مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي بيرجند JBUMS Medical Sciences http://www.jbums.ir 87 journal87 1607-2197 fa jalali 1386 7 1 gregorian 2007 10 1 14 3 online 1 fulltext

fa اهميت فيزيولوژيکی گلوتاتيون در سلامت و بيماری عمومى General تجربي Experimental گلوتاتيون فراوان ترين ترکيب تيول دار غيرپروتئينی با جرم مولکولی پايين می باشد که نقش اصلی را در دفاع سلولی عليه استرس اکسيداتيو به عهده دارد؛ همچنين گلوتاتيون در تنظيم بيان ژن،‌ انتقال سيگنال، تکثير و مرگ سلولی، توليد سيتوکين ها و پاسخ ايمنی دخيل می باشد. غلظت گلوتاتيون داخل سلولی در حدود 1-10 ميلی مولار می باشد که قسمت اعظم آن به فرم گلوتاتيون احيا می باشد. نسبت گلوتاتيون احيا/ گلوتاتيون اکسيد مهمترين شاخص کارايی و سلامتی يک سلول می باشد. کمبود گلوتاتيون در فرايند پيری و پاتوژنز بسياری از بيماری ها شامل بيماری های قلبی - عروقی، ديابت، ايدز، بيماری های سيستم عصبی و تنفسی نقش ايفا می کند. استفاده از مواد پروتئينی حاوی پيش سازهای سنتز گلوتاتيون و دوری از عوامل اکسيدان خارجی مانند اشعه های يونيزه کننده، سيگار، ورزش های شديد و مصرف بی رويه برخی داروها همگی می توانند راهکارهای مناسبی در جهت جلوگيری از تهی شدن سلول ها از منابع گلوتاتيون باشند. Glutathione (GSH) is the most abundant low molecular weight- thiol and thus representing the first line of cellular defense against oxidative stress in biological systems. Other important functions of glutathione include regulation of gene expression, signal transduction, cell proliferation and apoptosis, cytokine production and immune response. Intracellular glutathione concentrations vary from 1-10 mM with the reduced GSH being the predominating form. Consequently, the measurement of the ratio of GSH/GSSG is considered as an important index of cell functionality and viability. Glutathione deficiency has been implicated in aging as well as pathogenesis of many diseases including cardiovascular disease, diabetes, AIDS, pulmonary and neurodegenerative diseases. Preventive measures against glutathione depletion include consumption of protein diet containing glutathione precursors, protection against ionizing radiation and avoiding smoking, exhaustive sports as well as overuse of over counter drugs. گلوتاتيون، بيوسنتز، استرس اکسيداتيو Glutathione, Biosynthesis, Oxidative stress 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-147&slc_lang=fa&sid=fa J. Nourooz-Zadeh جعفر نوروززاده jnouroozzadeh@yahoo.co.uk 870031947532846001164 Yes اروميه، نازلو، دانشگاه علوم پزشکی اروميه، دانشکده پزشکی، گروه بيوشيمی و تغذيه E. Eftekhar ابراهيم افتخار 870031947532846001165 No

fa بررسی تاثير گياه پنج انگشت (ويتکس) بر گر گرفتگی دوران يائسگی زنان تحت پوشش مراکز بهداشتی، درمانی اصفهان عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: يائسگی دوره ای از زندگی زن است که عوارض و پيامدهای آن می تواند بر کيفيت زندگی تاثير گذارد و احساس خوب و سالم بودن را تضعيف نمايد. شايع ترين و آزاردهنده ترين اين پيامدها، گرگرفتگی می باشد که بر کار، فعاليت های اجتماعی، لذت از زندگی، خواب و کيفيت کلی زندگی تاثير می گذارد. درمان معمول اين حالت، هورمون درمانی است که علاوه بر منع مصرف در مواردی، دارای عوارض و پيامدهای سوء بوده و پيگيری های مداوم را می طلبد؛ مطالعه حاضر با هدف تعيين تاثير داروی گياهی فيتواستروژنی پنج انگشت (Vitex Agnus Castus) بر گرگرفتگی يائسگی انجام شد.روش تحقيق: اين مطالعه به صورت کارآزمايی بالينی دوسوکور و آينده نگر و در سال 1381 در شهر اصفهان انجام شد. در مجموع 54 نفر از زنان 45-55 ساله واجد شرايط که از گرگرفتگی شاکی و مايل به درمان بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند؛ اين افراد به روش نمونه گيری آسان، به طور تصادفی در دو گروه 27 نفره (گروه درمان با ويتکس و گروه دارونما) قرار گرفتند. اطلاعات از طريق مصاحبه و پرسشنامه ويژگی های فردی و پرسشنامه شدت گرگرفتگی کوپرمن که قبل و پس از درمان در سه مرحله توسط واحدهای پژوهش تکميل گرديد جمع آوری شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS و روش های آماری توصيفی و استنباطی در سطح معنی داری P?0.05 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافته ها: شدت گرگرفتگی در گروه ويتکس قبل و پس از درمان اختلاف آماری معنی داری داشت (P<0.012)؛ در حالی که در گروه دارونما اين اختلاف معنی دار نبود. مقايسه بين دو گروه، از نظر شدت گرگرفتگی پس از درمان نيز اختلاف آماری معنی داری را نشان داد (P<0.05)؛ در حالی که قبل از درمان اين اختلاف معنی دار نبود.نتيجه گيری: گياه پنج انگشت می تواند به عنوان يک درمان آلترناتيو جهت درمان گرگرفتگی دوران يائسگی موثر باشد؛ بخصوص در کسانی که نمی توانند هورمون درمانی شوند و يا عوارض ناشی از آن را نمی پذيرند. Background and Aim: Menopause is a period in women’s lives that is accompanied with outcomes and effects which can adversely affect on the quality of life and weaken well-being. The most widely recognized outcome of menopause is hot flash that adversely affects on work, social activities, enjoying life, sleep, and- in sum- total quality of living. The common treatment of this symptom is hormone treatment (HRT) which has some adverse effects and sometimes some contraindications. The present study aimed at assessing the effect of Vitex on hot flash. Materials and Methods: This double –blind and clinical trial was performed on 54 women with hot flash aged between 45 and 55 years in Isfahan in 2002, which had been referred for treatment. The population was randomly divided into 2 groups: 1) taking Vitex 2) control group, taking placebos. Data collection was done through interviews and a questionnaire considering demographic and hot flash characteristics (using Kupperman Index), which was filled out for each woman. Hot flash was assessed in three stages .The obtained data was analysed by means of SPSS software, descriptive and inferential statistics and P≤0.05 was taken as the significant level. Results: It was found that there was a significant difference in severity of hot flash before and after treatment in vitex group (P<0.012).While the difference was not significant after treatment in the placebo group. (P>0.05).Comparing the two groups with respect to severity of hot flash after treatment revealed a significant statistical difference (P<0.05) though the difference was not significant before treatment. Conclusion: Vitex can act as an alternative in treating menopausal hot flash particularly in those who cannot safely bear hormonal treatment. گياه پنج انگشت، گرگرفتگی، يائسگی Hot flash, Vitex Agnus Castus, Menopause 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-148&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Kh. Boroomandfar خديجه برومندفر 870031947532846001167 No شهرکرد، دانشکده پرستاری و مامايی، گروه مامايی A. Kazemiyan افسانه کاظميان kazemian_afsane@yahoo.com 870031947532846001168 Yes شهرکرد، دانشکده پرستاری و مامايی، گروه مامايی F. Safdari فرانک صفدری 870031947532846001169 No M. Delaram معصومه دلارام 870031947532846001170 No Kord University of Medical Sciences K. Nooriyan کبری نوريان 870031947532846001171 No

fa خواص آنتی اکسيدانی آب انار و توانايی آن در خنثی سازی راديکال های آزاد عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: شواهد اپيدميولوژيکی نشان داده اند که مصرف مناسب غذاها و يا نوشيدنی های غنی از ترکيبات فنوليک و آنتی اکسيدان ها، ميزان ابتلا به بسياری از بيماری ها از جمله بيماری های قلبی- عروقی را کاهش می دهد. در سال های اخير، مطالعات متعددی بر روی منابع طبيعی به منظور يافتن منابع غنی از آنتی اکسيدان ها و نقش مصرف اين ترکيبات در محافظت بدن در برابر صدمات ناشی از استرس اکسيداتيو انجام شده است. مطالعه حاضر با هدف ارزيابی و نشان دادن ميزان ترکيبات فنوليک آب انار، ظرفيت آنتی اکسيدانی آن و همچنين توانايی خنثی سازی راديکال های آزاد توسط آب انار و مقايسه آن با ساير آب ميوه ها انجام شد.روش تحقيق: در اين مطالعه تجربی، شاخص های آنتی اکسيدانی کنسانتره انار و همچنين 9 آب ميوه تجاری، مورد ارزيابی قرار گرفتند. ترکيبات فنوليک نمونه های مورد نظر با روش فولين سيوکالتو (Folin-Ciocalteu)، ظرفيت تام آنتی اکسيدانی آنها با روش (Ferric Reducing/Antioxidant Power Assay) FRAP و توانايی آنها در خنثی سازی راديکال (1, 1-Diphenyl-2-Picrylhydrazyl) DPPH اندازه گيری گرديد. همچنين توانايی آب انار در مهار پراکسيداسيون ليپيدهای پلاسما، القا شده توسط يون های مس و تاثير آب انار در مهار هموليز گلبول قرمز، القا شده توسط پروکسيد هيدروژن نيز مورد بررسی قرار گرفت. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون آماری One Sample و ضريب همبستگی پيرسون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافته ها: بيشترين ميزان ترکيبات فنليک مربوط به آب انار (205.0±5.0 ميلی گرم معادل اسيد گاليک موجود در 100 ميلی ليتر برای کنسانتره رقيق شده انار) بود؛ همچنين بيشترين ظرفيت تام آنتی اکسيدانی نيز در آب انار مشاهده شد (11.17±0.30 ميلی مول در ليتر). در روش DPPH که توانايی مهار يا خنثی سازی اين راديکال توسط نمونه مورد نظر ارزيابی شد نيز آب انار بيشترين توانايی را نشان داد (96%). مطالعات همبستگی نشان داد که ارتباط مثبت و معنی داری بين محتوای ترکيبات فنليک نمونه های مورد مطالعه و سطح ظرفيت تام آنتی اکسيدانی آنها و نيز توانايی مهار يا خنثی سازی راديکال DPPH توسط آنها وجود دارد. بررسی نتايج تاثير رقت های مختلف آب انار بر مهار تشکيل دی ان کونژوگه در ليپيدهای پلاسما و بر مهار هموليز گلبول قرمز نيز نشان داد که در يک روند وابسته به دوز، با افزايش غلظت آب انار در محيط، ميزان مهار هموليز افزايش می يابد.نتيجه گيری: بر اساس نتايج اين مطالعه می توان اذعان داشت که آب انار نسبت به ساير آب ميوه های مورد مطالعه از ترکيبات فنليک بيشتری برخوردار می باشد و ظرفيت تام آنتی اکسيدانی آن بالا است؛ همچنين توانايی زيادی در مهار راديکال های مختلف را دارد و می تواند اثرات سودمندی در تقويت سيستم دفاع آنتی اکسيدانی بدن و کاهش استرس اکسيداتيو داشته باشد. Background and Aim: Epidemiological findings have shown that consuming foods and beverages having high levels of phenolic compounds decreases the risk of many diseases such as cardiovascular ones. During recent years, there has been considerable interest in identifying natural sources with antioxidant activities to prevent oxidative stress- induced damages. The aim of this study was to measure phenolic compounds and antioxidant properties of pomegranate juice, its antioxidant capacity and scavenging effect on free radicals in comparison with other juices. Materials and methods: In this experimental and laboratory study, antioxidant properties of pomegranate concentrate and also nine brand juices were evaluated. Phenolic compounds of pomegranate juice and the other samples were evaluated by means of Folin-Ciocalteu method, their antioxidant properties by FRAP method (Ferric Reducing/Antioxidant power Assay), and their power in scavenging the radical DPPH (1, 1-Diphenyl-2-Picrylhydrazyl) was measured. Besides, the capacity of pomegranate juice inhibitory effect on peroxidation of plasma lipids by copper ions and its inhibitory effect on controlling the hemolysis of erythrocytes induced by H2O2 were studied. The obtained data was analyzed by means of SPSS software. Results: The most amount of phenolic compounds was found in pomegranate juice (205.05.0 mg Gallic acid equivalent to 100 ml of diluted pomegranate juice). Pomegranate also showed the highest total antioxidant capacity (11.170.3 mmol/l). In DPPH method whose radical scavenging activity was evaluated by the specific sample, pomegranate also showed its most capacity (96%).Correlative studies have shown that there is a positive and significant correlation between phenolic compounds content of the studied samples and their total antioxidant capacity in inhibiting or scavenging of DPPH radical. Studying the effect of different dilutions of pomegranate juice on inhibiting the formation of conjugated diene in plasma lipids and hemolysis of erythrocytes showed that in a dose-bound process the more the concentration of pomegranate juice, the more its inhibitory effect on hemolysis. Conclusion: On the basis of the results of this study, compared with other fruit juices studied pomegranate juice has more phenolic compounds and its total oxidant capacity is high besides, it has great strength in inhibiting different radicals and can have beneficial effects on improving antioxidant defence of the body and decreasing oxidative stress of it. آب انار، ترکيبات فنليک، فعاليت آنتی اکسيدانی، آنتی اکسيدان Pomegranate juice, Phenolic compounds, Total antioxidant activity 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-149&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa A. Zarban اصغر زربان azarban@yahoo.com 870031947532846001173 Yes بيرجند، دانشگاه علوم پزشکی بيرجند، دانشکده پزشکی M. Malekaneh محمد ملکانه 870031947532846001174 No M. Reza Boghrati ميثم بقراطی 870031947532846001175 No

fa تاثير دو نوع تمرين هوازی بر ميزان اکسيده شدن ليپوپروتئين کم چگال و عوامل خطرزای قلبی - عروقی مردان غيرفعال عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: بر اساس برخی مطالعات انجام شده، عامل اصلی در فرايندهای آتروسکلروز، ميزان اکسيده شدن چربی ها، بويژه اکسيده شدن ليپوپروتئين کم چگال (LDL) (و نه غلظت LDL به تنهايی) است؛ همچنين گزارش شده است ورزش و فعاليت بدنی، فرايند اکسيده شدن LDL و خصوصيات کيفی اين ذره ليپوپروتئينی را تحت تاثير قرار می دهد؛ تحقيق حاضر با هدف تعيين تاثير دو نوع تمرين هوازی (متوسط و شديد) بر ميزان اکسيده شدن LDL و تعدادی از عوامل خطرزای قلبی - عروقی سرم انجام شد.روش تحقيق: اين مطالعه تجربی بر روی 44 مرد غيرفعال انجام شد. اين افراد به طور تصادفی ساده به دو گروه تمرينی و يک گروه شاهد تقسيم شدند. گروه تمرينی به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته و به مدت 30-45 دقيقه در هر جلسه، به اجرای فعاليت های طراحی شده پرداختند؛ در حالی که گروه شاهد طی همين دوره بدون فعاليت باقی ماندند. تمرينات هوازی متوسط و شديد به ترتيب با شدت 60-65% و 80-85% حداکثر ضربان قلب ذخيره به اجرا درآمدند. متغيرهای وابسته تحقيق LDL) اکسيده شده، غلظت LDL, HDL، کلسترول تام،‌ تری گليسريد و شاخص توده بدن) طی سه مرحله پيش، ميان و پس آزمون اندازه گيری شدند. برای نشان دادن اثر تمرين از روش تحليل واريانس عاملی مرکب (ANOVA) استفاده گرديد؛ سطح معنی داری P£0.05 در نظر گرفته شد.يافته ها: بين سه گروه شرکت کننده،‌ قبل و پس از تمرين، تفاوت آماری معنی داری از نظر ميزان ox-LDL و غلظت LDL، کلسترول تام يا تری گليسريد سرم وجود نداشت اما افزايش معنی داری در غلظت HDL و نسبت HDL/LDL سرم (P<0.05) و کاهش معنی دار در شاخص توده بدنی (BMI) گروه تمرينات هوازی شديد پس از هشت هفته تمرين (P<0.05) مشاهده گرديد.نتيجه گيری: يافته های تحقيق نشان می دهد که اجرای تمرينات هوازی با شدت های 60-85% حداکثر ضربان قلب ذخيره، توليد استرس اکسيداتيو بالا نمی کنند و به دليل عدم ايجاد شرايط اکسيده شدن LDL در بدن، تغيير معنی داری در عوامل دفاعی که معمولا برای مقابله با وضعيت های حاد آتروژنيکی به کار گرفته می شوند، به وجود نمی آيد. Background and Aim: As suggested by some studies lipids oxidation, especially low-density lipoprotein (LDL) - not its mere concentration- is the main cause of atherosclerosis processes. Besides, it has been reported that exercise and physical activity influences LDL oxidation process and its qualitative characteristics. The present study was carried out to determine the effects of two types of aerobic exercises (moderate and vigorous) on LDL oxidation and other cardiovascular risk factors. Materials and Methods: This semi-experimental study was performed on 44 non-active men. These subjects were divided into a case and a control group. The case (training group) carried out the designed trainings for 8 weeks, 3 sessions per week and each session 30-45 minutes while the control group did not have any regular activity at the same time. Moderate and vigorous aerobic exercises were performed at 60-65% and 80-85% of maximal cardiac reserve rate respectively. Dependent variables (oxidized LDL, HDL, LDL, total cholesterol, triglyceride, body mass index) were measured in the three phases of the study, including pre-test, mid-test, and post-test. To show the effect of exercise, ANOVA statistical test was used and P<0.05 was taken as the significant level. Results: Serum oxidation of LDL, LDL concentration, total cholesterol (TC) or triglyceride (TG) concentration did not reveal any significant differences among the three groups of participants. However, it was observed that HDL concentration and serum HDL/LDL ratio significantly increased and body mass index (BMI) significantly decreased (P<0.05) in vigorous aerobic exercise group after 8 weeks. Conclusion: The findings of this study suggest that performing aerobic exercises (up to 60-85 percent of maximal cardiac reserve rate) could not produce high oxidative stress and due to lack of LDL oxidation condition a significant change in the defensive factors, which are usually utilized against acute atherogenic conditions, does not occur. تمرينات هوازی، اکسيداسيون، ليپوپروتئين ها، استرس اکسيداتيو Aerobic Exercises, Lipoproteins, oxidation, Oxidative Stress 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-150&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa ME. Afzalpour محمداسماعيل افضل پور meafzalpour@yahoo.com 870031947532846001177 Yes بيرجند، پرديس شوکت آباد، دانشگاه بيرجند، گروه تربيت بدنی

fa تاثير درمان با لووتيروکسين بر سطح آنتی بادی تيروئيد پراکسيداز در بيماران زن 20-50 ساله مبتلا به هاشيموتو عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: تيروئيديت هاشيموتو، شايع ترين علت هيپوتيروئيديسم در کودکان و بزرگسالان است. تظاهر کلينيکی بيماری به سه شکل هيپوتيروئيد، يوتيروئيد و به طور نادر هيپرتيروئيد می باشد. مطالعه حاضر با هدف تعيين تغييرات سطح آنتی بادی ضد تيروئيد پروکسيداز (anti-thyroid peroxidase: anti-TPO) قبل و بعد از درمان با لووتيروکسين در بيماران تيروئيديت هاشيموتو انجام شد.روش تحقيق: در اين مطالعه نيمه تجربی، ابتدا بيماران زن مراجعه کننده به درمانگاه غدد کسری بيرجند در سال 85-1384 که گواتر با قوام (Firm) داشتند و سن آنان بين 20-50 سال بود، انتخاب شدند و در صورت مثبت بودن آنتی بادی anti-TPO تشخيص هاشيموتو برای آنها در نظر گرفته شد؛ سپس اين افراد تحت دوره درمان سه ماهه با قرص لووتيروکسين به ميزان 100 ميکروگرم روزانه قرار گرفتند؛ در پايان سه ماه، سطح آنتی بادی anti-TPO آنها به همراه وضعيت بالينی، ‌ارزيابی گرديد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و آزمون های آماری t مستقل، t زوج و Chi-Square مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافته ها: 67.1% از بيماران، هيپوتيروئيد و 32.9% يوتيروئيد بودند؛ سطح آنتی بادی anti-TPO در 20% از بيماران، پس از درمان با دوره سه ماهه لووتيروکسين، به حد طبيعی رسيد. ميانگين سطح آنتی بادی anti-TPO قبل از درمان با لووتيروکسين 450.74±122.05 IU/mL بود که پس از درمان به 236.2±153.96 IU/mL کاهش يافت؛ اين کاهش از نظر آماری معنی دار بود (P<0.001). ميانگين سطح آنتی بادی anti-TPO قبل از درمان در هيپوتيروئيدها نسبت به افراد يوتيروئيد بالاتر بود (P<0.00). بعد از درمان با لووتيروکسين، سطح آنتی بادی در افراد هيپوتيروئيد بالاتر از افراد يوتيروئيد باقی ماند (P<0.001).نتيجه گيری: سطح آنتی بادی anti-TPO در بيماران هاشيموتو که هيپوتيروئيد هستند، بالاتر از بيماران يوتيروئيد است. بعد از درمان، سطح آنتی بادی anti-TPO در هر دو گروه کاهش می يابد ولی اين کاهش در افرادی که يوتيروئيد می شوند، بيشتر از افرادی است که هيپوتيروئيد باقی می مانند؛ با توجه به اين مطالب می توان اذعان داشت که اندازه گيری آنتی بادی anti-TPO به عنوان روشی مهم برای تشخيص و پيگيری درمان و ارزيابی پيش آگهی بيماری هاشيموتو، قابل استفاده خواهد بود. Background and Aim: Hashimoto's thyroiditis is the most prevalent cause of hypothyroidism in children and adults. The disease clinically manifests itself in three forms namely hypothyroidism, euthyroidism, and hyperthyroidism. The present study was carried out aiming at determining anti-thyroid peroxidase antibody variation before and after levothyroxine treatment in hashimoto's thyroiditis patients. Materials and Methods: In this quasi-experimental study, at first patients with firm goiter referring to Birjand glands deficiency clinic between 2005 and 2006 were examined, and those with positive anti- TPO antibody were accounted as hashimoto cases. Then, these cases were prescribed a three- month treatment with 100 microgram daily of levothyroxine. At the end of the period, their level of anti- TPO antibody was measured and their clinical conditions were assessed. The obtained data was then analysed by means of SPSS software statistical tests including independent t, paired t test and chi-square test. Results: Majority (67.1%) of the patients were diagnosed as hypothyroid, and 32.9% were euthyroid cases. The level of anti-TPO antibody in 20% of the patients reached normal level after a period of three month treatment with levothyroxine. Mean anti-TPO antibody level before levothyroxine treatment was 450.74±122.05 IU/mL, which reduced to 236.2±153.96 IU/mL after treatment (P<0.001). Mean anti-TPO antibody level before treatment was higher (P<0.001) in hypothyroid patients compared with euthyroid ones. After treatment with levothyroxine, antibody level in hypothyroid cases also remained higher than that of euthyroid ones (P<0.001). Conclusion: Anti-TPO antibody level in Hashimoto patients with hypothyroidism is higher than euthyroid ones. After treatment, anti-TPO antibody level decreases in both groups but the decrease is more prominent in euthyroid cases than patients who remain hypothyroid. Regarding these facts, it could be confirmed that anti-TPO antibody measurement (as an important diagnostic and follow-up procedure and for prognosis in Hashimoto) will be useful. تيروئيديت هاشيموتو، آنتی بادی ضدتيروئيد پراکسيداز، هيپوتيروئيد، يوتيروئيد Thyroiditis, Hashimoto, Anti-thyroid Peroxidase (Anti-TPO), Hypothyroidism, Euthyroidism 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-151&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa S. Kalbasi سعيد کلباسی drsk1345@gamil.com 870031947532846001179 Yes بيرجند، خيابان غفاری، دانشگاه علوم پزشکی بيرجند، دانشکده پزشکی H. Hoseini هادی حسينی 870031947532846001180 No S. Nadi Moghadam سحر نادی مقدم 870031947532846001181 No M. Soltani منصور سلطانی 870031947532846001182 No

fa بررسی برخی از عوامل خطر در تولد نوزادان کم وزن در شهر بيرجند (يک مطالعه مورد - شاهدی) عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: وزن هنگام تولد از شاخص های مهم سلامتی نوزاد می باشد. وزن کم هنگام تولد (LBW) با افزايش موربيديتی و مرگ و مير نوزادان همراه است. مطالعه حاضر با هدف تعيين شيوع و ارزيابی برخی از عوامل خطر در نوزادان کم وزن متولد شده در زايشگاه های شهر بيرجند انجام شد.روش تحقيق: در اين مطالعه مورد- شاهدی، همه نوزادان متولد شده در فاصله زمانی اول ارديبهشت ماه تا پايان مهرماه 1383 در زايشگاه های شهر بيرجند مورد مطالعه قرار گرفتند. هر نوزاد متولدشده با وزن مساوی يا کمتر از 2500 گرم به عنوان مورد و اولين نوزاد متولد شده با وزن بيش از 2500 گرم پس از آن، به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. اطلاعات از طريق پرسشنامه، مصاحبه با مادر و معاينه فيزيکی جمع آوری گرديد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های Chi-Square و رگرسيون لجستيک در سطح معنی داری a=0.05 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافته ها: از 2558 نوزاد متولد شده در مدت مطالعه، 202 نفر (%7.9) کم وزن بودند. وزن کم تولد با جنس (P=0.01)، ويار دوران بارداری (P<0.001)، پرفشاری خون در دوران بارداری (P<0.001) و فاصله کمتر از 24 ماه از زايمان قبلی مادر (P=0.04) ارتباط معنی داری داشت.نتيجه گيری: با توجه به ارتباط LBW با برخی عوامل که بسياری موارد قابل کنترل می باشند، اقداماتی مانند آموزش افراد جامعه بويژه زنان و دختران جوان و ارتقای کيفيت مراقبت های دوران بارداری بويژه در حاملگی های پرخطر توصيه می شود. Background and Aim: Low birth weight (LBW) is a major public health problem. LBW is associated with increased neonatal morbidity and mortality. The aim of this study was to determine the prevalence and some risk factors in LBW infants delivered in Birjand maternity hospitals. Materials and Methods: In this case-control study all LBW babies (202) delivered during 6 months, between 20-4-2004 and 21-10-2004 in Birjand maternity hospitals were investigated. Every neonate whose weight was equal to or less than 2500 gm was taken as a case and the first neonate following the former whose weight was more than 2500 gm was taken as a control. Data gathering was done through questionnaires, interviewing the mothers, and physical examination. The obtained data was analyzed by SPSS software, Chi-square and Logistic regression tests at the significant level α= 0.05. Results: Out of 2558 neonates, 202 (7.9%), were LBW. It was found that LBW was associated with sex (P=0.01), emesis gravidarum (P<0.001), mother’s hypertension during pregnancy (P<0.001), and delivery interval less than 24 months (P= 0.04). Conclusion: Regarding the relationship between LBW and some risk factors, which are mostly preventable, taking measures such as education of the public- especially young females-and promoting the quality of maternal care during pregnancy particularly in high risk pregnancies, are recommended. نوزادان با وزن کم هنگام تولد (LBW)، عوامل خطر، پرفشاری خون در دوران بارداری، ويار دوران بارداری Low Birth Weight (LBW), Risk factor, Pregnancy, hypertension; Emesis, gravidarum 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-152&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa F. Taheri فاطمه طاهری f-taheri@bums.ac.ir 870031947532846001184 Yes بيرجند، خيابان غفاری، بيمارستان ولی عصر (عج)، بخش کودکان T. Kazemi طوبی کاظمی 870031947532846001185 No

fa بررسی ارتباط بين آنتراکوز ريه و بيماری سل ريوی در بيماران برونکوسکوپی شده عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: آنتراکوزيس در ريه ناشی از رسوب ذرات کربن، سيليس، کوارتز و غيره در مخاط، زيرمخاط و داخل ماکروفاژها می باشد که در نمای برونکوسکوپی به صورت ضايعات سياه رنگ ديده می شود و در برخی موارد همراه با سل فعال ريوی گزارش شده است. مطالعه حاضر با هدف ارزيابی ارتباط و همراهی آنتراکوزيس ريه و بيماری سل انجام شد.روش تحقيق: در اين مطالعه مقطعی، تمامی بيمارانی که طی سال های 1382 تا 1384 در بيمارستان امام رضا (ع) مشهد تحت برونکوسکوپی فيبر اپتيک قرار گرفته بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. از همه بيماران، نمونه شستشوی مايع برونش از طريق برونکوسکوپی گرفته شد و به منظور تهيه اسمير مستقيم و کشت از نظر باسيل سل، مورد آزمايش قرار گرفت. داده های جمع آوری شده، با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و آزمون های آماری Chi-Square و t در سطح معنی داری P£0.05 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافته ها: در مجموع تعداد 1000 بيمار بررسی شدند و آنتراکوز بر اساس يافته برونکوسکوپی در 225 بيمار مشاهده شد. %58.7 آنان زن و 41.3% مرد بودند. ميانگين سنی 65.45±12.05 سال بود. سل ريوی در 57 نفر (%25.3) از بيماران مبتلا به آنتراکوز ريه اثبات شد؛‌ در حالی که 44 نفر (%5.7) از بيماران بدون آنتراکوز، مبتلا به سل ريوی بودند؛ سل ريوی در بيماران مبتلا به آنتراکوزيس به طور چشمگيری شايع تر بود (P<0.0001).نتيجه گيری: آنتراکوزيس برونش يکی از نشانه های قوی سل ريوی است؛ از اين رو، در بيماران با آنتراکوزيس و علايم ريوی و عمومی بايد سل ريه را در نظر داشت که اين مساله راهنمای خوبی در درمان و پيگيری بيماران خواهد بود. از طرفی با توجه به اين که سل ريه هنوز هم از مشکلات بهداشتی و درمانی قرن حاضر است، توجه به عوامل خطر و وضعيت های همراه از جمله آنتراکوزيس در بيماران با علايم ريوی توصيه می شود. Background and Aim: Bronchial anthracosis is due to entrapment of carbon, silica, quartz and other particles in pulmonary mucosa, submucosa, and inside macrophages. Lesions have a black appearance in bronchoscopy and may be accompanied with Mycobacterium Tuberculosis infection. The aim of this study was to evaluate the correlation between anthracosis and tuberculosis. Materials and Methods: This is an epidemiologic descriptive study all the patients who under went fiberoptic bronchoscopy in Mashhad Imam Reza hospital from September 2003 to September 2005.Sample of bronchopulmonary lavage of every patient was taken and, in order to get the respective smear and process the culture to identify tuberculosis bacillus, was tested. The obtained data was analysed by means of SPSS statistical software, statistical tests chi-Square, and t-test and P≤0.05 was taken as the significant level. Results: Totally, 1000 patients were evaluated and according to bronchoscopic findings anthracosis was diagnosed in 225 cases. Of these, 58.7% were males and 41.3 females. Mean age was 65.45 ±12.05 years. Pulmonary tuberculosis was demonstrated in 57 (25.3%) of patients while 44 cases (5.7%) of patients without anthracosis had tuberculosis. Thus, pulmonary tuberculosis was significantly more prevalent in patients with anthracosis (P<0.0001). Conclusion: Bronchial anthracosis is one of the notorious symptoms of pulmonary tuberculosis (TB) thus, in patients with anthracosis and pulmonary symptoms, pulmonary TB should be taken into consideration. This would be an appropriate guide in the prevention and treatment of the patients. On the other hand, regarding that pulmonary tuberculosis is still one of the health problems of the present century caring about its risk factors and coexistant conditions including anthracosis in patients having pulmonary symptoms is recommended. آنتراکوزيس، برونکوسکوپی، سل ريه Anthracosis, Bronchoscopy, Tuberculosis 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-153&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa F. Rezaei Talab فريبا رضايی طلب frezaitalab@yahoo.com 870031947532846001187 Yes مشهد، بيمارستان امام رضا (ع)، بخش داخلی H. Akbari هادی اکبری 870031947532846001188 No

fa شيوع فقر آهن و کم خونی ناشی از آن در دانش آموزان مدارس راهنمايی شهر بيرجند در سال 1385 عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: فقر آهن شايع ترين کمبود تغذيه ای در دنيا و کم خونی ناشی از آن شايع ترين بيماری خونی در کودکان و نوجوانان است. از آنجا که فقر آهن در کودکان در سنين رشد می تواند سبب اختلال در يادگيری و بروز کم خونی شود، آگاهی از شيوع آن می تواند جهت برنامه ريزی های پيشگيری کننده موثر باشد. مطالعه حاضر با هدف تعيين شيوع فقر آهن و کم خونی ناشی از آن و برخی عوامل مرتبط با آن در دانش آموزان مدارس راهنمايی شهر بيرجند انجام شد.روش تحقيق: اين مطالعه توصيفی - تحليلی (مقطعی) در سال 1385 و بر روی 450 دانش آموز پسر و دختر مدارس راهنمايی شهر بيرجند که به روش تصادفی چند مرحله ای انتخاب شده بودند، انجام شد. پس از توضيح طرح و کسب رضايت نامه، اطلاعات فردی ثبت شد. قد و وزن اندازه گيری و شاخص توده بدنی محاسبه گرديد. نمونه گيری خون به منظور آزمايش شمارش کامل گلبولی و فريتين سرم انجام شد. دانش آموزان با هموگلوبين کمتر از 12 g/dL به عنوان کم خون، فريتين کمتر از 12 mg/dL، مبتلا به فقر آهن و با غيرطبيعی بودن هر دو شاخص به عنوان کم خونی فقر ‌آهن در نظر گرفته شدند. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SSPS و آزمون های آماری Chi-Square و Fisher در سطح معنی داری a=0.05 تجزيه و تحليل شدند.يافته ها: در اين تحقيق،‌ شيوع کم خونی 3.6%، کم خونی فقر آهن 1.8% و فقر آهن 24% بود. شيوع فقر آهن با جنس (دختر بودن)، پريود شدن و افزايش سن ارتباط معنی داری نشان داد (P<0.05). بين شيوع فقر آهن و کم خونی ناشی از آن با معدل، رتبه تولد، شاخص توده بدنی، سن، شغل و سطح تحصيلات پدر و مادر ارتباط معنی داری وجود نداشت.نتيجه گيری: با توجه به شيوع نسبتا بالای فقر آهن و عوارض بهداشتی،‌ اجتماعی و اقتصادی آن پيشنهاد می شود کودکان در دوران های رشد سريع از اين نظر غربالگری شوند و در صورت لزوم تحت درمان قرار گيرند. Background and Aim: Iron deficiency is the most common nutritional deficiency in the world and its related anemia is the most common hematological disease in children and adolescents. Since iron deficiency can produce anemia and learning difficulties in children in rapid- growing ages, awareness of its prevalence can affect on planning preventive measures. The present study aimed at determining iron deficiency prevalence , its related anemia, and some relevant factors in junior school students in Birjand in 2006. Materials and Methods: In this cross- sectional and descriptive study, 450 students from junior schools were selected by multi-stage random method. After the study was clarified, parents filled out their respective consent forms regarding their children and personal information of the students was recorded thus, height and weight of students were measured and body mass index (BMI) was calculated. CBC differential and serum ferritin were measured. Iron deficiency was defined as serum ferritin≤12μg/L and anemia was defined as Hb<12g/dL and iron deficiency anemia was defined as both (SF≤12, Hb<12).The obtained data were analysed by means of SPSS software and statistical tests (Chi-Square and Fisher) at the level of  =0.05. Results: Prevalence of anemia was 3.6%, iron deficiency anemia 1.8% and iron deficiency was 24%. Prevalence of iron deficiency showed significant relationship to sex (female), menstruation, and increasing age. There was not a significant relationship between iron deficiency and its respective anemia to score, degree of birth, body mass index, age, job, and parents’ level of education. Conclusion: With regard to relatively high prevalence of iron deficiency and its health and socioeconomic complications, it is recommended that screening programs for iron deficiency will be done during the rapid- growing age of children so that they would be treated if necessary. فقر آهن، کم خونی، دانش آموزان مدارس راهنمايی،‌ شاخص توده بدنی 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-154&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa A. Fesharakiniya آزيتا فشارکی نيا fesharakinia@yahoo.com 870031947532846001190 Yes بيرجند، خيابان غفاری، بيمارستان ولی عصر (عج)، بخش کودکان GhR. Sharifzadeh غلام رضا شريف زاده 870031947532846001191 No M. Sadrzadeh, مجيد صدرزاده 870031947532846001192 No H. Segalahgi هديه سه قلعه گی 870031947532846001193 No

fa پذيرش زودرس زنان جهت زايمان و سرانجام مادر و جنين در مرکز آموزشی، درمانی هاجر شهرکرد عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: زمان پذيرش و بستری کردن مادر جهت زايمان می تواند تاثير مهمی در سرانجام زايمان داشته باشد و توجه به اين امر مانع از ايجاد بسياری از مشکلات برای مادر و جنين می گردد. مطالعه حاضر با هدف تعيين ارتباط پذيرش زودرس زنان جهت زايمان و سرانجام مادر و جنين در مرکز آموزشی، درمانی هاجر شهرکرد انجام شد.روش تحقيق: در اين مطالعه توصيفی - تحليلی، 463 نفر از زنانی که دارای حاملگی کم خطر بودند، جنين تک قلو با نمای ورتکس داشتند و در مرحله نهفته زايمان جهت زايمان بستری شده بودند (گروه 1)، با 287 نفر از زنانی که خصوصيات مشابه داشتند و در مرحله فعال زايمان پذيرش شده بودند (گروه 2) به منظور تعيين سرانجام مادر و جنين در بخش زايمان مرکز آموزشی، درمانی هاجر شهرکرد در فاصله ارديبهشت ماه تا آذرماه 1383 مورد بررسی قرار گرفتند. اطلاعات لازم در فرم مخصوصی ثبت گرديد؛ داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و آزمونهای آماری Chi-Square, t و رگرسيون لجستيک در سطح معنی داری P£0.05 مورد تجزيه و تحليل آماری قرار گرفتند.يافته ها: 463 نفر (%61.7) از افراد در مرحله نهفته و 287 نفر (%38.3) در مرحله فعال زايمانی بستری شده بودند. ميانگين سن مادر، سن حاملگی بر اساس اولين روز آخرين قاعدگی و سونوگرافی، ميانگين وزن و آپگار نوزاد در دو گروه تفاوت معنی داری نداشت؛ اگر چه تعداد زنانی که به علت عدم پيشرفت زايمان، مورد تحريک زايمان با اکسی توسين قرار گرفته بودند، در دو گروه مشابه بود (79.9% در مقابل 76.6%) اما ميزان سزارين در زنانی که تحريک زايمانی دريافت کرده بودند، در گروه 1 بيشتر از گروه 2 بود (57.2% در مقابل 25.8%)، (P<0.001). تعداد کل موارد سزارين نيز در گروه 1 بيشتر از گروه 2 بود (363 در مقابل 118)، (P<0.001). علت اصلی سزارين در گروه 1، زايمان سخت و در گروه 2، زجر جنين بود. استفاده از فورسپس و وکيوم، تهويه مکانيکی نوزاد و خونريزی پس از زايمان در دو گروه تفاوت معنی داری نداشت.نتيجه گيری: پيشنهاد می شود در مراقبت های دوران بارداری آموزش کافی به تمام زنان باردار در مورد علايم شروع مرحله فعال زايمان داده شود و به آنها توصيه گردد در صورت نداشتن مشکل، زمانی در بيمارستان پذيرش گردند که وارد مرحله فعال زايمان شده باشند تا از عوارض ناشی از بستری شدن زودرس آنها جلوگيری شود. Background and Aim: Time of hospitalization of women for delivery can have an important impact on the outcome of labor and attention to it could prevent many complications affecting mother and fetus. The aim of this study was to detect the impact of early admission of women in labor and maternal and neonatal outcomes. Materials and Methods: In this descriptive and analytical study , 463 women with low risk Pregnancy single fetus and vertex presentation, that had been admitted in their latent phase (group 1) and 287 women who had similar characteristics and had been admitted in their active phase (group 2) were assessed in Hajar hospital from February to November 2004. Information recording forms and check lists were used for data collection. SPSS software, t-test, chi -square and logistic regression tests were used to analize the obtained data. P<0.05 was considered as the significant level. Results: 463 (61.7%) of women admitted were in their latent phase and 287 (38.3%) cases were in their active phase of labor. Mean age of mother, gestational age based on left mentoposterior (LMP) and sonography, mean birth weight and Apgar score of neonates were not significant in the two groups. Although the number of women who were augmentated with oxytocin due to dystocia were similar in the two groups (79.9% ,76.5%), the incidence of cesarean section in women who received oxytocin was more in group 1 than in group 2 (57.2% versus 25.8% , P<0.001). Total rate of cesarean section was more in group 1 than in group 2 (363 versus 118, P<0.001).The main Cause of cesarean section in group 1 was dystocia and in group 2 it was fetal distress. There was no difference in the rates of forceps delivery, vacuum extraction, neonatal intubation and postpartum hemorrhage in two groups. Conclusion: It is suggested that pregnant women should be sufficiently instructed about prenatal care regarding the signs of the beginning of active labor and they had better refer to the hospital when in the active phase of labor in order to prevent complications which could be resulted from early admission. پذيرش زودرس، زايمان، سرانجام مادر و جنين Early admission, Labor; Maternal, Neonatal, Outcomes 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-155&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M. Delaram معصومه دل آرام masoumehdelaram@yahoo.com 870031947532846001195 Yes شهرکرد، رحمتيه، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، دانشکده پرستاری و مامايی A. HasanPoor علی حسن پور 870031947532846001196 No K. Noorian کبری نوريان 870031947532846001197 No A. Kazemian افسانه کاظميان 870031947532846001198 No

fa تومور کلسيفيه آمورف قلب (CAT قلبی)، گزارش يک مورد عمومى General تجربي Experimental تومور کلسيفيه آمورف قلب CAT) قلبی)‌ توده غيرنئوپلازيک نادر با پاتوژنز ناشناخته است که تاکنون 12 مورد از آن گزارش شده است. اين گزارش خانم 73 ساله ای را با شکايت درد قفسه صدری از يک سال قبل معرفی می نمايد که در پيگيری بيمار توده دهليز چپ با منشا ديواره خلفی مشخص گرديد. نمونه حاصل از جراحی،‌ ندولی کلسيفيه توپر با قوام نسبتا سفت با حداکثر قطر 2.5 سانتيمتر بود. بررسی ميکروسکوپی ضايعه ای فيبروهيالينيزه با رسوب وسيع کلسيم ارتشاح سلول های آماسی و عناصر خونی را نشان داد. ضايعه به عنوان تومور کلسيفيه آمورف قلب تشخيص داده شد. Calcified amorphous tumor of the heart (cardiac CAT) is a rare non- neoplastic cardiac mass with unknown pathogenesis, 12 cases of which have been reported so far. This report presents a 73 year old woman with chest pain complaint continuing since last year. Workup revealed left atrium mass of posterior wall origin . The specimen was a solid calcified nodule with firm consistency and 2.5cm in diameter. Microscopic examination revealed fibrohyalinizing lesion with extensive calcium deposits, chronic inflammatory infiltration and blood elements.The lesion is diagnosed as calcified amorphous tumor of the heart. تومور کلسيفيه آمورف، CAT قلبی، قلب، توده دهليزی، معاينه ميکروسکوپی Calcified amorphous tumor, Cardiac CAT, Heart, Atrium mass, Microscopic examination 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-156&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa N. Tayyebi Meibodi ناصر طيبی ميبدی naser_tayyebi@yahoo.com 870031947532846001215 Yes مشهد، بيمارستان امام رضا (ع)، بخش آسيب شناسی S. Amooeian سکينه عموييان 870031947532846001216 No AR. Khoei عليرضا خويی 870031947532846001217 No F. Farhadi فرزانه فرهادی 870031947532846001218 No

fa گزارش يک بيمار مبتلا به خونريزی از چشم به دنبال آلودگی با زالو عمومى General تجربي Experimental آلودگی با زالو در مخاط چشم بسيار نادر است؛‌ تاکنون آلودگی مخاط در بينی،‌ مری، حنجره، ‌رکتوم و واژن گزارش شده که می تواند منجر به خونريزی از بينی، هماتمز يا هموپتزی،‌ ديسترس تنفسی، خونريزی رکتال و واژينال شود. در اين مقاله تظاهرات آلودگی چشمی با زالو گزارش می گردد. در ناحيه ليمبوس چشم چپ يک پسر بچه 7 ساله با سابقه شنا در آب نهر روستا، يک زالو که به وسيله بادکش خود چسبيده بود، مشاهده گرديد. بيمار با خونريزی شديد از سطح چشم و با تشخيص اوليه تروما به چشم و پارگی قرنيه و پرولاپس آيريس مراجعه نمود. در معاينه،‌ پشت اسليت لامپ يک توده خاکستری- قهوه ای متحرک با حرکات موجی شکل که به نظر زالو می رسيد،‌ روی سطح چشم قابل رويت بود که به ليمبوس تمپورال و ملتحمه مجاورش چسبيده و باعث خونريزی جاری و شديد از عروق آسيب ديده همين ناحيه شده بود؛ ضمن اين که خونريزی تحت ملتحمه ای در اطراف اين ناحيه نيز مشاهده شد. زالو پس از ريختن قطره تتراکائين 0.5% خارج شد و خونريزی پس از پانسمان فشاری متوقف گرديد. در معاينه روز بعد محل گاز گرفتن زالو در ليمبوس تمپورال و خونريزی زير ملتحمه ای مشاهده گرديد. برای بيمار قطره آنتی بيوتيک و استروئيد تجوير گرديد. پس از يک هفته همه علايم برطرف گرديد. گرچه آلودگی چشمی با زالو نادر است ولی می تواند منجر به خونريزی شديد از سطح چشم شود. آنچه مهم است مشکوک شدن به اين آلودگی در بيماری است که بدون سابقه تروما با خونريزی جاری چشمی مراجعه می کند و در تاريخچه علاوه بر سابقه شناکردن و يا شستشوی صورت در آب رودخانه يا برکه، ساکن مناطق روستايی نيز باشد؛ بنابراين بايد به آلودگی چشمی با زالو به عنوان تشخيص افتراقی خونريزی از سطح چشم توجه نمود. A leech attachment in the eye is very rare, yet leeches usually attach themselves to the throat, nasal mucus, esophagus, pharynx, rectum, and vagina. A leech can cause epistaxis, haematemesis, hemoptysis rectal and vaginal hemorrhage. In this article, a case of the eye contact to leech is reported. A seven year old boy with eye hemorrhage, who suffered from an attached leech in the limbus of the left eye and had a history of swimming in his village stream, was assessed. The patient was first diagnosed as a corneal perforation and prolapse of the iris. However, slit lamp examination showed a brown-gray waveringly moving mass resembling a leech, which had apparently penetrated into the mucus and was sucking the blood and causing hemorrhage. Besides, conjuctival bleeding was seen around this spot. The leech was taken out in the operation room under topical anesthesia using tetracain 5%. Finally, bleeding was stopped under pressure dressing. The following day, examination of the case revealed the biting spot of the leech in temporal limbus and conjuctival bleeding.. The patient received an antibiotic drop (Chloramphenicol 0.5%) and a steroid drop (Betametasone 0.1%), which resulted in the elimination of all symptoms after one week. Although parasitic living of leech in the eye is rare if present, it can cause profuse hemorrhage on the surface of the eye. Thus it is important to suspect that a leech has already infested a patient who has no history of trauma but suffers from ophthalmorrhagia, has a history of swimming in rivers and/or washing the face in rivers or puddles of water,and is a rural inhabitant. Therefore, having a leech in the eye-as a differential diagnosis-must be taken into account. زالو، خونريزی چشم، پرولاپس آيريس، ليمبوس پارگی قرنيه Leech, Ophthalmorrhagia, Corneal perforation, Iris prolapse 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-157&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa MH. Davari محمدحسين داوری mhd_1337@yahoo.com 870031947532846001219 Yes بيرجند، بيمارستان ولی عصر (عج)، بخش چشم