<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Journal of Birjand University of Medical Sciences</title>
<title_fa>مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي بيرجند</title_fa>
<short_title>JBUMS</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://www.jbums.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>87</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>journal87</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>1607-2197</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online></journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi></journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1387</year>
	<month>1</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2008</year>
	<month>4</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>15</volume>
<number>1</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>تأٌثير آموزش تغذيه و بهداشت با مدل ادراکی به مادران بر رشد دانش‌آموزان راهنمايی دخترانه شيراز (1384)</title_fa>
	<title>The effect of health and nutrition education based on conceptual model to mothers  on growth of their daughters attending junior high schools in Shiraz during 2006</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>تجربي</content_type_fa>
	<content_type>Experimental</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p align=&quot;right&quot;&gt;  &lt;strong&gt;زمينه و هدف&lt;/strong&gt; : بر اساس مدل ادراکی يونيسف رفتار افرادی که به نحوی در مراقبت از کودکان نقش دارند، در پيامد رفتار مراقبت يعنی رشد کودک، تأٌثير فراوان دارد. شاخص آنتروپومتريک وزن و قد برای سن ( WAZ و HAZ ) برای تشخيص سوء تغذيه و پايش رشد به طور گسترده به کار می‌رود. مطالعه حاضر با هدف تأثير آموزش تغذيه و بهداشت با مدل ادراکی به مادران بر رشد دانش‌آموزان راهنمايی دخترانه شيراز انجام شد. &lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt;  &lt;strong&gt;روش تحقيق:&lt;/strong&gt; در يک مطالعه نيمه تجربی همه دانش‌آموزان دختر در سه مدرسه راهنمايی از ناحيه چهار شيراز که به صورت تصادفی انتخاب شدند، مورد ارزيابی قد و وزن و سن قرار گرفتند و شاخصهای وزن برای سن و قد برای سن با نرم‌افزار EPI محاسبه و دخترانی که شاخصهای مذکور در آنها کمتر از 1- بود، مورد بررسی قرار گرفتند. مادران اين دختران هفته‌ای يک بار به مدرسه دعوت شدند و به آنان در زمينه‌های تغذيه، سلامتی، برنامه‌ريزی درسی و تحرک و ورزش آموزش داده شد. پنج ماه بعد، قد و وزن دختران اندازه‌گيری و شاخصهای وزن برای سن و قد برای سن مجدداً محاسبه گرديد. دانش‌آموزان دختر ناحيه سه شيراز (که از نظر اقتصادی شبيه ناحيه چهار بودند)، به عنوان شاهد انتخاب شدند. مادران در گروه شاهد آموزش نديدند و تمامی شاخصهای فوق در ابتدا و انتهای مطالعه اندازه‌گيری شد. داده‌های جمع‌آوری شده، با استفاده از روش تحليل روند خطی در نسبتها و آزمونهای آماری t زوج شده در سطح معنی‌داری 05/0 P £ مورد تجزيه و تحليل آماری قرار گرفتند. &lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt;  &lt;strong&gt;يافته‌ها:&lt;/strong&gt; مقايسه مقادير فوق رشد معنی‌داری را در شاخص وزن به سن نشان داد (038/0&gt; P ). تغيير معنی‌داری در شاخص قد به سن مشاهده نشد (34/0= P ). تغييرات شاخصهای فوق در گروه شاهد در اين مدت معنی‌دار نبودند. انتقال دختران مورد مطالعه از ناحيه سوء تغذيه شديد و متوسط به ناحيه سوء تغذيه خفيف هم در اين مدت زمان حائز اهميت و معنی‌دار بود (05/0&gt; P ). &lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; نتيجه‌گيری &lt;/strong&gt;: در اين مطالعه با استفاده از آموزش به والدين 25% دختران به رشد لازم رسيدند و رشد همه افراد دچار سوء تغذيه شديد بهبود يافت؛ به نظر می‌رسد آموزش تغذيه به مادران روش مؤثری در جهت کاهش سوء تغذيه دانش‌آموزان دختر باشد و لزوم برگزاری کلاسهای آموزشی برای مادران در زمينه تغذيه ضروری به نظر می رسد. &lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt;  &lt;strong&gt;Back ground and Aim: &lt;/strong&gt;According to the UNICEF’s &lt;i&gt;Conceptual Model&lt;/i&gt; the behavior of those who somehow play a role in taking care of children significantly influences children’s growth as a feedback. Anthropometrical indices such as weight and height for age Z (HAZ and WAZ) are extensively utilized to determine malnutrition and growth rate. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;  &lt;strong&gt;Materials and Methods: &lt;/strong&gt;In a quasi experimental study, &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;three girls’ junior high schools -randomly selected from the fourth educational district in Shiraz- were assessed with regard to heights, weights, and age utilizing EPI software. After HAZ and WAZ were measured, girls whose HAZ and WAZ were less than (-1) were included in the study. Mothers of these girls were invited to participate in a weekly training program on health, nutrition, and exercise/activity at school. Five months after the beginning of the program, the subjects were weighed, their height re-recorded, and HAZ and WAZ were re-measured. Girls of three similar schools from Educational District No 3(which was economically similar to No 4) were selected as the control group (CG), but mothers of these girls were not trained during this time, and all the relevant indexes were measured both at the beginning and at the end of the period of five months. Finally, the obtained data was analysed by means of linear trend in ratios, statistical paired-t, and independent t at the significant level of P≤0.05. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;  &lt;strong&gt;Results: &lt;/strong&gt;Significant growth (P=0.038) of WAZ, but an insignificant result regarding HAZ (P=0.34) were observed such changes were not significant among the CG. Transferring the girls under study from the area with severe/ moderate malnutrition to the area having slight malnutrition was proved to be significant during the period (P&lt;0.05). &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;strong&gt;Conclusion: &lt;/strong&gt;Educating parents about health and nutrition resulted in the expected growth indices among 25% of the girls and improvement of growth among all girls suffering from severe malnutrition. </abstract>
	<keyword_fa>آموزش، مدل ادراکی، تغذيه، رشد</keyword_fa>
	<keyword>Education, Conceptual model, Nutrition, Growth</keyword>
	<start_page>0</start_page>
	<end_page>0</end_page>
	<web_url>http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-257&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Moosa</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Salehi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>موسی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>صالحی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>moosasalehi@yahoo.com</email>
	<code>87003194753284600997</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>شيراز- ص پ 71645-111</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Hamidreza</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Tabatabaei</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حميدرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>طباطبايی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>87003194753284600998</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Abbasali</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Ramezani</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>عباسعلی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>رمضانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>87003194753284600999</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Atefeh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Asgharian</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>عاطفه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>اصغريان</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>870031947532846001000</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Motahareh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Heidari</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مطهره</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حيدری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>870031947532846001001</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>بررسی کارايی و تکرار پذيری سيستم سيدنی در ارزيابی و درجه‌بندی گاستريت مزمن</title_fa>
	<title>Assessment of efficiency and reproducibility of Sydney system in chronic gastritis grading</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>تجربي</content_type_fa>
	<content_type>Experimental</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; زمينه و هدف &lt;/strong&gt;: گاستريت مزمن يکی از شايعترين اختلالات گوارشی است و يافتن علت آن بخصوص هليکوباکترپيلوری و عوامل مستعدکننده بدخيمی (آتروفی، متاپلازی روده‌ای) تا حدّ زيادی بر پايه بافت‌شناسی است؛ بنابراين سيستمی که بتواند از دقت و تکرارپذيری مناسبی برای ارائه مشاهدات برخوردار باشد، بسيار مهم است. سيستمی که امروزه به طور رايج برای ارزيابی و درجه‌بندی گاستريت مزمن به کار می‌رود، Updated Sydney می‌باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی ميزان توافق بين مشاهده‌کنندگان در مورد هر کدام از معيارهای اين سيستم و به عبارتی بررسی ميزان تکرارپذيری مشاهدات انجام شد. &lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; روش تحقيق: &lt;/strong&gt;در اين مطالعه توصيفی- تحليلی، 44 نمونه بيوپسی آندوسکوپی معده با رنگ‌آميزی هماتوکسيلين و ائوزين (H&amp;E) و گيمسا توسط دو نفر متخصص آسيب‌شناسی به طور مجزا مورد بازبينی قرار گرفت. هر متخصص آسيب‌شناسی برای معيارهای سيستم سيدنی يعنی شدت التهاب (آماس) مزمن و تراکم (دانسيته) هليکوباکترپيلوری (H.P) به صورت 0-3 (عدم، خفيف، متوسط و شديد) و آتروفی غددی و متاپلازی روده‌ای به صورت 10 (وجود، فقدان) نمره‌ای تعيين نمود. ميزان ارتشاح نوتروفيلی (دالّ بر فعاليت بيماری) نيز به صورت 0-3 بررسی شد. نتايج حاصل از مشاهدات با استفاده از محاسبه ضريب K و آزمون آماری McNemar مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. &lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; يافته‌ها &lt;/strong&gt;: بيشترين ميزان توافق در مورد متاپلازی روده‌ای (81/0= K ) مبنی بر توافق عالی بود. در مورد شدّت التهاب مزمن (67/0= K ) ، تراکم H.P (62/0= K ) و ارتشاح نوتروفيلی (68/0= K ) توافق خوبی وجود داشت. کمترين ميزان توافق در مورد آتروفی غددی (32/0= K ) بود. &lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; نتيجه‌گيری &lt;/strong&gt;: سيستم سيدنی، سيستم مفيدی برای ارزيابی و درجه‌بندی گاستريت مزمن است و در بيشتر موارد توافق خوبی بين مشاهده‌کنندگان وجود دارد؛ اين سيستم از تکرار پذيری مناسبی برخوردار است. به نظر می‌رسد عدم توافق مناسب در مورد آتروفی ناشی از تفاوتهای فردی در ارزيابی و فقدان معيارهای تشخيصی استاندارد برای وجود و شدّت آن باشد. &lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Background and Aim: &lt;/strong&gt;Chronic gastritis is one of the most common gastrointestinal disorders and detection of its etiology especially Helicobacter pylori and risk factors of malignancy (atrophy and intestinal metaplasia) is, to a great extent, based on histological assessment. Therefore, a system which could sustain good reproducibility in reporting observations is very important. Today, the most frequently used system for assessment and grading of chronic gastritis is the Updated Sydney System. The aim of this study was to find out inter-observer agreement on each criterion of this system (i.e reproducibility rate ). &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Materials and Methods: &lt;/strong&gt;In this descriptive analytical study, 44 endoscopic gastric biopsy samples (with hematoxylin, eosin, and geimsa stains) were reviewed by two pathologists in turn. Each pathologist graded any of Sydney System criteria including chronic inflammation and H.P density level from 0-3 (absent, mild, moderate and severe) glandular atrophy and intestinal metaplasia from 0-1 (absence and presence). In addition, neutrophilic infiltration (activity of disease) was also graded from 0-3. Finally results of the observation were analaysed by means of McNemar statistical test and K coefficient &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;The most/best inter-observer agreement was found on intestinal metaplasia ( K =0.84) representing. Good interobserver agreement was observed on chronic inflammation ( K =0.67), H.P density (K=0.62) and neutrophilic infiltration (K=0. 68). For glandular atrophy, agreement was the least (K=0.32) &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Conclusion: &lt;/strong&gt;Updated Sydney system is a useful system for the assessment and grading of chronic gastritis. In most cases there was good agreement between the observers. Reproducibility is evaluative differences in grading a specific feature and lack of standardized diagnostic criteria to charactrize its presence and degree. &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>گاستريت مزمن، سيستم سيدنی، تکرار پذيری، توافق بين مشاهده‌کنندگان</keyword_fa>
	<keyword>Gastritis, Sydney system, Reproducibility, Inter observer agreement</keyword>
	<start_page>0</start_page>
	<end_page>0</end_page>
	<web_url>http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-258&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Sakineh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Amouian</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>سکينه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عموئيان</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>s-amouian@mums.ac.ir</email>
	<code>870031947532846001002</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>مشهد- بيمارستان امام رضا (ع)- بخش آسيب‌شناسی</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Naser</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Tayebi meybodi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>ناصر</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>طيبی ميبدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>870031947532846001003</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Farzaneh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Farhadi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>فرزانه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>فرهادی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>870031947532846001004</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>شيوع انواع اختلالات پاسچرال شانه در دانش‌آموزان 10-12 ساله دبستانی شهر زاهدان </title_fa>
	<title>Prevalence of postural Shoulder Impairments in 10-12 Year Old Students in Primary Schools of Zahedan </title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>تجربي</content_type_fa>
	<content_type>Experimental</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; زمينه و هدف: &lt;/strong&gt;اختلال‌های پاسچرال نواحی کتف و شانه، زمينه را برای ايجاد دردهای مزمن فراهم می‌کند. خطر ايجاد پاسچرهای غيرطبيعی در دانش‌آموزان دبستانی که در حال رشد هستند، به دليل وضعيتهای نادرست شايع می‌باشد. برای تدوين سياستهای مناسب جهت پيشگيری از اين اختلال‌ها، داشتن اطلاعات دقيق در مورد اين وضعيتها ضروری است. مطالعه حاضر با هدف تعيين شيوع انواع اختلال‌های پاسچرال شانه در دانش‌آموزان 10-12 ساله دبستانی شهر زاهدان انجام شد. &lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; روش تحقيق: &lt;/strong&gt;در اين مطالعه توصيفی- مقطعی که در سال 1384 و در شهر زاهدان انجام شد، 153 دانش آموز دبستانی با دامنه سنی 10-12 سال از طريق نمونه‌گيری خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب شدند. جهت اندازه‌گيری تراز شانه‌ها از صفحه شطرنجی با خانه‌های يک سانتيمتری و در مورد جلو آمدن شانه‌ها نيز از صفحه شطرنجی که وسط آن خط قرمزی رسم شده بود، استفاده گرديد. برای بررسی تقارن کتف، فاصله زاويه تحتانی آن تا هفتمين مهره پشتی با استفاده از تست کيبلر در زوايای صفر، 45 و 90 درجه ابداکسيون بازو اندازه‌گيری شد. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS و آزمونهای آماری توصيفی، c &lt;sup&gt;2 &lt;/sup&gt;و نيز آزمون دقيق فيشر در سطح معنی‌داری 05/0 P≤ مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. &lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; يافته‌ها: &lt;/strong&gt;سطح شانه غالب (7/89%) دانش‌آموزان راست دست بالاتر از شانه غيرغالب بود. در شانه غالب دانش‌آموزان راست دست، اختلال تقارن کتف در وضعيتهای صفر (42/0= P ) و ابداکسيون 90 درجه (3/0= P ) بازو وجود نداشت. 2/56% دانش‌آموزان، شانه گرد داشتند. در 6/61% کودکان 10 ساله، شانه‌ها نسبت به وضعيت طبيعی جلوتر قرار داشتند (002/0= P ). رابطه‌ای بين فعاليت نوشتاری در منزل (92/0= P ) و مدرسه (81/0= P ) با جلوآمدن شانه مشاهده نشد. &lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; نتيجه‌گيری: &lt;/strong&gt;نتايج اين مطالعه نشان داد که قرار گرفتن طولانی مدّت دانش‌آموزان دبستانی در وضعيتهای غيرطبيعی به دليل انعطاف‌پذيری سيستم اسکلتی- عضلانی، منجر به جلو آمدن شانه‌ها می‌شود؛ همچنين نتايج اين مطالعه آموزش وضعيتهای صحيح برای حمل کيف و وضعيت صحيح نوشتاری برای جلوگيری از اختلال‌های پاسچرال شانه را تاييد می‌کنند. &lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Background and Aim: &lt;/strong&gt;Postural abnormalities of the scapula and the shoulder regions predisposes individuals to chronic pain. Because of improper position of primary school students, who are growing, the risk of adopting abnormal postures is common. In order to establish appropriate strategies to prevent these impairments, having accurate information about them is necessary. The purpose of this study was to determine the prevalence of postural shoulder impairments in 10-12 year old students in primary schools of Zahedan in 2005. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Materials and Methods: &lt;/strong&gt;One hundred and fifty-three primary school students ranging between 10 and 12 years were recruited to this study through multiple-stage cluster sampling. In order to measure the symmetry of shoulders a checkered board having 1sq centimeter boxes was used and another one with a red line in the center for protruded shoulders. For the assessment of scapular symmetry, the distance between inferior angles of the scapula to the seventh thoracic vertebra was measured by using Kibler test at 0, 45 and 90 degrees of shoulder abduction. The obtained data was analyzed by means of SPSS software using descriptive statistical tests e.g chi square and Fisher’s exact test. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;The level of dominant shoulder (89.7%) was higher than that of non - dominant shoulder in right - handed students. Scapular asymmetry was not at “0” (P=0.42) and “90” (P=0.3) degrees of shoulder abduction in dominant shoulders of right-handed students. Rounded shoulder was seen in 56.2% of students. In 61.6% of 10 year old students shoulders were protracted more than normal (P=0.002). No relationship was observed between writing activities at home (P=0.92) and at school (P=0.81) with developing rounded shoulder. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Conclusion: &lt;/strong&gt;It was found that long term standing of primary students at abnormal positions, because of flexibility of musculoskeletal system, leads to developing protracted shoulders. The results also support the effectiveness of instructing students in adopting correct postural position when carrying a bag, and while writing to prevent shoulder postural impairments. &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>شانه، اختلال پاسچر، دانش‌آموزان دبستانی، تقارن کتف</keyword_fa>
	<keyword>Shoulder, Postural impairment, Primary school students, Scapular symmetry</keyword>
	<start_page>0</start_page>
	<end_page>0</end_page>
	<web_url>http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-259&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Asghar</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Akbari</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>اصغر</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>اکبری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>akbari_as@yahoo.com</email>
	<code>870031947532846001005</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>زاهدان- خيابان آيت‌الله کفعمی- آزمايشگاه مرکزی رزمجومقدم- گروه فيزيوتراپی- کد پستی 9813664855</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Hesam</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Moodi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حسام</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مودی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>870031947532846001006</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Raziye</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Ghanad</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>راضيه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>قناد</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>870031947532846001007</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>تأثير آموزش مراقبت از خود بر ميزان افسردگی بيماران تحت درمان با همودياليز</title_fa>
	<title>The effect of self-care education on depression in patients undergoing hemodialysis </title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>تجربي</content_type_fa>
	<content_type>Experimental</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; زمينه و هدف: &lt;/strong&gt;افسردگی شايعترين و مهمترين مشکل روحی- روانی بيماران مبتلا به نارسايی مزمن کليه و بويژه بيماران تحت درمان با همودياليز می‌باشد که می‌تواند بر کيفيت زندگی، پذيرش درمان و سير بيماری تأثير منفی داشته باشد. با توجه به اين که مشارکت بيمار در انجام فعاليتهای مراقبت از خود، به استقلال و سازگاری بيشتر فرد با بيماری، کمک می‌نمايد و احتمالاً کيفيت زندگی او را در ابعاد روانی و فيزيکی بهبود می‌بخشد، مطالعه حاضر با هدف کلّی تعيين تأثير آموزش مراقبت از خود بر ميزان افسردگی بيماران تحت درمان با همودياليز انجام گرديد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; روش تحقيق: &lt;/strong&gt;اين مطالعه به روش کارآزمايی کنترل شده تصادفی، در سال 1385 در مشهد انجام شد. تعداد 60 نفر با استفاده از روش نمونه‌گيری در دسترس و مبتنی بر هدف، از بين بيماران تحت درمان با همودياليز انتخاب شدند؛ سپس افراد به روش تخصيص تصادفی به دو گروه آزمون و شاهد تقسيم شدند. پس از نيازسنجی بيماران در زمينه مراقبت از خود، آموزش مورد نظر در گروه آزمون با استفاده از جزوه آموزشی و اجرای دو جلسه آموزش (متوسط 45 دقيقه) به فاصله يک هفته، اجرا گرديد. ميزان افسردگی بيماران هر دو گروه قبل و يک ماه بعد از مداخله، با پرسشنامه CES-D مورد بررسی و ارزيابی قرار گرفت. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS و آزمونهای t زوجی، t مستقل، c &lt;sup&gt;2 &lt;/sup&gt;، Fisher ، &lt;br&gt;Mann-Whitney و مدل خطی عمومی، در سطح معنی‌داری 05/0 P £ مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; يافته‌ها: &lt;/strong&gt;ميانگين سنی افراد 1/12 ± 3/42 سال بود. 5/62% بيماران مرد،6/78% بيکار، 8/76% متأهل، 9/42% دارای درآمد کمتر از حد کفايت و 9/33% دارای تحصيلات ابتدايی بودند؛ دو گروه از نظر اين متغيرها تفاوت معنی‌داری با يکديگر نداشتند. ميانگين امتياز افسردگی افراد گروه آموزش، قبل (1/7 ± 7/23) و پس از آموزش (7/6 ± 2/17) کاهش معنی‌داری را نشان داد (001/0&gt; P )؛ مقايسه ميانگين امتياز افسردگی پس از مطالعه بين گروه آزمون (7/6 ± 2/17) و شاهد (0/6 ± 8/21)، نشانگر تفاوت معنی‌داری بود (010/0= P )؛ در حالی که قبل از انجام مطالعه بين دو گروه تفاوت معنی‌داری وجود نداشت (40/0= P ). ميانگين امتياز افسردگی گروه شاهد قبل (4/5 ± 2/22) و بعد از انجام مطالعه (0/6 ± 8/21) تفاوت معنی‌داری را نشان نداد (51/0= P ). &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; نتيجه‌گيری: &lt;/strong&gt;بيماران تحت درمان با همودياليز، برای مشارکت مستمر و پويا در انجام فعاليتهای خود مراقبتی، به آموزش مستمر در زمينه مراقبت از خود، سازگاری و تطابق با بيماری نياز دارند تا از مشکلات جسمی و روانی عديده‌ای که با آن مواجه هستند، کاسته شود. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;  &lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Background and Aim: &lt;/strong&gt;Depression is the most common and important psychological disorder among End-Stage Renal Failure cases especially those undergoing hemodialysis so that, it can have negative effects on the quality of life, treatment acceptance and process of illness. Regarding that patients’ participation in self-care activities can help them in their independence and compatibility with their illness and improving of their quality of life (QOL) in all aspects., Therefore, this study was done aiming at determining the effect of self-care education on depression in patients undergoing hemodialysis”. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Materials and Methods: &lt;/strong&gt;This study was a randomized controlled trial, which was accomplished in the hemodialysis ward of Imam Reza and Hefdeh-e- shahrivar hospitals in Mashhad in 2006. Sixty samples were selected from patients undergoing hemodialysis through convenience and purposeful method and then divided into two (case and control) groups randomly. After need assessment of the patients about self-care, case group education was accomplished by utilizing an educational booklet and holding two sessions (average length of each 45 minutes) with a lapse of one week between them. Depression in both groups before and one month after intervention was measured by CES-D questionnaire. The obtained data was analyzed by statistical tests, paired-T, independent T, x&lt;sup&gt;2&lt;/sup&gt;, Fisher, Mann-Whitney, and general linear model using SPSS software (11.5) and P £ 0.05 was taken as the significant level. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;Mean age of the patients was 42.3±12.1 years. 62.5% were males, 78.6% were unemployed, 76.8% married, 42.9% were underpaid, and 33.9% had elementary education. There was not a significant difference between the two groups in these variables. Mean depression score before education (23.7±7.1) and after education (17.2±6.7) showed a significant decrease in the case group (P&lt;0.001). Comparison of mean depression between the case (17.2±6.7) and control group (21.8±6) after the study revealed a significant difference, (P=0.01) while there was no significant difference between them before the research (P=0.40). Mean depression rate in the control group before the study (22.2±5.4) and after the study (21.8±6/0) did not show a significant difference (P=0.51). &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Conclusion &lt;/strong&gt;: In order to have constant and efficient participation in self-care activities of, patients undergoing hemolysis, they need to receive continuous education regarding self-care and adaptation to disease, so that various physical and mental problems they are facing would be decreased. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;  &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>نارسايی مزمن و پيشرفته کليوی، همودياليز، آموزش مراقبت از خود، افسردگی</keyword_fa>
	<keyword>End stage renal disease, Depression, Self-care education, Hemodialysis</keyword>
	<start_page>0</start_page>
	<end_page>0</end_page>
	<web_url>http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-11-1-255&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Moosa</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>sajjadi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>موسی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>سجادی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>sajjadim420@yahoo.com</email>
	<code>870031947532846001008</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>: گناباد- دانشکده علوم پزشکی گناباد- گروه پيراپزشکی</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Hadi</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Kooshyar</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>هادی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کوشيار</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>870031947532846001009</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Saed</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Vaghei</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>سعيد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>واقعی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>870031947532846001010</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Habibollah</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Esmaeli</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حبيب الله</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>اسماعيلی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>870031947532846001011</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>ارتباط اعتياد به ترياک با عوامل خطر بيماريهای قلبی- عروقی</title_fa>
	<title>Relationship between opium addiction and cardiovascular risk factors</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>تجربي</content_type_fa>
	<content_type>Experimental</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; زمينه و هدف &lt;/strong&gt;: مصرف موادّ مخدّر يکی از بزرگترين معضلات بسياری از کشورهای جهان می‌باشد؛ در اين ميان ترياک يکی از مواد اعتيادآور است که سابقه استفاده از آن به زمانهای بسيار دور بر می‌گردد. متأسفانه اعتقاد عوام و حتی معدودی از پزشکان اين است که ترياک اثرات مفيدی بر بيماريهای قلبی- عروقی و ديابت دارد. اين مطالعه مقطعی به منظور بررسی اين فرضيه انجام شد. &lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; روش تحقيق: &lt;/strong&gt;در اين مطالعه مورد- شاهدی که در مرکز تحقيقات قلب و عروق دانشگاه علوم پزشکی اصفهان انجام شد، 360 فرد سيگاری معتاد به ترياک (آزمون) و 360 فرد سيگاری غير معتاد (شاهد) انتخاب شدند و ميزان غلظت خونی مرفين در هر دو گروه، توسط روش اليزا اندازه‌گيری شد. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمونهای آماری Student’s t و يا ANOVA در سطح معنی‌داری 05/0 P≤ مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. &lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; يافته‌ها: &lt;/strong&gt;غلظت خونی مرفين با افزايش زمان مصرف افزايش نشان داد که به طور کلی در بين افراد گروه آزمون، عوامل هموگلوبين گليکوزيله (HbA&lt;sub&gt;1&lt;/sub&gt;C) ، CRP کمّی، عامل هفت، ليپوپروتئين a (Lpa) ، آپوليپوپروتئين B و فيبرينوژن، به طور معنی‌داری بالاتر از گروه شاهد بود (05/0 P&lt; ). HDL و ظرفيت آنتی‌اکسيدانی، آپوليپوپروتئين A نيز به طور معنی‌داری در گروه آزمون کمتر بود (05/0 P&lt; )؛ همچنين در گروه آزمون، FBS به طور غير معنی‌داری، نسبت به گروه شاهد کمتر و همزمان با آن HbA&lt;sub&gt;1&lt;/sub&gt;C افزايش يافته بود. &lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; نتيجه‌گيری: &lt;/strong&gt;يافته‌های اين تحقيق نشان می‌دهد که ترياک، تأثير مخرّبی بر عوامل خطر جديد بيماريهای قلبی- عروقی دارد؛ اگرچه به نظر می‌رسد برخی از عوامل خطر اين بيماريها را بهبود می‌بخشد اما اين اثرات، کوتاه مدت و اصولاً کاذب هستند. &lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Background and Aim: &lt;/strong&gt;Narcotics abuse is associated with major problems in society worldwide. Among addictive substances, opium has been used and abused for centuries. Unfortunately, the lay people-and even a limited number of physicians believe that opium has a number of beneficial effects on cardiovascular diseases. The aim of the present investigation, as a cross-sectional study, was to verify this hypothesis. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Materials and Methods: &lt;/strong&gt;In this cross-sectional study which was carried out in the cardiovascular research center of Isfahan University of Medical Sciences, 360 smokers addicted to opium were taken as the case group and an equal number of smokers not addicted to opium as the control group. The blood morphine concentration in both groups was measured by ELISA method. The obtained data was analysed by SPSS software, using Student-t test, and ANOVA at the significant level of P≤0.05. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;The results show a direct correlation between blood morphine concentration and period of addiction. HbA&lt;sub&gt;1&lt;/sub&gt;C, CRP, factor VII, apo B, Lpa, were significantly higher in the case subjects compared with their level in the controls. The levels of hemoglobin glycolysis factors HbA1c, CRP factor VII, LPa, fibrinogen in the cases were significantly higher than the corresponding levels in the controls (P&lt;0.05) .HDL and anti-oxidative capacity were also significantly lower in the case group (P&lt;0.05) but FBS w3as insignificantly lower than the controls. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Conclusion: &lt;/strong&gt;The results show that opium has a deleterious effect on new cardiovascular risk factors (Lpa, CRP and apo B). Although it seems to improve a few of them, the effects are of a short duration and are principally not genuine. &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>ترياک، عوامل بيوشيميايی، اعتياد، عوامل خطر بيماريهای قلبی- عروقی</keyword_fa>
	<keyword>Opium, Biochemical factors, Cardiovascular risk factors, Addiction</keyword>
	<start_page>0</start_page>
	<end_page>0</end_page>
	<web_url>http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-11-1-256&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Sedigheh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Asgari</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>صديقه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عسگری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>sasgary@yahoo.com</email>
	<code>870031947532846001012</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>: اصفهان- ميدان جمهوری اسلامی- خيابان خرم- مرکز درمانی، تحقيقاتی صديقه طاهره (س)</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Farahnaz</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Amini</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>فرحناز</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>امينی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>870031947532846001013</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Ghalamali</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Naderi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>غلامعلی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نادری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>870031947532846001014</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Reza</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Roozbahani</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>رضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>روزبهانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>870031947532846001015</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>شيوع مصرف سيگار و نگرش و آگاهی دانش‌آموزان پسر دوره متوسطه شهر بيرجند در مورد مضرات سيگار </title_fa>
	<title>Prevalence of cigarette smoking and evaluation of attitude and knowledge in its high school boys in Birjand, 2005 </title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>تجربي</content_type_fa>
	<content_type>Experimental</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; زمينه و هدف: &lt;/strong&gt;مصرف دخانيات يکی از مهمترين عوامل خطر بسياری از بيماريهای غيرواگير بويژه بيماريهای قلبی- عروقی و سرطان‌ها می‌باشد. مطالعه حاضر با هدف شيوع مصرف سيگار و بررسی ميزان آگاهی و نگرش دانش‌آموزان پسر دوره متوسطه شهر بيرجند انجام شد. &lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; روش تحقيق: &lt;/strong&gt;اين مطالعه توصيفی- تحليلی در سال 1384 بر روی دانش‌آموزان پسر دوره متوسطه شهر بيرجند که به روش نمونه‌گيری خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب شدند، انجام شد. پرسشنامه‌ای که حاوی اطلاعات فردی، 12 سؤال نگرش، 17 سؤال آگاهی و 4 سؤال عملکردی بود، با مراجعه محقق به مدارس انتخاب شده، به صورت خود ايفا توسط افراد مورد مطالعه تکميل گرديد. داده‌های جمع‌آوری‌شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون آماری c &lt;sup&gt;2 &lt;/sup&gt;در سطح معنی‌داری 05/0= a مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. &lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; يافته‌ها: &lt;/strong&gt;در مجموع 1233 نفر مورد مطالعه قرار گرفتند. 9/3% دانش‌آموزان مورد مطالعه سيگاری و 3/21% دارای تجربه مصرف سيگار بودند. با افزايش سطح تحصيلات پدر و مادر، شيوع مصرف سيگار و تجربه سيگار کشيدن افزايش نشان داد؛ شيوع مصرف سيگار در دانش‌آموزان مادران شاغل، بيشتر از دانش‌آموزان دارای مادران خانه‌دار بود و اين اختلاف از نظر آماری معنی‌دار بود (001/0 P&lt; ). شيوع مصرف سيگار با بالارفتن پايه تحصيلی افزايش نشان داد. مهمترين علت گرايش به مصرف سيگار در افراد سيگاری کنجکاوی بود. ميزان آگاهی 5/25% از افراد مورد مطالعه در مورد مضرّات مصرف سيگار ضعيف، در 7/54% متوسط و در 8/19% خوب بود. نگرش 1/5% افراد نيز نسبت به مضرّات مصرف سيگار، ضعيف، 3/48% متوسط و 6/46% خوب بود. &lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; نتيجه‌گيری: &lt;/strong&gt;هرچند شيوع مصرف سيگار در اين مطالعه نسبت به مطالعات ديگر نقاط کشور پايين‌تر بود ولی شيوع تجربه مصرف سيگار بالا بود و چون آگاهی و نگرش دانش‌آموزان در مورد مضرات مصرف سيگار در حدّ مطلوبی نبود، ضرورت اجرای برنامه‌های آموزشی و مداخلات جامعه‌نگر مناسب در سطح دبيرستانها به منظور پيشگيری از مصرف سيگار منطقی به نظر می‌رسد. &lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt;  &lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Background and Aim: &lt;/strong&gt;Smoking tobacco products is one of the most important risk factors of noninfectious diseases, especially cardiovascular and cancers. This study was conducted to assess the prevalence of smoking tobacco products and evaluate knowledge and attitude of high school male students about smoking. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Materials and Methods: This descriptive-analytical &lt;/strong&gt;study was done on Birjand high school male students selected through cluster multi- stage sampling in 2006. A questionnaire which included demographic information and questions about attitude (12), knowledge (17) and practice (4) concerning smoking. The obtained data was statistically analyzed by SPSS software using chi- square test at the significant level (α&lt;0.05). &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;Overall, 1233 cases were studied out of which 3.9% were smokers and 21.3% had experienced cigarette smoking. There was a positive correlation of parents' level of education with prevalence of cigarette smoking and smoking experience. Prevalence of smoking in students whose mothers were employees was more than those with housewife mothers. The difference was statistically significant (P&lt;0.001). Besides, prevalence of smoking was in accord with education level. The most important cause of proneness to smoking was curiosity. 25.5% of the students had very little knowledge about the harms of smoking, 54.7% had moderate knowledge, and 19.8% had favorable knowledge. Attitude regarding the harms of smoking was weak in 5.1%, moderate in 48.3%, and good in 46.6%. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Conclusion: &lt;/strong&gt;Although prevalence of smoking was low compared to other areas of the country, experiencing of smoking was high. Since knowledge and attitude of the students concerning smoking hazards was not satisfactory, implementing educational programmes and social interventions at high school level seems necessary in order to prevent smoking. &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>شيوع، سيگاری، تجربه مصرف سيگار، آگاهی، نگرش</keyword_fa>
	<keyword>Smoking, Students, Knowledge, Attitude, Prevalence</keyword>
	<start_page>0</start_page>
	<end_page>0</end_page>
	<web_url>http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-260&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Kokab</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Namakin</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>کوکب</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نمکين</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email> d_namakin@yahoo.com</email>
	<code>870031947532846001016</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>بيرجند- خيابان غفاری- بيمارستان ولی عصر (عج)</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Gholamreza</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Sharifzadeh</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>غلامرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>شريف زاده</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>870031947532846001017</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mohamadreza</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Miri</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمدرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ميری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>870031947532846001018</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>بررسی ميزان آنتی‌ژن اختصاصی پروستات در مردان سالم 40 تا 80 ساله شهر بيرجند</title_fa>
	<title>Evaluation of prostate specific antigen (PSA) level in healthy Birjandi males aged 40 to 80 years </title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>تجربي</content_type_fa>
	<content_type>Experimental</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; زمينه و هدف: &lt;/strong&gt;سرطان پروستات يکی از شايعترين انواع سرطان و دومين علت مرگ ناشی از سرطان در مردان آمريکايی است و شيوع آن رابطه مستقيمی با افزايش سن دارد. مطالعه حاضر با هدف تعيين سطح آنتی‌ژن اختصاصی پروستات (PSA) در مردان سالم جامعه بيرجند در محدوده سنی 40 تا 80 سال انجام شد. &lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; روش تحقيق: &lt;/strong&gt;در اين مطالعه آينده‌نگر، از ميان 628 نفر از مردان سالم جامعه بيرجند که علائم سرطان پروستات نداشتند، به طريق نمونه‌گيری خوشه‌ای به مدت 2 سال (از خرداد 1382 تا تير 1384) از مناطق مختلف شهر بيرجند 200 نفر انتخاب شدند و پس از اين که معيارهای ورود به مطالعه در آنها مورد تاييد قرار گرفت، سطح PSA خون اين افراد تعيين گرديد و ميانگين آن در چهار گروه سنی 49-40، 59-50 ،69-60، 79-70 سال محاسبه گرديد. جهت تعيين سالم‌بودن اين افراد از نظر بيماريهای پروستات، آزمايش U/A (Urinalysis) انجام شد و افراد، تحت Digital Rectal Examination (DRE) و سونوگرافی پروستات قرار گرفتند. به منظور تعيين اختلاف ميانگين بين گروهها از آزمون آناليز واريانس يک طرفه و جهت تعيين PSA از کيت‌های PSA Assay و Tandem-R استفاده شد. &lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; يافته‌ها: &lt;/strong&gt;ميانگين PSA در گروه 40-49 سال 04/0 ± 6/0، 50-59 سال، 55/0 ± 8/0، 60-69 سال، 09/0 ± 1 و 79-70 سال 57/1 ± 4/1 بود. بين ميانگين سطح PSA در چهار گروه سنی مورد مطالعه اختلاف معنی‌داری وجود داشت (05/0=α). &lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; نتيجه‌گيری: &lt;/strong&gt;با توجه به نتايج اين مطالعه می‌توان اذعان داشت که سطح PSA در افراد سالم با بالا رفتن سن، افزايش می‌يابد و با توجه به محدوده طبيعی آن در هر سنّی، می‌توان از آن به عنوان عاملی جهت غربالگری سرطان پروستات استفاده کرد؛ به طور مثال برای يک فرد سالم 60 ساله تقريباً PSA ساليانه 32% ( 0.04 ng/mL per year ) افزايش می‌يابد؛ همچنين حجم پروستات با سن بيمار رابطه مستقيمی دارد؛ در حالی که دانسيته PSA ارتباط ضعيفی با سن بيمار دارد. &lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Background and Aim: &lt;/strong&gt;Prostate cancer is one of the most prevalent type of cancer and the second cause of death among American men. Its prevalence has a direct relationship with increasing age. The present study was carried out to determine the level of prostate specific antigen (PSA) in Birjandi males aged between 40 and 80 years. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Material and Methods: &lt;/strong&gt;In this prospective study, out of 628 healthy Birjandi males, 200 men who did not have any symptoms of prostate cancer were selected from different inner-city areas through cluster sampling during a period of two years (May 2003-June 2005). After the population was approved to have the necessary criteria to be included in the study, their PSA level was measured and its mean in four age groups 40-49, 50-59, 60-69, and 70-79 years was calculated. To rule out prostate cancer cases urinalysis test was done and the subjects underwent DRE (digital rectal examination), and prostate sonography. In order to determine mean difference among the four groups one-way variance analysis test and to determine &quot;PSA&quot; PSA Assay and Tandem-R kits were utilized. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;Mean and standard deviation of PSA in the 40-49, 50-59, 60-69, and 70-79 year groups was 0.6±0.04, 0.8±0.55, 1±0.09, and 1.4±1.57, respectively. Thus, there was a significant difference between mean level of PSA among the four groups (P&lt;0.05). In a healthy sixty-year old male, e.g., yearly PSA increase is about 32% (0.04 ng/mL per year). Besides, prostate volume has a direct relationship to client's age while PSA density has a weak relationship to age. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Conclusion: &lt;/strong&gt;With respect to the findings of the study, it could be confirmed that PSA level increases in healthy males while they grow older and because of its natural range at any age it can be used as a measure to screen for prostate cancer. &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>آنتی‌ژن اختصاصی پروستات (PSA)، معاينه انگشتی رکتال (DRE)، آناليز ادرار (U/A)، بيرجند</keyword_fa>
	<keyword>Prostate apecific antigen, Digital rectal examination, Urinalysis, Birjand</keyword>
	<start_page>0</start_page>
	<end_page>0</end_page>
	<web_url>http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-261&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Asghar</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Habibi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>اصغر</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حبيبی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>asgharhabibi@yahoo.com</email>
	<code>870031947532846001031</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa> بيرجند- بيمارستان امام رضا (ع)- بخش ارولوژی</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mohammad</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Najafi semnani</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نجفی سمنانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>870031947532846001032</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>گزارش اثرات درمانی عامل محرک کولونی گرانولوسيت در يک بيمار با سوختگی درجه 2 و 3 همراه با لوکوپنی و سپسيس</title_fa>
	<title>Report of therapeutic effects of Granulocyte colony- stimulating factor in a patient with second and third- degree burns, having leukopenia and sepsis</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>تجربي</content_type_fa>
	<content_type>Experimental</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p align=&quot;right&quot;&gt;  عفونت باکتريال متعاقب صدمه سوختگی وسيع، منجر به اختلال عملکرد نوتروفيلی و نوتروپنی می‌گردد، که نتيجه آن سپسيس شديد است. تجويز عامل محرک کولونی گرانولوسيت جهت درمان نوتروپنی و کاهش عوارض عفونت شديدی که به دنبال صدمات سوختگی ايجاد می‌شود مفيد است. در اين گزارش، پسر بچه 2 ساله با سوختگی وسيع، با وجود تجويز آنتی‌بيوتيک وسيع‌الطيف، دچار نوتروپنی و متعاقب آن دچار سپسيس شديدی گرديد که بعد از تجويز عامل محرک کولونی گرانولوسيت، نوتروپنی بيمار اصلاح و پس از جراحی دبريدمان و گرافت پوستی بيمار بهبود يافت و مرخص شد.&lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt;  Bacterial infection following major burn injury leads to neutrophile dysfunction and neutropenia which results in serious sepsis. Administration of graolocyte-colon specific factor (G-CSF) is useful for treatment of neutropenia and decreasing the complications of severe infection following burn injuries. A 2- year old boy with major burn injury, despite administration of broad spectrum antibiotics, became neutropenic followed by serious sepsis. After administration of G-CSF, neutropenia was resolved. Finally, after surgical debridement and skin graft, the patient recovered and discharged. &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>عامل محرک کولونی گرانولوسيت، نوتروپنی، سوختگی</keyword_fa>
	<keyword>Graolocyte-colon specific factor, Neutropenia, Burn, Sepsis</keyword>
	<start_page>0</start_page>
	<end_page>0</end_page>
	<web_url>http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-262&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Leila</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mohajerzadeh</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>ليلا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مهاجرزاده</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>lmohajerzadeh@hotmail.com</email>
	<code>870031947532846001028</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>مشهد- بيمارستان امام رضا (ع)؛ بخش سوختگی، پلاستيک و ترميمی</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Seyyed Mohamad</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Khatami</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>سيد محمد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>خاتمی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>870031947532846001029</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mohammad hasan</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Amozegar</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمد حسن</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>آموزگار</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>870031947532846001030</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>اپيگلوتيت: يک عارضه باکتريال نادر به دنبال آبله‌مرغان</title_fa>
	<title>A case report of Post-Varicella Epiglottitis </title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>تجربي</content_type_fa>
	<content_type>Experimental</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p align=&quot;right&quot;&gt;آبله‌مرغان يک عفونت ويروسی دوران کودکی و يک بيماری خود محدود شونده است اما اين بيماری و عوارض آن در سنين بالامی‌تواند تهديدکننده حيات باشد. معمولاً عوارض بيماری سه تا چهار روز بعد از ضايعات پوستی آبله‌مرغان به صورت درد و تب راجعه بيشتر از 5/38 درجه و ظاهر توکسيک آشکار می‌شود. عوارض راه هوايی در آبله‌مرغان نادر است. سوپراگلوتيت حاد بيشتر کودکان 2 تا 6 سال را گرفتار می‌کند. سير آن برق‌آسا و سريع و انسداد راه هوايی به علت سلوليت ساختمانهای سوپراگلوت است. معاينه راه هوايی در بيمار مبتلا به اپيگلوتيت که عارضه نادری به دنبال آبله‌مرغان است، بايد در محيطی تحت کنترل يا اتاق عمل و توسط متخصصين خيلی ماهر (متخصص جراحی و بيهوشی) انجام شود و بيمار جهت ادامه درمان در بخش مراقبتهای ويژه پذيرش و تحت درمان با آنتی‌بيوتيک و مراقبت تنفسی مناسب و مؤثر قرار بگيرد؛ در غير اين صورت ميزان مرگ و مير بالا خواهد بود. در اين مقاله يک بيمار 21 ساله مبتلا به اپيگلوتيت متعاقب آبله مرغان گزارش می‌شود. بيمار تقريباً پنج روز بعد از شروع ضايعات جلدی دچار گلودرد، استريدور و تنگی نفس با رتراکسيون بين دنده‌ای و استرنوم و تاکپينه و تب و تاکيکاردی شده بود. در نازوفارنگوسکوپی که در اتاق عمل انجام شد، در التهاب شديد اپيگلوتيت ديده شد؛ بنابراين تراکئوستومی اورژانس انجام شد و بعد از لارنگوسکوپی مستقيم اپيگلوتيت مسجل و نمونه‌برداری شد. بيمار در بخش مراقبتهای ويژه پذيرش و آنتی‌بيوتيک وسيع‌الطيف تجويز گرديد و پس از يک هفته با دستور دارويی و حال عمومی خوب مرخص شد. &lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>Varicella is an acquired childhood disease and it is a mild and self-limited one, whose complications in older individuals can be life-threatening. These complications usually appear 3 to 4 days after the appearance of varicella exanthems including pain, recurrent fever&gt;38.5 and toxic appearance. Airway complications of varicella are rare. Acute supraglottitis mostly involves 2 to 6 year old children. Its spread is extremely fast and air-way obstruction is due to cellulites of supraglottic structures. Airway examination in a patient with epiglottitis that is a rare complication of varicella infection must be done in controlled condition or in an operating room and by highly- skilled specialists (e.g. surgeons and anesthesiologists). The patient must be admitted to the intensive care unit and be treated with suitable and effective antibiotics and respiratory care. Otherwise, mortality rate will be high. We report a 21 year old patient with post-varicella epiglottits. The patient after 5 days of exanthema, developed sore throat, stridor, dyspnea with sternal and intercostals retraction, tachypnea, fever and tachycardia. Sever epiglottits was seen on nasopharyngoscopy in operation room. Therefore, emergency tracheostomy was done and post direct laryngoscopy epiglottits was established and biopsy was performed. The patient admitted to the intensive care unit treated by broad spectrum antibiotic and discharged after a week with good general condition and a prescription.</abstract>
	<keyword_fa>آبله مرغان، اپيگلوتيت، عوارض باکتريال</keyword_fa>
	<keyword>Varicella, Epiglottitis, Complications, Bacterial</keyword>
	<start_page>0</start_page>
	<end_page>0</end_page>
	<web_url>http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-263&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Mohamadreza</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mofateh</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمدرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مفتح</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>870031947532846001024</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa> بيرجند- بيمارستان ولی‌عصر (عج)- بخش گوش و حلق و بينی</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mohsen</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Ziaei fard</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محسن</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ضيايی فرد</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>870031947532846001025</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Gholamreza</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Makhmalbaf</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>غلامرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مخملباف</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>870031947532846001026</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mohammad</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>nabei</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نبئی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>870031947532846001027</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>آلودگی با ويروس HTLV1 در جهان و خراسان</title_fa>
	<title>HTLV1 infection in the world and Khorasan</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>تجربي</content_type_fa>
	<content_type>Experimental</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p align=&quot;right&quot;&gt;  از اوايل قرن اخير گزارش شده است که رتروويروس‌ها از عوامل ايجاد تومور در پرندگانند اما در سال 1980 ميلادی Poiesz و همکاران برای اولين بار ارتباط بين رتروويروس‌ها و لوکمی را در انسان گزارش کردند و آن را تحت عنوان ويروس انسانی از نوع لنفوتروپيک T نوع 1 ( Human T Lymphotropic Virus type 1 يا HTLV1 ) ناميدند. در طی 27 سال گذشته اپيدميولوژی HTLV1 کامل شده اما هنوز معمای شيوع بالا در برخی از مناطق ژاپن و عدم شيوع بالا در مناطق مجاور آن مانند کره، چين و روسيه شرقی و همچنين وجود يک منطقه با شيوع بالا در ايران حل نشده است. اين ويروس عامل دو بيماری مشخص لوکمی- لنفومای بالغين از نوع سلول T Adult T-cell Leukemia/ Lymphoma) و يا ATL ) و پاراپارزی اسپاستيک تروپيکال و ميلوپاتی همراه با HTLV1 (HTLV1 Associated Myelopathy/Tropical Spastic Paraparesis) می‌باشد. اين ويروس در حال حاضر گسترش جهانی دارد اما در برخی مناطق به صورت اندميک يافت می‌شود. راه انتقال اين ويروس از طريق تماس جنسی، تغذيه با شير مادر، تزريق فرآورده‌های آلوده و ورود سوزن آلوده به بدن می‌باشد. اولين بار در ايران تابعی و همکاران دو بيمار خراسانی مبتلا به لوکمی- لنفومای بالغين از نوع سلول T را که هيپرکلسميک داشتند را در سال 1986 ميلادی گزارش کردند؛ سپس فريد و تابعی 13 بيمار مبتلا به اين بيماری را مجدداً از خراسان گزارش نمودند؛ در مطالعات بعدی مشخص شد که خراسان يکی از مناطق اندميک برای HTLV1 می‌باشد.در اين مقاله، درباره اپيدميولوژی، بيولوژی ويروس، راههای انتقال ويروس، بيماريهای ناشی از آن و نحوه پيشگيری، تشخيص و درمان بيماری و HTLV1 در ايران بحث می‌شود. &lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt;  Since thee beginning of the present century retroviruses have been reported as causative factors that produced transmissible tumors in birds. However, in 1980 Poiesz et al, established, for the first time, a link between a retrovirus and leukemia called Human Lymphotropic Virus Type 1 (HTLV1). Over the course of past 27 years the epidemiology of human T lymphotropic Virus type l has matured. The geographic distribution of the virus has been defined, although some puzzles persist such as the high prevalence in southwestern Japan but low prevalence in neighboring regions of Korea, China and eastern Russia and also a region of high prevalence in Iran. This virus causes two distinct diseases Adult T-cell leukemia / lymphoma and HTLV1 associated myelopathy/ tropical spastic paraparesia. The virus has worldwide spread now, although in some areas it is endemic. Transmission modes of the virus are through sexual contact, breast feeding, injecting infected products, and using infected needles. For the first time in Iran, Tabei et al, reported two Khorasani cases of adult T-cell leukemia/lymphoma with hypercalcemia in 1986 and then Farid and Tabei reported 13 other cases from Khorasan. Now it is confirmed that Mashhad is an endemic area for HTLV1 in the world. This review will discuss the epidemiology, biology, mode of transmission, diseases induced by HTLVI prevention of the disease and treatment of the patient. &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>HTLV 1 , خراسان, لوکمی, لنفومای بالغين از نوع سلولT , پاراپارزی اسپاستيک تروپيکال, ميلوپاتی همراه با HTLV1</keyword_fa>
	<keyword>Human Lymphotropic Virus Type 1, Khorasan, Adult T cell leukemia, Lymphoma; Myelopathy, Tropical spastic paraparesia</keyword>
	<start_page>5</start_page>
	<end_page>16</end_page>
	<web_url>http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-250&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>ziyaodin</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Tabei</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>ضياء الدين</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>تابعی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>ethics@sums.ac.ir</email>
	<code>870031947532846002358</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>شيراز- دانشگاه علوم پزشکی شيراز- دانشکده پزشکی- گروه آموزشی آسيب‌شناسی</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>akbar</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>safae</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>اکبر</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>صفايی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>ethics@sums.ac.ir</email>
	<code>870031947532846002359</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>بررسی تغييرات بافت بيضه و شاخصهای اسپرم در موش قطع نخاعی شده به روش Contusion در دوره حاد پس از آسيب</title_fa>
	<title>Study of histological changes in the testes and sperm parameters of the mice after contusive spinal cord injury </title>
	<subject_fa>اعصاب و روان</subject_fa>
	<subject>Neurology</subject>
	<content_type_fa>تجربي</content_type_fa>
	<content_type>Experimental</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p align=&quot;right&quot;&gt;  ناباروری يکی از مشکلات وابسته به آسيب نخاعی می‌باشد. به دنبال آسيب نخاعی کيفيت اسپرم همچون ميزان زنده ماندن اسپرم، تحرک، ريخت طبيعی اسپرم تحت تاثير قرار می‌گيرد. مطالعه حاضر با هدف تعيين ميزان تأثير آسيب نخاعی به روش Contusion بر شاخصهای اسپرم و تغييرات بيضه انجام شد. &lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; روش تحقيق: &lt;/strong&gt;در اين مطالعه که به صورت کارآزمايی شاهددار تصادفی شده انجام شده، 75 سر موش از نژاد NMRI به صورت تصادفی در يکی از گروههای شاهد، بدل و آزمون مورد مطالعه قرار گرفتند. در گروه آزمون پس از لامينکتومی بدون آسيب به سخت شامه با يک وزنه 2 گرمی از فاصله 5/2 سانتيمتری به نخاع آسيب وارد شد. در گروه بدل فقط لامينکتومی صورت گرفت و گروه شاهد دست نخورده بود. ناحيه اپيديديم در گروه آزمون پس از گذشت يک روز، يک، دو، چهار و شش هفته و در گروه بدل و شاهد يک روز پس از آسيب برداشته و اسپرم آنها بررسی شد. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون آماری ANOVA يک طرفه در سطح معنی‌داری 05/0&gt;P مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. &lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; يافته ها: &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;اين پژوهش نشان داد که آسيب نخاعی بر شاخصهای اسپرم تاثيرگذار است. در روز اول هيچ‌کدام از شاخصها با گروه شاهد اختلاف معنی‌دار نداشتند. در هفته اول و دوم ميزان درصد ريخت طبيعی و درصد زنده ماندن با گروه شاهد اختلاف معنی‌دار داشتند (05/0&gt;P) . در هفته‌های چهارم و ششم همه شاخصهای اسپرم با گروه شاهد اختلاف معنی‌داری نشان دادند شد (05/0&gt;P) ؛ همچنين در بافت بيضه يکپارچگی غشای پايه لوله‌های منی‌ساز از بين رفته و ضخامت کپسول بيضه افزايش پيدا کرده بود؛ در مجموع ساختار بيضه تحت تاثير قرار گرفته بود. &lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; نتيجه گيری: &lt;/strong&gt;نتايج نشان داد که آسيب نخاعی از نوع له‌شدگی اثر قابل ملاحظه‌ای بر اسپرم دارد و کيفيت آن را کاهش می‌دهد و بر ساختار اسپرم اثر می‌گذارد. &lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Background and Aim: &lt;/strong&gt;Infertility is one of the major problems associated with contusive spinal cord injury (SCI). Sperm qualities such as low viability, low motility, and increase in abnormal morphology are complications arising from infertility following SCI. The purpose of this study was to evaluate testicular changes and spermatic parameters after contusive spinal cord injury in the mice. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Materials and Methods: &lt;/strong&gt;In this experimental study, a total of 75 adult NMRI mice were divided into 3 groups: SCI, sham, and control.In the SCI group, following laminectomy without any damage to dura matter, the spinal cord was hit with a 2 gr weight dropped from a distance of 2.5 cms onto the exposed dura matter in the 9th thoracic vertebra while the control group was not exposed to any type of damages or medications. In the sham group, only laminectomy was performed. The epididymal sperms were prepared after one day, one, two, four, and six weeks .The data was analyzed by means of SPSS software using one-way ANOVA statistical test. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;The present study demonstrated that SCI is effective on the parameters of sperm. On the first day, none of the parameters were significantly different with those in the control group. In the 1st and 2nd weeks significant reduction in sperm morphology and viability rates was observed in the experimental group (P&lt;0.05) compared to the control group. All parameters of sperm had significant changes in the 4th and 6th weeks compared with the control group (P&lt;0.05). Besides, histological change was observed in the testes tissue, integrity of seminiferous epithelium basal membrane was reduced, and testicular capsule thickness increased. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Conclusions: &lt;/strong&gt;It was shown that spinal cord injury decreases motility, viability, and changes morphology of the mice sperm. &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>آسيب نخاعی، Contusion، اسپرم، بيضه</keyword_fa>
	<keyword>Spinal cord injury, Contusion, Sperm parameters, Testes</keyword>
	<start_page>17</start_page>
	<end_page>25</end_page>
	<web_url>http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-11-1-251&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Rezaian</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>جعفر</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>رضاييان</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>870031947532846002355</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Tarbiat Modares University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه تربيت مدرس</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mansooreh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Movahedin</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>منصوره</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>موحدين</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email> mansoure@modares.ac.ir</email>
	<code>870031947532846002356</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>آدرس: تهران- بزرگراه جلال آل احمد- دانشگاه تربيت مدرس- دانشکده علوم پزشکی- گروه علوم تشريحی-  صندوق پستی 111-</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Javad</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mowlla</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>جواد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مولا</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>870031947532846002357</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Tarbiat Modares University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه تربيت مدرسَ</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>اثر ال-آرژينين بر نفوذپذيری اندوتليوم آئورت و سطح سرمی ليپوپروتئين‏ها در موش‏های تغذيه شده با رژيم عادی و پر کلسترول</title_fa>
	<title>The effect of dietary L-Arginine on aortic endothelial permeability and level of blood lipoprotein in high-cholesterol fed rats</title>
	<subject_fa>قلب</subject_fa>
	<subject>Cardiology</subject>
	<content_type_fa>تجربي</content_type_fa>
	<content_type>Experimental</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; زمينه و هدف: &lt;/strong&gt;نيتريک ‌اکسايد، ماده‌ای است که رگها را در برابر اتفاقات آتروژنيک محافظت می‌کند. مطالعات قبلی نشان‌ داده است که رابطه مستقيمی بين افزايش نفوذپذيری سلول‌های اندوتليال و ايجاد و پيشرفت آترواسکلروز وجود دارد. مطالعه حاضر با هدف تعيين نقش ال- آرژينين بر نفوذپذيری سلول‌های اندوتليال آئورت و سطح سرمی ليپوپروتئين‌ها در موش‌های تغذيه‌شده با رژيم عادی و پرکلسترول انجام شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; روش تحقيق: &lt;/strong&gt;در اين مطالعه تجربی، 36 سر موش نر به دو گروه آزمون و شاهد تقسيم شدند که هر گروه خود شامل دو زيرگروه دريافت‌کننده آب معمولی و آب به همراه 25/2% ال- آرژينين بودند. اين رژيم غذايی به مدت هشت هفته ادامه داشت. در پايان هفته هشتم شريان کاروتيد راست حيوانات کانوله شد و محلول ايوان‌بلو با دوز mg/kg 20 تزريق گرديد؛ سپس تمام آئورت آنها برداشته شد و در 5/2 ميلی‌ليتر محلول فرماميد قرار داده‌ شد. پس از گذشت 24 ساعت، جذب نوری محلول فرماميد توسط اسپکتوفتومتر سنجيده شد. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون يک طرفه ANOVA و نيز آزمون پس آماری Tukey در سطح معنی‌داری 05/0&gt;P مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; يافته‌ها: &lt;/strong&gt;نتايج نشان داد که ال- آرژينين سبب کاهش نفوذپذيری اندوتليوم آئورت در موش‌های تغذيه شده با رژيم پرکلسترول در مقايسه با گروه شاهد شد (005/0&gt;P)؛ همچنين در مقايسه با گروه شاهد مصرف ال- آرژينين موجب پايين‌آمدن سطح LDL در سرم خون موش‌های تغذيه‌شده بارژيم پرکلسترول گرديد (005/0&gt;P). &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; نتيجه‌گيری: &lt;/strong&gt;مصرف ال- آرژينين می‌تواند اثر حفاظتی بر نفوذپذيری اندوتليوم عروق در حيوانات تغذيه شده با رژيم پرکلسترول داشته باشد. &lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Background and Aim: &lt;/strong&gt;Nitric oxide (NO) is a substance which protects vessels against atherogenic effects. Previous studies have shown that there is a direct relationship between increasing of permeability of endothelial cells and formation and progression of atherosclerosis. The aim of this study was to evaluate the role of L-Arginine in permeability of aortic endothelial cells and serum lipoprotein level in high-cholesterol fed rats. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Materials and Methods: &lt;/strong&gt;In this experimental study, 36 male rats were divided into two groups one with a normal and the other with a high-cholesterol diet .Then each group was divided into two sub-groups :Group “a” used L-Arginine 2.25% in water and group”b” used safe drinking water. After eight weeks, the right carotids of the animals were cannulated and 20 mg/kg of Evans Blue was injected into the subjects. Then, the whole aorta of each animal was dissected and put in 2.5ml formamid solution. After 24 hs, absorbance of the solution was measured by means of spectophotometer. Finally, the obtained data was analysed by SPSS software using one-way ANOVA, and Tukey statistical test and P≤0.05 was taken as the significant level. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;L-Arginine decreased endothelial permeability in aorta in rats feeding on high-cholesterol foods in comparison with the control group. (P&lt;0.005). In addition, L-Arginine reduced the LDL level in the blood serum of rats with a high-cholesterol diet in comparison with the control group (P&lt;0.005). &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Conclusion: &lt;/strong&gt;Administration of L-Arginine has a protective effect on the permeability of endothelium of aortic vessels in hypercholesterolemic condition. &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>ال- آرژينين، کلسترول، نفوذپذيری اندوتليال</keyword_fa>
	<keyword>L-Arginine, Cholesterol, Endothelial Permeability</keyword>
	<start_page>26</start_page>
	<end_page>33</end_page>
	<web_url>http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-11-1-252&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Majid</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Khazae</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مجيد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>خزاعی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>870031947532846002360</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mohammad</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Afshar</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>افشار</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>afshar_md@ yahoo.com</email>
	<code>870031947532846002361</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa> بيرجند- خيابان غفاری- دانشگاه علوم پزشکی بيرجند- دانشکده پزشکی- گروه علوم تشريح</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Elham</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Haghparast</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>الهام</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حق پرست</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>870031947532846002362</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>MSc. in Physiology </affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>

