among the important risk factors triggering the occurrence of microalbuminuria. However, more studies with a larger sample size are recommended. فشار خون بالا، ديابت، هموگلوبين A1C، کلسترول بالا، تری‌گليسريد بالا، ميکروآلبومينوری Hypertension, Diabetes, HbA1C, Hypercholesterolia, Hyperglyceridemia; Microalbuminuria 62 68 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-289&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa S. Kalbasi سعيد کلباسی saeid_kalbasi@yahoo.com 870031947532846001634 Yes بيرجند- خيابان غفاری- دانشگاه علوم پزشکی بيرجند- مرکز تحقيقات ديابت SA. Saadatjoo سيد عليرضا سعادتجو 870031947532846001635 No Sh. Tabiee شهناز طبيعی 870031947532846001636 No MR. Gerami محمدرضا گرامی 870031947532846001637 No

fa بررسی جمعيت‌شناختی بيماران مبتلا به ويتيليگو مراجعه کننده به درمانگاه پوست بيمارستان ولی‌عصر(عج) بيرجند (1386-1381) عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: ويتيليگو يک اختلال دپيگمانته اکتسابی است که با از دست دادن ملانوسيت‌ها در اپيدرم و سطوح مخاطی و بافتهای ديگر بدن مشخص می‌شود. اين بيماری ممکن است يک اختلال اتوايميون همراه با آنتی‌بادی‌هايی بر عليه ملانوسيت‌ها باشد. اين مطالعه با هدف تعيين خصوصيات جمعيت‌شناختی بيماران ويتيليگو مراجعه‌کننده به درمانگاه پوست بيمارستان آموزشی ولی‌عصر (عج) بيرجند انجام شد. روش تحقيق: در اين مطالعه توصيفی، 300 بيمار با تشخيص بالينی ويتيليگو که از سال 1381 الی 1386 به درمانگاه پوست بيمارستان آموزشی ولی‌عصر (عج) بيرجند مراجعه کرده بودند، از نظر خصوصياتی مانند سن، جنس، سابقه فاميلی، محل ضايعات و شکل درگيری و برخی بيماريهای همراه مثل هالوندوس، آلوپسی آره‌آتا و درگيری موها (لکوتريکيا) مورد بررسی قرار گرفتند. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون آماری کای دو در سطح معنی‌داری 05/0P≤ مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: از 300 بيمار مورد مطالعه، بيشترين فراوانی مربوط به زنان بود. 6/23% سابقه فاميلی مثبت داشتند. بيشترين محل‌های درگير، اندام و صورت بودند و شايعترين شکل، درگيری ژنراليزه بود. از بيماريهای همراه هالوندوس در 6/6% و آلوپسی آره‌اتا در 33/1% و درگيری موها در 11% موارد ديده شد. نتيجه‌گيری: با توجه به اين که در اين تحقيق، زنان بيشترين افراد درگير و مناطق در معرض ديد بدن مثل اندام و صورت بيشترين مناطق درگير بودند، بررسی علل پيدايش بيماری، پيشرفت و گسترش آن امری مهم به نظر می‌رسد تا با کاهش موارد بيماری و انتخاب درمان مؤثر از عوارض روحی- روانی و اجتماعی آن کاسته شود. Background and Aim: Vitiligo is an acquired depigmentation disorder that is recognized by loss of melanocytes in epidermis, mucosal surfaces and other body tissues. Vitiligo might be an autoimmune disorder with anti-melanocytic antibodies. This study aimed at determining demographic characteristics of vitiligo cases referring to dermatology clinic of Vali-e-Asr educational hospital in Birjand. Materials and Methods: In this descriptive study 300 patients with clinical diagnosis of vitiligo who had referred to the dermatology clinic of Vali-e-Asr hospital between 2002 and 2007 were evaluated with regard to characteristics such as age, sex, familial history, sites of lesions, form of involvement and some of its associated diseases such as halonodus, alopecia areata and hair involvement (leukotrichia). Results: Out of 300 patients analyzed, most were females. 23.6% had positive familial history. Most sites of lesions were limbs and face and the most common form was generalized involvement. In association with vitiligo, halonadus in 6.6% alopecia areata in 1.33% and hair involvement in 11% were observed. Conclusion: Considering that the majority of cases were females and the fact that the external areas of the body such as hands, feet, and face were the mostly involved sites studying the genesis of the disorder, development and distribution of it seems important so that by decreasing the number of cases and prescribing an effective treatment the emotional, psychological and social complications of the disease would eventually decrease. ويتيليگو، جمعيت‌شناختی، بيماری پوستی Vitiligo, Demographic, Skin disease 69 72 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-290&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa E. Shaban عصمت شبان esmatshaban@bums.ac.ir 870031947532846001638 Yes بيرجند- خيابان غفاری- بيمارستان ولی‌عصر (عج)- بخش پوست M. Miri محمدرضا ميری 870031947532846001639 No M. Farsad ماندانا فرساد 870031947532846001640 No

fa بررسی فصل تولّد در بيماران اسکيزوفرنی بستری شده در بيمارستان سينای شهر همدان از سال 1378 تا 1383 عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: ميزان تولّد بيماران مبتلا به اسکيزوفرنی در جهان در زمستان و بهار 5% تا 8% بيشتر از ميزان تولّد در جمعيت کلّی است که علل اين پديده ناشناخته است. مطالعه حاضر با هدف تعيين فصل تولّد در بيماران اسکيزوفرنی انجام شد. روش تحقيق: در اين مطالعه توصيفی- تحليلی که به صورت مقطعی انجام شد، 654 بيمار مبتلا به اسکيزوفرنی که از سال 1378 تا 1383 در بيمارستان سينای شهر همدان بستری شده بودند و بيماری آنها بر اساس معيارهای تشخيصی DSM-IV تعيين شده بود، مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌ای بود که شامل سؤالات مربوط به اطلاعات فردی بيمار و سؤالات مرتبط با اهداف مطالعه بود. داده‌ها جمع‌آوری‌شده با استفاده از نرم‌افزار (10) SPSS و با به کارگيری آمار توصيفی، استنباطی در سطح معنی‌داری 05/0P≤ مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: 381 نفر از افراد مورد مطالعه مرد و 273 نفر زن بودند. بيشتر نمونه‌ها در فصل بهار (2/46%) و زمستان (8/31%) و کمترين آنها (6/7%) در فصل تابستان متولّد شده بودند. نتيجه‌گيری: نتايج اين مطالعه نشان‌دهنده تأثير متغيرهای فصلی در ابتلا به بيماری اسکيزوفرنی می‌باشد؛ به طوری که ميزان ابتلا به بيماری در متولّدين فصول بهار و زمستان بيشتر از تابستان و پاييز است. Background and Aim: Birth rate of patients with schizophrenia during the winter and spring months is 5%-8% higher worldwide than their rate in the general population, although the reasons are unknown. The aim of this study was to determine birth season of schizophrenic patients hospitalized in Sina hospital of Hamedan city between 1999 and 2004. Materials and Methods: In this descriptive- analytical (cross-sectional) study, 645 schizophrenic cases who had been hospitalized in Sina psychiatric center of Hamedan city between 1999 and 2004 and their disorder had been determined based on Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders criteria (DSM-IV) were surveyed. Means of data collection was a questionnaire consisting of personal history queries and queries regarding the aims of the study. The obtained data was analysed by means of SPSS (10) software and using descriptive-inferential statistics at the significant level P≤0.05. Results: The subjects included 381 men and 273 women. Most cases had been born in spring (46.2%) and winter (31.8%), and the least births (7.6%) belonged to summer. Conclusion: The results showed the effects of seasonal variations on the occurrence of schizophrenic patients’ births as their births had a higher frequency in spring and winter rather than in summer and autumn. اسکيزوفرنی، فصل تولّد، علائم مثبت و منفی Schizophrenia, Season birth, Negative and positive sign 73 77 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-291&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa A. Ghalaeiha علی قلعه‌ای‌ها 870031947532846001641 No AR. Rahimi عليرضا رحيمی 870031947532846001642 No N. Matinnia نسرين متين‌نيا shamsaei@umsha.ac.ir 870031947532846001643 Yes Hamedan University of Medical Sciences. Hamedan, Iran. دانشگاه علوم پزشکی همدان F. Shamsaei فرشيد شمسائی 870031947532846001644 No MK. Zarrabiyan محمد کاظم ضرابيان 870031947532846001645 No F. Farzan فريدون فرزان 870031947532846001646 No S. Afzali سعيد افضلی 870031947532846001647 No

fa عوامل مرتبط با خود تنظيمی فشارخون در مبتلايان به پرفشاری خون بر اساس مدل رفتار مبتنی بر هدف در شهر يزد (1385) عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: فشار خون يک بيماری مزمن بدون علامت است که بسياری از افراد بالای 35 سال را در جهان گرفتار کرده است و مهمترين عامل تمام بيماريهای قلبی- عروقی، سکته‌ها، حملات قلبی، بيماری کليه و … می‌باشد؛ همچنين اولين عامل ايجادکننده ناتوانی و مرگ می‌باشد و قابل درمان نيست ولی لازم است مديريت شود. لازمه مديريت فشارخون، خود تنظيمی است که به عنوان فرايند روحی و جسمی تعريف می‌شود که فرد را برای رسيدن به هدفی مديريت می‌نمايد. مطالعه حاضر با هدف تعيين عوامل مرتبط با خودتنظيمی فشارخون در بيماران مبتلا به پرفشاری خون بر اساس مدل رفتار مبتنی بر هدف انجام شد. روش تحقيق: در اين مطالعه توصيفی- تحليلی که به صورت مقطعی انجام گرفت، تعداد 200 نفر از مراجعه‌کنندگان به مراکز بهداشتی، درمانی شهر يزد، طيّ دو مرحله انتخاب شدند. ابتدا مراکز بهداشتی به روش خوشه‌ای انتخاب و سپس از هر مرکز، بيماران به روش تصافی ساده مورد بررسی قرار گرفتند. پرسشنامه به روش مصاحبه تکميل گرديد. روايی محتوی اين پرسشنامه از طريق پانل خبرگان و ثبات درونی (پايايی) آن با استفاده از آلفای کرونباخ (83/0=α) تعيين شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری (5/11) SPSS.WIN. و آزمونهای ضريب همبستگی، من ويتنی، کروسکال واليس و رگرسيون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: 5/45% از افراد مورد مطالعه مرد و 5/54% زن بودند. ميانگين سالهای ابتلا به فشارخون 6/7±7/8 سال بود. هدف 5/61% از بيماران برای مراجعه به مرکز بهداشت کاهش فشارخون و هدف 5/38% آنها نگهداری فشار خون بود. بين تمام متغيرهای مدل رفتار مبتنی بر هدف به استثنای يکی از آنها (هيجانات منفی پيش‌بينی شده) رابطه معنی‌دار آماری مشاهده گرديد (001/0P<). بين خودتنظيمی فشار خون و تمام متغيرهای مدل و جنس بيماران نيز رابطه معنی‌دار آماری وجود داشت (001/0P<). نتيجه‌گيری: بر اساس يافته‌های اين تحقيق، مدل رفتار مبتنی بر هدف قادر است بيش از 52% از عوامل مرتبط با خودتنظيمی فشارخون را توضيح دهد؛ بنابراين می‌توان آن را به عنوان پايه و اساسی برای مداخله‌های آموزشی جهت کاهش و کنترل فشار خون در بيماران مبتلا به پرفشاری خون مورد توجه قرار داد. Background and Aim: Hypertension is a chronic asymptomatic disease which is one of the most public health problems afflicting many of people over 35 years old in the world. The disease is the most important cause of all cardiovascular diseases, stroke, heart attack, renal disease, etc. It is also the primary contributor to disability and mortality, which is usually incurable but it must be managed. Management of the disease requires a certain degree of self-regulation, which is defined as the mental and physical processes that manage a person in order to achieve a goal. The purpose of this study was to investigate the factors related to hypertension self-regulation based on the model “goal directed behavior”. Materials and Methods: This cross-sectional study was carried out on 200 patients referring to health centers of Yazd Township, who were selected in two stages. First, the health centers were selected through cluster sampling in Yazd Township and then the patients were selected by means of simple sampling methods in the health centers. Data was gathered using a questionnaire whose reliability and validity were approved on the part of experts and its alpha was 0.83 (a=0.83).The obtained data was analysed by means of the statistical software SPSS.WIN (11.5) using coefficient correlation, Mann-Whitney, Kruskal-Wallis, and regression tests. Results: Out of the 200 subjects, 45.5% were men and 54.5% women. Mean years of being hypertensive was 8.7 ±7.6. About 61.5% of the patients indicated that their reason for referring to health centers was to reduce their blood pressure and 35.5% wanted to maintain their current blood pressure. There was a significant statistical relationship between all the variables of Model of Goal Directed Behavior except one (predicted negative emotions) (P<0.001). Moreover, there was a significant relationship between hypertension self-regulation of the cases and all the variables with the sex of the patients (P<0.0001). Conclusion: The results of this study showed that the Model of Goal Behavior can explain over 52% of hypertension self-regulation cases. Therefore, this Model can be a basic Model for educational intervention to decrease and control hypertension in patients. فشارخون، مدل رفتار مبتنی بر هدف، خودتنظيمی Hypertension, Model of Goal Directed Behavior, Self-regulation 78 87 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-292&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa MH. Baghiyani Moghaddam محمد حسين باقيانی مقدم baghianimoghadam@yahoo.com 870031947532846001648 Yes يزد- بلوار دانشجو – دانشکده بهداشت S. Ayvazi سهيلا عيوضی 870031947532846001649 No SS. Mazloomi Mahmoodabad سيد سعيد مظلومی محمودآباد 870031947532846001650 No H. Fallahzadeh حسين فلاح‌زاده 870031947532846001651 No Shahid Sadooghi University of Medical Sciences, Yazd, Iran دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد

fa رفتار کنترل سرطان پستان از نگاه زنان: يک پژوهش کيفی عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: سرطان پستان شايعترين سرطان زنان در ايران است. تشخيص زودرس اين بيماری در موفقيت‌آميز بودن درمان، کاهش ميزان مرگ و مير، کاهش بار بيماری و هزينه‌های درمانی ناشی از تشخيص ديرهنگام آن بسيار مؤثر است. در کشور ما، علل عمده مرگ و مير و ساير پيامدهای ناگوار اين بيماری ناشی از مراجعه دير هنگام زنان است. تاکنون چگونگی اين رفتار بررسی نشده است. اين تحقيق به منظور انجام مطالعه‌ای کيفی برای روشن‌سازی مفهوم کنترل و پيشگيری از سرطان پستان و مؤلفه‌های تأثيرگذار بر آن روی زنان شهر تهران انجام گرديد. روش تحقيق: تحقيق با طراحی رويکرد کيفی و به روش Grounded Theory بر روی زنان در يک طيف گسترده و با انتخاب نمونه‌ها به صورت هدفمند انجام شد و مفهوم کنترل و پيشگيری بيماری سرطان پستان از طريق مصاحبه‌های عميق نيمه‌سازمان‌يافته (گروهی و فردی) بررسی گرديد. جمع‌آوری داده‌ها آن قدر ادامه يافت تا اشباع داده‌ها حاصل گرديد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از روش تحليل مقايسه‌ای مداوم انجام شد. يافته‌ها: تحقيق بر روی 31 نفر زن در سنين 05/8± 49 سال، شامل 8/54% شاغل، 1/45% خانه‌دار، 3/48% با سطح تحصيلات متوسط و 27% متأهل، انجام شد. دو روند مؤثر بر رفتار زنان در قالب عوامل فردی به عنوان روند تعيين‌کننده رفتار کنترل سرطان پستان و عوامل اجتماعی به عنوان موارد تأثيرگذار بر اين رفتار شناسايی شدند. سه مقوله نگرش نامطلوب نسبت به رفتار، درک ناکافی از خطر و ناکارآمدی درک‌شده از داده‌ها استحصال گرديد. مفاهيم مذکور همان موانع و ناکامی‌هايی هستند که در فرايند رفتار کنترل سرطان پستان با تصوير رفتار منفعل ممکن است بروز کند. نتيجه‌گيری: کنترل مفهومی چندبعدی و دارای ابعاد و زمينه‌های فردی و اجتماعی است اما درجه انتخاب ارادی فردی بالاست؛ پس از تجزيه تحليل نهايی داده‌ها، نگرش نامطلوب نسبت به کنترل و پيشگيری از سرطان پستان به عنوان متغير مرکزی و ترغيب آگاهانه برای اصلاح آن تشخيص داده شد. ارتقای سلامت زنان که نيمی از جمعيت فعال کشور را تشکيل می‌دهند، از ملزومات توسعه پايدار به شمار می‌رود و تدوين راهکارهای مناسب به منظور هوشيارسازی نسبت به تهديدات سلامتی، رسالت آموزش بهداشت می‌باشد. لازمه برنامه‌ريزی مؤثر آموزشی در اين زمينه توجه به ساختار نگرش زنان می‌باشد و به نظر می‌رسد بررسيهای کيفی بهتر از روشهای کمّی می‌توانند موقعيتهای رفتاری را تبيين و به طراحی مداخلات آموزشی کمک نمايند. استخراج مفهوم کنترل و پيشگيری از سرطان پستان به روشهای کمّی متداول و مقايسه آن با نتايج اين تحقيق پيشنهاد می‌شود. Background and Aim: Breast cancer is the most prevalent cancer among Iranian women. Early diagnosis of the disease is vitally important in successful treating of it and reducing its mortality and care-cost burden. In our country,the major causes of mortality and other unfavorable complications of the disease are due to late referring of women. So far, the nature of this behavior has not been studied. The present qualitative study was done on a number of Tehran women to clarify the concepts of breast cancer control and prevention and factors affecting this procedure. Materials and Methods: A content analysis with a qualitative approach (Grounded Theory) was conducted in depth on 31 women through semi-structured (individual and group) interviews. Data collection continued to saturation point .Data analysis was done by means of constant comparative analysis method, using theoretical sampling and constant comparison analysis Results: The study was done on 31 females aged 49±8.05, of whom 54.8% were in employment and 45.1% were housewives. Education level was average in 48.3% of the cases and 27% of them were married. Individual and social factors were the two effective categories that shaped the women’s behavior , which regarded women’s early detecting behavior and respective factors were classified into 3 categories: Inappropriate attitude toward behavior, Inadequate risk-perception , and inefficient perceived data. The mentioned concepts are the same obstacles and frustrations which may occur in detecting breast-cancer behavioral procedure, together with a shade of subjective behavior. Conclusions: Controlling is a multidimensional concept which has individual and social aspects but individual intentional rate is higher. After final analysis of the obtained data, inappropriate attitude towards control and prevention of breast cancer was taken as the central variable and conscious persuasion was recognized as the corrective factor. Health promotion of women, who make up half of the active population of the country, is one of the requirements of stable development and planning appropriate methods to warn women of health risks is among health education missions. The indispensable factor in this respect is attention to women's attitude construct and qualitative studies seem to define behavioral situations better than quantitative methods and, thus, help planning educational interventions. Therefore, it is suggested that defining the concept of breast-cancer control and prevention according to routine quantitative methods and comparing it with the results of the present study should be taken into account. سرطان پستان، گراندد تئوری، ترغيب، نگرش، آموزش سلامت Breast cancer, Grounded theory, Persuasion, Attitude, Health education 88 102 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-293&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M. Lamyian می نور لميعيان lamyianm@modares.ac.ir 870031947532846001652 Yes : بزرگراه جلال آل احمد- دانشگاه تربيت مدرس- گروه آموزشی مامايی- کدپستی 4838-14155 AR. Heidarnia عليرضا حيدرنيا 870031947532846001653 No Tarbiat Modarres University ,Tehran, Iran دانشکده علوم انسانی دانشگاه تربيت مدرس F. Ahmadi فضل‌اله احمدی 870031947532846001654 No S. Faghihzadeh سقراط فقيه‌زاده 870031947532846001655 No Tarbiat Modarres University ,Tehran, Iran دانشکده علوم انسانی دانشگاه تربيت مدرس M. AguilarVafaie مريم آگيلار وفايی 870031947532846001656 No

fa گزارش يک مورد موکور مايکوزيس رينوسربرال عمومى General گزارش مورد case report موکور مايکوزيس مهلک‌ترين بيماری قارچی سيستميک است که در زمينه بيماری ديابت يا نقص ايمنی بروز می‌کند. شايعترين شکل درگيری رينوسربرال است. در صورت عدم تشخيص و درمان بموقع، مرگ و مير بالايی دارد. در اين مقاله يک بيمار ديابتی که دچار عفونت موکور مايکوزيس شده بود، گزارش می‌شود. بيمار جوانی 26 ساله با سابقه سه ساله اعتياد به کريستال و زمينه بيماری ديابت که تحت درمان با انسولين بود، با شکايت تورم چشم و صورت، تب و حال عمومی بد و با تشخيص اوليه سلوليت اربيت ارجاع شد. در معاينه، بيمار دچار پروپتوزيس چشم راست، تورم و اکيموز چشم راست، ترشح خونی يک طرفه از سمت راست بينی و تنگی نفس بود. در مخاط بينی ضايعه نکروتيک سياهرنگ به چشم می‌خورد. از ناحيه نکروتيک بيوپسی تهيه و با رنگ‌آميزی PAS تشخيص موکور مايکوزيس تأييد شد. بيمار در ICU بستری شد و تحت درمان آنتی‌بيوتيک وسيع‌الطيف و آمفوتريسين B با دوز mg/kg 1 قرار گرفت؛ روز بعد بيمار دچار اختلال هوشياری شد و با وجود درمان، پس از سه روز فوت نمود. Mucormycosis is the most fatal systemic fungal disease which is precipitated by diabetes or immunodeficiency state. The most common form of the disease is the rhinocerebral involvement. The disease has a high rate of mortality if not diagnosed in time and treated properly. This article presents Mucormycosis in a diabetic. The case was a 26 year old young male with diabetes mellitus being treated with insulin who was presented with fever, facial and right eye swelling, general bad condition, having a 3 year history of heroin (crystal) addiction, and referred with initial diagnosis of cellulites. On examination, it was found that the case had right eye proptosis and ecchymossis, unilateral bloody discharge of nose and dispnea. Moreover, black necrotic lesion was found in nasal mucosa. Biopsy of necrotic tissue was done and staining with PAS was performed, which proved the existence of rhinocerebral mucormycosis. The patient was taken to ICU and was Administered broad spectrum antibiotic treatment and 1mg/kg amphotericin B. But the next day, in spite of the treatment, the patient got dementia and deceased three days later. موکور مايکوزيس، ديابت، رينوسربرال Mucormycosis, Diabetes, Rhinocerebral 103 107 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-294&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Z. Azarkar زهره آذرکار drz.azarkar@yahoo.com 870031947532846001657 Yes : بيرجند- خيابان غفاری- بيمارستان ولی‌عصر (عج)- بخش عفونی SH. Golboeei Mousavi سيد حسن گلبويی موسوی 870031947532846001658 No M. Zardast محمود زردست 870031947532846001659 No