مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي بيرجند JBUMS Medical Sciences http://www.jbums.ir 87 journal87 1607-2197 fa jalali 1386 4 1 gregorian 2007 7 1 14 2 online 1 fulltext

fa بررسی پاسخهای رفتاری و الکتروفيزيولوژی در مدل درد نوروپاتی SNI در موش صحرايی نر بالغ عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: آسيب به مسير سيستم عصبی يکی از مهمترين عوامل ايجاد کننده دردهای نوروپاتيک می باشد که با عوارض متعددی نظير افزايش حساسيت به محرک های دردناک (هايپرآلژزيا) و محرک های غيردردناک (آلودينيا) و درد خودبه خودی همراه است. مطالعه حاضر با هدف ارزيابی برخی ويژگی های رفتاری و الکتروفيزيولوژيکی مدل درد نوروپاتی SNI (Spared Nerve Injury) انجام شد.روش تحقيق: در اين مطالعه تجربی، از موش های صحرايی نر بالغ نژاد Sprague Dawley در محدوده وزنی 230 تا 280 گرم استفاده شد. حيوانات بر اساس وزن بدن با استفاده از پنتوباربيتال سديم با دوز 50 mg/kg به صورت تزريق درون صفاقی بيهوش شدند؛ سپس عمل جراحی به روش SNI بر روی آنها انجام شد. پاسخ رفتاری حيوانات به وسيله آزمون های آلودينيای حرارتی و مکانيکی و هايپرآلژزيای حرارتی و مکانيکی طی روزهای صفر، 3، 7، 14، 21 و 28 پس از جراحی مورد ارزيابی قرار گرفت؛ پاسخ های الکتروفيزيولوژيکی از عصب سياتيک، دو هفته بعد از عمل جراحی ثبت شد؛ بدين ترتيب که تحريک به بخش پروگزيمال محل اکسوتومی شده و شاخه سورال اعمال گرديد و ثبت در محل پروگزيمال گرفته شد. داده ها با استفاده از آزمون های آماری Tukey, ANOVA و Kruskal- Walis در سطح معنی داری P£0.05 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافته ها: پاسخ های رفتاری حيوانات گروه آزمون (SNI) در مقابل گروه شاهد نسبت به تحريکات مکانيکی و حرارتی غيردردناک و آسيب رسان افزايش معنی داری نشان داد (P<0.01 تا P<0.05) که به ترتيب نشان دهنده آلودينيا و هايپرآلژزيا می باشد. در بررسی های الکتروفيزيولوژيکی، سرعت هدايت عصب به طور معنی داری در گروه‌ آزمون در مقايسه با گروه شاهد کاهش يافت (P<0.05). دامنه به طور مختصر کاهش يافت ولی زمان صعودی پتانسيل عمل مرکب در گروه‌ آزمون شبيه گروه شاهد بود.نتيجه گيری: در اين مطالعه، حيوانات در مدل SNI حساسيت شديدی نسبت به محرک های حرارتی و مکانيکی غيردردناک و محرک های دردناک نشان دادند. ثبت های الکتروفيزيولوژيکی از عصب نيز حاکی از آسيب ديدگی عصب و پيدايش ضايعه تحت تاثير اين مدل می باشد که در نتيجه آن سرعت هدايت عصب کاهش يافت. Background and Aim: Damage to neural pathways is one of the most significant factors of neuropathic pains, which is characterized by spontaneous burning pain accompanied by allodynia and hyperalgesia. The present study was carried out to explore behavioral and electrophysiological characteristics of neuropathic pain model of Spared Nerve Injury (SNI). Materials and Methods: In this experimental study, male Sprague-Dawley rats (wt: 230-280 Gms.) were used. Anesthesia was initially induced with sodium pentobarbital (ip) at a dose of 50 mg/kg. Then, SNI surgery operation was performed on them. The animals were tested for their behavioral responses shown as heat and mechano-allodynia and heat and mechano-hyperalgesia prior to the surgery ("0" day), and on the 3rd, 7th, 14th, 21st and 28th day post- operation. Electrophysiological responses by the sciatic nerve were recorded two weeks after the operation. Stimulation of the sural nerve branch and proximal area of auxotomized nerve were recorded proximally. Repeated ANOVA and one-way ANOVA statistical softwares were applied to the results of behavioural testing and electrophysiological responses, respectively. P≤0.05 was considered as the significant level. Results: Compared to the control group, the rats in the SNI group revealed an obvious difference in their behavioral responses towards heat and mechano-stimulation manifested by allodynia and hyperalgesia, respectively (P<0.05, P<0.01). Conduction velocity (CV) significantly reduced in SNI rats compared to the control group (P<0.05). Amplitude also slightly decreased in the SNI group. Compound action potential (CAP) rising time was similar in both SNI and the control animals. Conclusion: SNI models showed acute behavioural responses to both thermal and mechanical allodynia and hyperalgesia stimuli. Besides, electrophysiological recordings of the nerve confirmed nerve damage and injury due to this model, which caused a decrease in nerve conduction. درد نوروپاتی، آلودينيا، هايپرآلژزيا، پاسخهای الکتروفيزيولوژی، مدل SNI Neuropathic pain, Allodynia, Hyperalgesia, Electrophysiological responses SNI model 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-135&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa GA. Hamidi غلام علی حميدی hamiidi@yahoo.com 870031947532846001220 Yes کاشان، دانشکده علوم پزشکی کاشان، دانشکده پزشکی، گروه فيزيولوژی - فارماکولوژی H. Manaheji هما مناهجی 870031947532846001221 No M. Salami Zevareh محمود سلامی زواره 870031947532846001222 No

fa بررسی اثرات مصرف يونجه بر ليپوپروتئين ها و ايجاد رگه های چربی در خرگوشهای هيپرکلسترولميک عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: بيماری های قلبی- عروقی به عنوان علت اصلی مرگ و مير در بيشتر کشورهای جهان گزارش شده است. رژيم های غذايی حاوی فيتواستروژن در بيماری های قلبی- عروقی نقش مهم پيشگيری و درمان از اين بيماری را ايفا می کنند. يونجه گياهی از خانواده نخود و حاوی مقاديری فيتواستروژن است؛ مطالعه حاضر با هدف تعيين اثر اين گياه در پيدايش و پيشرفت آترواسکلروز و عوامل خطر آن انجام شد.روش تحقيق: در اين مطالعه تجربی، تعداد 20 خرگوش نر بالغ سفيد به مدت دو هفته تحت رژيم پايه قرار گرفتند و پس از آن به طور تصادفی به چهار گروه پنج تايی تقسيم شدند (گروه اول رژيم پايه، گروه دوم رژيم پر کلسترول (1%)، گروه سوم رژيم پايه به همراه يونجه، گروه چهارم رژيم پر کلسترول به همراه يونجه) و به مدت 12 هفته تحت رژيم های مربوطه قرار گرفتند. قبل و بعد از اتمام دوره، نمونه ها مورد آزمايش های بيوشيميايی قرار گرفتند و مقادير کلسترول تام، -HDL کلسترول، -LDL کلسترول، تری گليسيريد و قندخون ناشتا با استفاده از روش آنزيمی با کيت مربوطه تعيين گرديد. در پايان پس از اتوپسی، نمونه آئورت و کرونرهای راست و چپ مورد بررسی آسيب شناختی قرار گرفت. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (10) و آزمون ANOVA در سطح معنی داری P?0.05 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافته ها: مصرف يونجه به همراه کلسترول در مقايسه با گروهی که تنها رژيم پرکلسترول دريافت کردند، موجب کاهش غير معنی دار کلسترول و –LDL کلسترول، تری گليسيريد و افزايش معنی دار HDL شد و تشکيل رگه های چربی در آئورت،‌ کرونر راست و چپ در خرگوش های مصرف کننده رژيم پرکلسترول به همراه يونجه در مقايسه با گروه تحت رژيم پرکلسترول به طور معنی داری کاهش يافت.نتيجه گيری: گياه يونجه اثر مفيدی در جلوگيری از پيدايش و پيشرفت رگه های چربی دارد. جهت يافتن فرايند دقيق چنين اثری نياز به مطالعات بيشتری است. Background and Aim: Cardiovascular diseases are still the leading cause of mortality in most of the countries in the world. Alfalfa (Medicago sativa) is a legume that because of its high nitrate and vitamin compounds and its high phytoestrogen and saponin level may be useful for the prevention of cardiovascular disorders. The current study was designed to evaluate the effect of alfalfa in the prevention and progression of atherosclerosis. Materials and Methods: In this experimental study, twenty white male rabbits were fed on basic diet for 2 weeks and were then randomly divided into 4- five-member groups. The first group was fed on basic diet, the second were fed on 1% high cholesterol diet, the third group was fed on basic diet plus alfalfa, and the fourth group was fed on high cholesterol plus alfalfa diet for 12 weeks. Fasting blood samples were collected from rabbits at the start and end of study and were used to measure biochemical factors such as total cholesterol, HDL, LDL, triglyceride, and fasting blood sugar. At the end of the study, autopsy samples from right and left coronary arteries and aorta were evaluated for pathological examinations. The obtained data was analyzed by means of SPSS using ANOVA test at P0.05 as the significant level. Results: Consumption of alfalfa together with cholesterol by one group can decrease total cholesterol, LDL Cholesterol, triglyceride and increase HDL cholesterol level compared with high cholesterol diet. Formation of fatty streaks in the aorta, right coronary and left coronary arteries significantly reduced following high cholesterol plus alfalfa diet as compared with high cholesterol alone diet . Conclusion: Our study showed that alfalfa is effective on the prevention and progress of fatty streaks, but in order to find the exact mechanism of the process more studies are warranted. آترواسکلروز، فيتواستروژن، يونجه، خرگوش، رگه های چربی،‌ تری گليسريد، کلسترول Atheosclerosis, Phytoestrogen, Alfalfa, Rabbit, Lipoprotein, Hypercholestromia 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-136&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa S. Asgari صديقه عسگری sasgary@yahoo.com 870031947532846001224 Yes اصفهان، ميدان جمهوری اسلامی، خيابان خرم، مرکز درمانی تحقيقاتی صديقه طاهره (س) J. Moshtaghiyan جمال مشتاقيان 870031947532846001225 No M. Hossainy محسن حسينی 870031947532846001226 No GhA. Naderi غلام علی نادری 870031947532846001227 No

fa بررسی مقاومت عروقی در داپلر شريان رحمی در زنان حامله مبتلا به فشار خون مزمن عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: جريان خون رحمی جفتی به وسيله سونوگرافی داپلر که يک روش غير تهاجمی است، قابل بررسی می باشد. امپدانس جريان شرايين رحم به طور پيشرونده طی سه ماهه اول و دوم در حاملگی نرمال کاهش می يابد که علت آن تهاجم تروفوبلاستيک به پوشش عضلانی- ارتجاعی شرايين مارپيچی رحمی می باشد. ارتباط بين تهاجم تروفوبلاستيک و شاخص مقاومت (Resistance Index=RI) جفتی در پيش بينی نتيجه حاملگی، بخصوص تاخير رشد داخل رحمی کمک کننده است. مطالعه حاضر با هدف تعيين نقش RI داپلر شريان رحمی در پيشگويی سرانجام حاملگی بيماران مبتلا به فشارخون مزمن انجام شد.روش تحقيق: در اين مطالعه مورد- شاهدی، سرعت سنجی (Velocimetry) شريان رحمی در سن حاملگی 28-32 هفته در 67 بيمار حمله مبتلا به فشارخون مزمن به وسيله سونوگرافی رنگی داپلر بررسی گرديد. RI ثبت شد و ارتباط آن با ايجاد پره اکلامپسی اضافه شونده، فشارخون تشديد شده در حاملگی و تاخير رشد داخل رحمی بررسی گرديد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و آزمون آماری دقيق فيشر در سطح معنی داری P?0.05 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافته ها: عوارض حاملگی در 21 بيمار با RI غيرطبيعی با 46 بيمار با RI طبيعی مقايسه شد و پره اکلامپسی اضافه شونده 43% در مقابل %6.5، فشارخون تشديد شده در حاملگی 24%‌ در مقابل %4.3 و تاخير رشد داخل رحمی در 71% در مقابل %4.3 مشاهده شد.نتيجه گيری: سرعت سنجی داپلر شريانی رحمی به تشخيص تاخير رشد داخل رحمی و عوارض حاملگی در بيماران مبتلا به فشارخون مزمن کمک می کند. Background and Aim: Uterine placental bloodstream pressure can be measured by Doppler ultrasonography, which is a non-invasive technique. Uterine arteries velocimetry progressively decreases during the first and second trimesters in normal gestation due to trophoblastic invasion of musculoelastic membrane of uterine spiral arteries. The relationship between trophoblastic invasion and placental resistance index can be helpful in predicting gestation outcome intrauterine growth retardation in particular. The aim of this study was to measure the significance of uterine artery resistance index in predicting maternal and fetal complications in pregnant women with chronic hypertension. Materials and Methods: Uterine artery velocimetry was investigated between 28 and 32 weeks after gestation in 67 chronic hypertensive pregnant women by means of colour Doppler sonograph. Resistance index (RI) was recorded and its relationship to the development of superimposed pre-eclampsia (SPE), pregnancy aggravated hypertension (PAH), and intrauterine growth retardation (IUGR) was surveyed. The obtained data was analysed employing SPSS using Fisher accurate test and P0.05 was considered as the significant level. Results: There were more pregnancy complications in 21 patients with abnormal RI compared with 46 patients with normal RI (SPE 43% vs.6.5%, PAH 24% vs. 4.3% , and IUGR 71% vs. 4.3%). Conclusion: Uterine artery Doppler velocimetry helps to identify a subgroup of chronic hypertensive patients with a high frequency of pregnancy complications. شريان رحمی، داپلر، فشارخون، حاملگی Uterine artery, Doppler ultrasonography, hypertension, Pregnancy 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-137&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Y. Davoudi ياسمين داوودی 870031947532846001302 No بيرجند، بيمارستان امام رضا(ع)، بخش راديولوژی M. Mohammadi Fard مهيار محمدی فرد mahyarmohammadifard@yahoo.com 870031947532846001303 Yes بيرجند، بيمارستان امام رضا(ع)، بخش راديولوژی F. Madarshahian فرح مادرشاهيان 870031947532846001304 No

fa تعيين بهترين شاخص تن سنجی جهت پيشگويی سطح ليپيدهای سرم در زنان مبتلا به افزايش وزن و چاقی عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: گرچه مطالعات متعددی در زمينه تاثير شاخص های تن سنجی چاقی عمومی و شکمی بر سطح ليپيدهای سرم صورت گرفته، اما در مورد ارتباط اين شاخص ها با يکديگر، اطلاعات اندکی در دسترس است. با توجه به اين که تعيين بهترين شاخص تن سنجی برای پيشگويی سطح ليپيدهای سرم در هر جامعه ای ضروری است، مطالعه حاضر با همين هدف در زنان بالغ مبتلا به افزايش وزن و چاقی در شهر زاهدان انجام شد.روش تحقيق: در اين مطالعه کلينيکی- مقطعی، تعداد 728 زن مبتلا به افزايش وزن و چاقی در محدوده سنی 20-60 سال که در فاصله زمانی تير 1384 تا ارديبهشت 1385 به دو درمانگاه تغذيه شهر زاهدان مراجعه کرده بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. بر اساس معيارهای استاندارد، قد، وزن، دور کمر و دور باسن آنان، اندازه گيری و شاخص توده بدنی (BMI) (به عنوان شاخص چاقی عمومی) و نمايه نسبت دور کمر به باسن (WHR) و نمايه دور کمر (WC) (به عنوان شاخص های چاقی شکمی) محاسبه گرديد. اطلاعات فردی با استفاده از پرسشنامه جمع آوری شد. مقادير کلسترول، تری گليسريد و HDL-C به روش آنزيماتيک اندازه گيری و مقدار LDL-C به روش فريدوالد محاسبه گرديد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و ضريب همبستگی پيرسون و آزمون Z-test for Fisher’s Zeta Transformation در سطح معنی داری P?0.05 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافته ها: ميانگين سن افراد مورد مطالعه 32±9 سال و ميانگين WC, WHR, BMI و HC آنان به ترتيب 99.8±12, 0.89±0.13, 32±3.5 و 111±11 بود. ارتباط مثبت معنی داری بين BMI با سن (r=0.49, P<0.001)WC, (r=0.11, P<0.003) WHR, (r=0.17, P<0.001) و (r=0.45, P<0.001) HC به دست آمد. نتايج مثبت مشابهی برای شاخص WC با سن، WHR و HC نيز حاصل شد. بين WHR و HC با سن، ارتباط آماری معنی داری وجود نداشت. ضريب همبستگی پيرسون، جز برای HDL-C، ارتباط مثبت معنی داری را برای شاخص های BMI و WC با ميزان کلسترول، تری گليسريد و LDL-C نشان داد؛ اين ارتباط برای نمايه های WHR و HC مشاهده نگرديد. پس از کنترل نمودن سن و BMI اين نتايج بخصوص برای ميزان کلسترول (r=0.1, P<0.01) و تری گليسريد (r=0.1, P<0.001) در مورد شاخص WC حفظ گرديد. ارتباط آماری معنی داری بين شاخص های WHR و HC با تمامی متغيرهای مورد بررسی پس از کنترل نمودن سن و BMI مشاهده نگرديد.نتيجه گيری: بر طبق نتايج اين تحقيق، نمايه WC نسبت به نمايه WHR شاخص بهتری جهت پيشگويی سطح ليپيدهای سرم در زنان مبتلا به افزايش وزن و چاقی می باشد. تحقيقات بيشتر در اين زمينه توصيه می گردد. Background and Aim: Although several studies have been conducted about the effectiveness of general and central obesity anthropometric indices on lipid profile, a few surveys are available concerning their relationship. As the determination of the best anthropometric index for the prediction of lipid profile in any population is necessary, the current study was carried out to find out the best anthropometric index in overweight and obese adult women in two nutrition clinics of Zahedan. Materials and Method: In a clinical cross sectional study, 728 overweight and obese women aged between 20 and 60 years, who had referred to the two nutrition clinics in Zahedan from July 2005 to May 2006, were investigated. Height, weight, waist circumference (WC) and hip circumference (HC) of the subjects were obtained and then BMI (body mass index) -as general obesity index- and WHR (waist hips ratio) and WC (as central obesity indices) were measured according to standard protocols. Individual data was collected by means of a questionnaire for each subject. TC (total cholesterol), TG (triglyceride) and HDL-C were enzymatically measured. The LDL-C was calculated according to Fried Wald Equation. The obtained data was analysed employing Pearson correlation coefficient and Z-test for Fisher’s zeta transformation and P0.05 was considered as the significant level. Results: Mean age of the women was 32±9 years and their mean BMI, WHR, WC, and HC were 32±3.5, 0.89±0.13, 99.8±12 and 111±11, respectively. There was a positive significant correlation between BMI with age (r=0.17, P<0.001), WHR (r=0.11, P<0.003), WC(r=0.49, P<0.001) and HC (r=0.45, P<0.001). Similar results were obtained regarding the correlation between WC with age, WHR, and HC. There was not any significant statistical correlation between WHR and HC with age. Pearson correlation coefficient revealed that, with the exception of HDL-C, BMI and WC indices showed positive significant correlation with TC, TG and LDL-C concentration .Such a correlation was not found for WHR and HC indices. After adjustment to age and BMI, the same results were also held especially for TC (r=0.1, P<0.01) and TG (r=0.1, P<0.001) with WC index. There was not any significant correlation between WHR and HC indices with all of the studied variables after adjustment to age and BMI. Conclusion: According to the results, WC is a better anthropometric index for the prediction of lipid profile than WHR in overweight and obese women in Zahedan. However, more studies in this domain are recommended. شاخص های تن سنجی، سطح ليپيدهای سرم، زنان مبتلا به افزايش وزن و چاقی، زاهدان Anthropometric indices, Lipid profile; Overweight, Obese, Zahedan 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-138&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa T. Shahraki توران شهرکی 870031947532846001306 No زاهدان، فلکه مشاهير، دانشکده پزشکی، گروه تغذيه و صنايع غذايی M. Shahraki منصور شهرکی m_shahraki2002@yahoo.com 870031947532846001307 Yes زاهدان، فلکه مشاهير، دانشکده پزشکی، گروه تغذيه و صنايع غذايی M. Roudbari مسعود رودباری 870031947532846001308 No

fa بررسی گونه های شيگلا و مقاومت دارويی آن در مبتلايان به اسهال خونی عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: اسهال خونی يکی از بيماری های حاد دستگاه گوارش و شيگلا يکی از عوامل مهم اسهال خونی در کشور می باشد. تنوع عوامل ايجاد کننده بيماری (گونه های شيگلا) و بروز مقاومت دارويی، انتخاب آنتی بيوتيک مناسب برای درمان شيگلوزيس را برای مشکل مواجه می سازد. مطالعه حاضر با هدف تعيين گونه های شيگلا و مقاومت دارويی در مبتلايان به اسهال خونی انجام شد.روش تحقيق: در اين مطالعه نيمه تجربی، 140 بيمار مبتلا به اسهال خونی حاد مراجعه کننده به مراکز بهداشتی، درمانی شهری و روستايی و خانه های بهداشت شهرستان نهبندان (واقع در استان خراسان جنوبی) انتخاب و نمونه مدفوع آنان پس از انتقال به آزمايشگاه در بيرجند مورد آزمايش کشت و آنتی بيوگرام قرار گرفت. کشت بر اساس روش های استاندارد سازمان جهانی بهداشت، در محيط کشت ائوزين متيلن بلو و شيگلا- سالمونلا آگار انجام شد و برای تعيين حساسيت ميکروبی از روش ديسک ديفوزيون استفاده گرديد. داده ها با استفاده از آزمون های Chi-Square و آزمون دقيق Fisher در سطح معنی داری P?0.05 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافته ها: از 140 بيمار مورد بررسی 35 نفر (25%) از نظر شيگلا مثبت بودند. بيشترين فراوانی، گونه شيگلا فلکسنری با 30 مورد (%85.7) و بعد از آن به ترتيب شيگلا بوئيدی 4 مورد (%11.4)‌ و شيگلا سونئی 1 مورد (%2.9) بود. گونه های شيگلا در دو جنس و نيز در رده های مختلف سنی تفاوتی نداشت. تمام سوش های شيگلا نسبت به سيپروفلوکساسين و ناليديکسيک اسيد و %85.7 موارد نسبت به سفيکسيم حساس بودند ولی فقط 20% سويه های شيگلای مورد بررسی نسبت کوتريموکسازول حساس بودند.نتيجه گيری: با توجه به نتايج حاصل از مطالعه، استفاده از داروی ناليديکسيک اسيد به دليل ارزانتر بودن و کم عارضه بودن و موجود بودن در مراکز بهداشتی، درمانی به عنوان درمان خط اول در اسهال های شيگلايی منطقه توصيه می شود. Background and Aim: Bloody diarrhea (dysentery) is one of the acute gastrointestinal diseases and Shigellosis is an important cause of it in our country. Variety of its causing agents (Shigella strains) and occurrence of drug resistance have made troubles in selecting of appropriate antibiotics for the treatment of shigellosis. The current study was aimed at identifying different strains of shigella and assessing their drug resistance in the urban and rural regions of Nehbandan. Materials and Methods: In this quasi experimental study 140 patients presented with acute bloody diarrhea referring to the rural and urban health centers and health houses of Nehbandan were studied. Their stool samples were cultured and underwent antibiogram tests after being carried to a Birjand medical diagnostic laboratory. Cultures were prepared according to WHO standard protocols on Eosin Methylen Blue (EMB) and Shigella - salmonella agar (SS) media. Drug susceptibility was done using disk diffusion method. The obtained data was analyzed by Chi-square and Fisher test, and P0.05 was considered as the significant level. Results: 35 (25%) out of 140 patients were positive regarding shigellosis. The most frequent shigella serotypes were shigella Flexneri in 30 cases (85.7%), shigella Boydii in 4 cases (11.4%) and shigella Sonnei in 1 case (2.9%). All shigella strains were sensitive to Ciprofloxacin and Nalidixic acid, but 85.7% to Cefixime. Only 20% of shigella strains were sensitive to Co-trimoxazole. ديسانتری، شيگلا، مقاومت دارويی، آنتی بيوتيک، اسهال خونی Dysentery, Shigellosis, Shigella, Drug resistant, Antibiotic 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-139&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M. Ziyaei مسعود ضيايی npziaee @yahoo.com 870031947532846001310 Yes بيرجند، خيابان غفاری، دانشگاه علوم پزشکی بيرجند، دانشکده پزشکی، گروه پزشکی اجتماعی Gh. Azarkar سيده قدسيه آذرکار 870031947532846001311 No SA. Saadatjou سيدعليرضا سعادت جو 870031947532846001312 No MH. Namaei محمدحسن نمايی 870031947532846001313 No

fa تعيين شيوع پلی نوروپاتی ديابتی از طريق معاينه فيزيکی و يافته های الکترودياکنوستيک عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: پلی نوروپاتی يکی از عوارض شايع بيماری ديابت قندی نوع 2 می باشد. معاينه بالينی و يافته های الکتروفيزيولوژيک (سرعت هدايت عصبی) نه تنها سبب تشخيص صحيح نوروپاتی می گردد بلکه پزشک را در پيشگيری و درمان راهنمايی می نمايد. مطالعه حاضر با هدف تعيين شيوع نوروپاتی حسی حرکتی و ميزان صحت و اعتبار معاينه عصبی در تشخيص نوروپاتی و تعيين ميزان شدت آن انجام شد.روش تحقيق: در اين مطالعه توصيفی که به صورت مقطعی- موردی انجام شد، 446 بيمار ديابتی، در مرکز ديابت وابسته به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان مورد مطالعه قرار گرفتند. تمام بيماران با کمک معاينه عصبی از شدت نوروپاتی به چهار گروه بدون نوروپاتی، خفيف، متوسط و شديد تقسيم شدند. تعدادی از افراد در گروه متوسط و شديد، مورد بررسی تعيين سرعت هدايت عصبی قرار گرفتند. داده ها، با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون آماری Chi-Square، در سطح معنی داری P?0.05 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافته ها: شيوع پلی نوروپاتی حسی حرکتی در %77.4، نوروپاتی خفيف در %47.98، نوروپاتی متوسط در %25.78 و پلی نوروپاتی شديد در %3.59 تعيين گرديد؛ %22.65 از بيماران، فاقد پلی نوروپاتی بودند. سرعت هدايت عصبی در 62 بيمار تعيين شد که با يافته های معاينه عصبی هماهنگی داشت (P>0.05).نتيجه گيری: يافته های اين تحقيق نشان داد که شيوع نوروپاتی حسی حرکتی در منطقه مورد مطالعه (اصفهان) نسبتا در سطح بالايی قرار دارد؛ همچنين از طريق معاينه عصبی می توان به وجود نوروپاتی در مراحل اوليه پی برد و برخی از عوارض نوروپاتی مثل درد اندام، زخم پا و حملات سنکوپ را شناسايی و درمان کرد. Background and Aim: Polyneuropathy is one of the most common complications of type 2 diabetes mellitus. Clinical examination and electrophysiological findings (i.e., nerve conduction velocity) will not only provide an accurate diagnosis of neuropathy but will also help the physician in preventing and treating the disorder. The aim of the current study was to determine the prevalence of neuropathy as well as the validity of the clinical scoring system in detecting the presence and severity of diabetic peripheral sensorimotor polyneuropathy-as confirmed by nerve conduction velocity. Materials and Methods: In this cross-sectional study conducted at the diabetic center affiliated to Isfahan University of Medical Sciences, 446 Patients were evaluated by two neurologists and two residents. Through neurologic examination all patients were classified into four categories namely patients with no neuropathy, mild neuropathic ones, those with moderate neuropathy, and cases suffering from severe neuropathy. A number of patients with moderate and severe neuropathy were tested for nerve conduction velocity. All of the obtained data was analyzed by SPSS using Chi-square statistical test at the significant level of P0.0.5. Results: Sensorimotor polyneuropathy was clinically diagnosed in 77.4% of the cases, mild polyneuropathy in 47.98%, moderate neuropathy in 25.78%, and severe polyneuropathy in 3.59%. 22.65% of the subjects were not affected by neuropathy. Nerve conduction velocity was assessed in 62 patients with moderate and severe neuropathy the results showed high correlation with the neurological scoring system (P<0.05). Conclusion: The prevalence of sensorimotor neuropathy is relatively high in our catchment area (Isfahan). Moreover, the clinical scoring system is a valid tool in early diagnosis of neuropathy in which the primary caregiver would be able to realize diabetic complications such as pain in the limbs, foot ulcer, and syncopal attack. نوروپاتی ديابتی،‌ الکترودياگنوستيک، معاينه فيزيکی Diabetic polyneuropathy, Physical examination, Electrophysiological test 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-140&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa A. Ghorbani عباس قربانی ghorbani@med.mui.ac.ir 870031947532846001315 Yes اصفهان، بلوار صفه، بيمارستان الزهرا (س) H. Rezvanian حسن رضوانيان 870031947532846001316 No A. Kazemi اکبر کاظمی 870031947532846001317 No A. Saberi عاليا صابری 870031947532846001318 No

fa بررسی برخی عوامل خطر نزديک بينی در بين دانشجويان علوم پزشکی بيرجند عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: شيوع نزديک بينی در بين رده های سنی، نژادهای گوناگون و مناطق مختلف متفاوت گزارش شده است. مطالعه حاضر با هدف مقايسه عوامل خطر نزديک بينی در بين دانشجويان نزديک بين و غير نزديک بين انجام شد.روش تحقيق: در اين مطالعه موردی- شاهدی، پس از معاينه چشم پزشکی تمامی دانشجويان دانشگاه علوم پزشکی بيرجند در سال 1380، دانشجويان نزديک بين در گروه مورد و دانشجويان غير نزديک بين در گروه شاهد قرار گرفتند. افراد دو گروه، از نظر سن، جنس، ترم و رشته تحصيلی همسان بودند. اطلاعات فردی و نيز عوامل خطر نزديک بينی با استفاده از پرسشنامه ای که به همين منظور تهيه شده بود، جمع آوری گرديد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و روش های آماری توصيفی و استنباطی، آزمون های آماری t مستقل، t زوج شده و c2 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. سطح معنی داری P?0.05 در نظر گرفته شد.يافته ها: در مجموع 750 دانشجو مورد مطالعه قرار گرفتند. از اين تعداد 180 نفر نزديک بين و 168 نفر غيرنزديک بين بودند. شيوع نزديک بينی در کل دانشجويان 24%‌ بود. ميانگين سن شروع نزديک بينی در خانم ها 14.6 سال و در آقايان 13.6 سال بود. در بيشتر موارد (%63.6) سن شروع نزديک بينی در محدوده 11-17 سالگی بود. 50% از افراد نزديک بين در مقطع دکترای عمومی، %56.7 در سطح کاردانی و 46% سطح کارشناسی بودند. بين نزديک بينی افراد درجه يک خانواده و نمونه ها، ارتباط معنی داری وجود داشت (P=0.001). بيشتر افراد نزديک بين در رده سنی 18-21 سال قرار داشتند %86.5 .(%54) از اين افراد، برای اصلاح بينايی خود عينک، %1.68 ليزر و %0.5 عدسی تماسی را انتخاب کرده بودند. بين شدت نزديک بينی در دو چشم در شروع نزديک بينی ارتباط معنی داری وجود نداشت ولی در زمان اين مطالعه ارتباط معنی داری مشاهده شد (P<0.01). در مورد پيشرفت نزديک بينی بر اساس استفاده از عينک يا لنز به صورت پاره وقت يا تمام وقت، ارتباط معنی داری حاصل گرديد (P<0.000). در مورد فاصله چشم افراد در هنگام مشاهده تلويزيون ارتباط معنی داری به دست نيامد ولی با ساعات مطالعه در طی شبانه روز و فاصله چشم از کتاب در بين افراد دو گروه ارتباط معنی داری وجود داشت (P<0.01).نتيجه گيری: با توجه به نتايج اين مطالعه، توصيه به مربيان بهداشت مدارس جهت تذکر به دانش آموزان برای حفظ فاصله مطلوب چشم از کتاب ضروری به نظر می رسد؛ همچنين مطالعه ای جهت مقايسه علل نزديک بينی جوانان و افراد ميانسال توصيه می گردد. Abstract: Background and Aim: Prevalence of myopia in various races, at different ages, and in different places has been reported variously. The present study was carried out to compare myopia risk factors in myopic and non- myopic medical science students. Materials and Methods: In this case-control study, after ophthalmologic examination of all Birjand medical students in 2001 myopic students were taken as the case group and non-myopic ones as the control group Members of the two groups were homogeneous with respect to age, sex, term and course of study. Personal data and myopia risk factors were gathered by means of a specialized questionnaire. The obtained data was analyzed by means of SPSS software and inferential and descriptive statistics independent t-test, paired t-test, and 2 test. P0/05 was considered as the significant level. Results: Totally, 750 students were examined of whom 180 students were myopic and 168 cases were non-myopic. Prevalence of myopia was 24% among the students. Mean age of myopia onset was 14.6 in males and 13.6 in females. In most cases (63.6%) the onset age was between 11 and 17. Myopia prevalence in medical students was 50%, in associates 56.7%, and in undergraduates 46%. There was a statistically significant relationship between myopia of students and their parents’ myopia (P<0.0001). Most of the myopic students were 18-21 years old (54%). In order to correct myopia, 86.5% of all cases wore spectacles, 1.68% had undergone laser surgery and 0.5% used contact lenses. There was no significant relationship between severity of myopia in the two eyes at the beginning of myopia but at the time of this study there was a significant relationship (P<0.01). It was found that using spectacles or lenses full-time or part-time had a significant relationship with progress of myopia (P<0.000). Regarding TV watching distance there was no significant relationship but it was significant with respect to hours of study, book-eye distance and full/part time spectacle wearing in the two groups (P<0.01). Conclusion: Regarding the findings of this study, school health teachers are recommended to advise students on keeping proper distance of eye from reading materials. A comparative study of myopia and its causes in the youth and middle-aged individuals is recommended. نزديک بينی، عامل خطر، ساعات مطالعه، سابقه فاميلی Myopia, Risk factors, Hours of study, Family history 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-141&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa G. Yaghobi غلام حسين يعقوبی 870031947532846001320 Yes بيرجند، خيابان غفاری، بيمارستان ولی عصر(عج)، بخش چشم F. Madarshhyan فرح مادرشاهيان 870031947532846001321 No M. Rezaei مليحه رضايی 870031947532846001322 No

fa بررسی ارتباط بين درد و اضطراب در بيماران سوختگی عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: اضطراب، شايع ترين پاسخ فيزيولوژيک و سايکولوژيک به درد در بيماران سوختگی می باشد که می تواند عملکرد جسمانی و روانی آنها را تحت تاثير قرار دهد. مطالعه حاضر با هدف تعيين ارتباط بين درد و اضطراب در بيماران سوختگی انجام شد.روش تحقيق: در اين مطالعه توصيفی- تحليلی که در بخش سوختگی بيمارستان امام رضا (ع) وابسته به دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شد، 60 بيمار بستری در بخش سوختگی زنان انتخاب و مورد بررسی قرار گرفتند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه اطلاعات فردی بيماران، ابزار ديداری- خطی شدت درد و پرسشنامه خود گزارشی ميزان اضطراب بيماران سوختگی استفاده شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و ضريب همبستگی اسپيرمن در سطح معنی داری P?0.05 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافته ها: بين شدت درد و ميزان اضطراب در هفته اول (rs=0.61, P?0.002)، طی هفته سوم (rs=0.43, P?0.002) و هفته چهارم (rs=0.58, P?0.002) همبستگی معنی داری از نظر آماری وجود داشت.نتيجه گيری: با توجه به نتايج حاصل از اين تحقيق، می توان اذعان داشت که در مراقبت، درمان و کنترل درد بيماران سوختگی بايستی به کنترل اضطراب اين بيماران توجه خاصی مبذول نمود. Background and Aim: Anxiety is a physiological and psychological response to burn injury which can affect physical and psychological functions of patients. This study was carried out to determine the correlation between pain and anxiety in burn patients. Materials and Methods: In this descriptive-analytical Study, which was carried out in the burn ward of Imam Reza hospital affiliated to Mashhad university of medical sciences, in Mashhad in 2004, 60 patients were hospitalized in women burn unit. Data collection tools included demographic data and self-report questionnaires concerning anxiety and pain severity and linear- visual report. The questionnaires were completed for each patient at 3 stages of the study: the first week, during the 3rd week, and the 4th week after admission. The obtained data was analyzed by means of SPSS using spearman correlation quotient at the significant level P≤0.05. Results: According to the study, there was a significant statistical correlation between pain severity and level of anxiety during the first week (P0.002 and rs=0.61) during the third week (P0.002 and rs=0.43), and during the fourth week (P0.002 and rs=0.58). Conclusion: Regarding the findings of the study, it is suggested that in caring and controlling pain in burn patients controlling their anxiety be particularly attended to. درد، اضطراب، بيماران سوختگی Anxiety, Pain, Burn patients 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-142&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Z. Sadat Manzarei زهرا سادات منظری 870031947532846001324 No تهران، تقاطع جلال آل احمد و چمران، دانشگاه تربيت مدرس، دانشکده پرستاری R. Memarian ربابه معماريان memrian2006@yahoo.com 870031947532846001325 Yes تهران، تقاطع جلال آل احمد و چمران، دانشگاه تربيت مدرس، دانشکده پرستاری Z. Vanaki زهره ونکی 870031947532846001326 No

fa شيوع هپاتيت B، C و HIV در زندانيان شهر بيرجند عمومى General تجربي Experimental زمينه و هدف: ويروس های هپاتيت B،‌ C و HIV از مهمترين علل بيماری های عفونی در بين زندانيان است و معتادان تزريقی به عنوان گروه پرخطری شناخته می شوند که بيش از افراد عادی در معرض آلودگی به اين ويروس ها قرار دارند. مطالعات متعددی نشان داده که ميزان اين ويروس ها در زندانيان بالاتر از ساير افراد جامعه می باشد. مطالعه حاضر با هدف تعيين شيوع هپاتيت C, B و HIV در زندانيان شهر بيرجند انجام شد.روش تحقيق: در اين مطالعه توصيفی- تحليلی، زندانيان مقيم در زندان شهر بيرجند مورد مطالعه قرار گرفتند. نمونه گيری به صورت تصادفی طبقه بندی شده انجام شد. اطلاعات فردی از طريق پرسشنامه جمع آوری گرديد؛ از افراد مورد مطالعه 5 cc خون جهت انجام آزمايشات گرفته شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون Chi-Square در سطح معنی داری P?0.05 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافته ها: در مجموع 400 نفر از زندانيان مورد مطالعه قرار گرفتند. %80.3 از اين افراد مرد و %19.7 زن بودند. %36.3 معتاد به مواد مخدر بودند؛ %18.5 سابقه خالکوبی، %8.5 سابقه روابط جنسی نامشروع و 16% سابقه بيماری های آميزشی داشتند. شيوع هپاتيت B در افراد مورد مطالعه %5.8، هپاتيت %7.8 C و HIV صفر، برآورد گرديد. شيوع هپاتيت B در مردان %6.5 و در زنان %2.5 بود (P=0.13). ارتباط معنی داری بين شيوع هپاتيت B و روابط جنسی نامشروع وجود داشت؛ در بقيه موارد ارتباط معنی داری مشاهده نگرديد. شيوع هپاتيت C در مردان %8.4 و در زنان %5.1 تعيين شد (p=0.32)؛ بين شيوع هپاتيت C با سابقه عمل جراحی (P<0.001)، سابقه تزريق خون (P=0.001)، سابقه STD (P=0.019)، اعتياد به مواد مخدر (P<0.001)، خالکوبی (P<0.001) رابطه معنی داری وجود داشت. در %0.25 افراد مورد مطالعه، ابتلا به هر دو هپاتيت، B، C وجود داشت. در هيچ يک از افراد، HIV مثبت نبود و شيوع HIV صفر تعيين شد.نتيجه گيری: با توجه به شيوع انواع هپاتيت و خطر آلودگی به HIV، استفاده از راهکارهای عملی جهت کاهش خطر انتقال اين عفونت ها در زندان، بخصوص انجام واکسيناسيون جهت هپاتيت B و آموزش زندانيان و کارکنان زندان اهميت فراوانی دارد. Background and Aim: HBV (hepatitis B virus), HCV (hepatitis C virus) and HIV (human immunodeficiency virus) are among important infectious agents in prisoners. Intravenous addicts in prisons are one of the high risk groups and are more susceptible to such viral infections. There are many reports suggesting that prevalence of HBV, HCV and HIV is higher in prisoners. The present study was carried out in Birjand aiming at determining prevalence of hepatitis B, hepatitis C, and HIV in Birjand prisoners. Materials and Methods: In this descriptive cross- sectional study prisoners in Birjand prison were studied. Sampling was done randomly. Information was collected through questionnaires and from each subject 5 ml of blood was taken to be tested for HBS Ag, anti HCV and anti HIV. The results were analyzed by means of chi- square test and P≤0.05 was taken as the significant level. Results: Totally, 400 prisoners were surveyed 80.3% of them were males and 19.7% were females. 36.3% were addicts, 18.5% had a history of tattooing, 8.5% used to have illegal sexual contacts, and 16% had experienced sexually transmitted diseases (STDs) in the past. HBS Ag, HCV, and HIV prevalence in these samples were 5.8%, 7.8% and 0.0%, respectively. Prevalence of HBV was 6.5% in males and 2.5% in females (P=0.13). Furthermore, there was a significant correlation between prevalence of HBV and illegal sexual contacts while there was no significant relationship between the other variables. Prevalence of HCV was 8.4% in males and 5.1% in females (P=0.32). A significant correlation was found between HCV on one hand and transfusion (P=0.001), surgery (P<0.001), STD in the past (P=0.019), addiction (P<0.001) and tattooing (P<0.001) on the other. 0.25% of the cases had both HBV and HCV. HIV in all samples was negative so, its prevalence was zero. Conclusion: Regarding the prevalence of different types of hepatitis and risk of being infected with HIV, employing practical solutions to decrease the risk of transmission of these infections in prisoners especially vaccination against hepatitis B and instructing prisoners and prison staff are recommended. هپاتيت B،‌ هپاتيت HIV, C، زندان HBV, HCV, Prisoner, HIV, HBS Ag 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-143&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Z. Azarkar زهره آذرکار azarkar@bums.ac.ir 870031947532846001328 Yes بيرجند، خيابان غفاری، بيمارستان ولی عصر (عج) Gh. Sharifzadeh غلام رضا شريف زاده 870031947532846001329 No MA. Miraki محمدعلی ميرکی 870031947532846001330 No

fa گزارش يک مورد کيست کلدوکال در نوزاد 16 ماهه عمومى General تجربي Experimental کيست های کبدی، بيماری های غيرشايعی می باشند که امروزه به کمک فناوری جديد تصويربرداری، به سادگی قابل تشخيص و درمان می باشند. کيست های کلدوکال، اتساعات مادرزادی مجاری صفراوی می باشند که مجاری داخل و يا خارج کبدی را درگير می سازند. بروز اين دسته از کيست ها در آمريکای شمالی به يک در 150 هزار تولد زنده در سال می رسد. اين ناهنجاری غيرشايع در نوزادان نژاد آسيايی و در جنس مونث بيشتر مشاهده می شود. در اين مقاله، يک مورد از کيست های کلدوکال مادرزادی نادر گزارش می گردد. بيمار،‌ نوزاد دختر 16 ماهه ای است که در شهر زاهدان با شکايت توده شکمی بزرگ شونده ای به بيمارستان علی ابن ابيطالب (ع) ارجاع گرديد. در معاينات فيزيکی به عمل آمده، توده قابل لمسی در ربع فوقانی و راست شکم بدون همراهی با يرقان و مدفوع بدون رنگ احساس گرديد. راديوگرافی شکمی، اتساع مجرای صفراوی خارج کبدی و کيستی به ابعاد 110´85´97 و حجم 400cc را در زير کبد نشان داد که به کمک MRI و MRCP نيز تاييد گرديد. بيمار با تشخيص کيست کلدوکال تيپ III (کلدوکوسل) تحت عمل جراحی لاپاراتومی قرار گرفت و کيست پس از تخليه، به طور کامل بريده و خارج گرديد؛ سپس مجاری صفراوی ترميم شدند. بيمار با حال عمومی خوب از بيمارستان ترخيص گرديد و پيگيری وضعيت او عوارض بعد از عمل، از قبيل بدخيمی، تنگی مجرا، کلانژيت و سنگ صفراوی را نشان نداد. Liver cysts in children are uncommon abnormalities which can now be easily diagnosed by means of modern technical diagnostic imaging and treated in due course. Choledochal cysts are rare congenital cystic dilatations of the biliary tract, which can involve the intra- or extrahepatic bile ducts. The estimated incidence in North America is 1: 150,000 live births. This infrequent anomaly occurs more commonly in Asian female infants. This article presents a rare congenital case of choledochal cyst. The patient is a 16 month female infant in Zahedan, who was taken to the pediatric ward of Ali ebne Abutaleb hospital by her parents. Her chief disorder was a progressive abdominal mass reported by her parents. In physical examination a palpable right upper quadrant abdominal mass was found in the absence of jaundice and achromatic stool. Abdominal radiography showed a dilated extrahepatic duct and a sub-hepatic cystic mass with 110×85×97 mm dimensions and 400 cc volume, which was confirmed by abdominal MRI and MRCP techniques. The patient underwent an exploratory laparatomy, which revealed a type III choledochal cyst (choledochocele). The cyst was resected completely and the biliary tract was bypassed. The patient was discharged while she was in good general condition and her following up showed no post -operative complications such as malignancy, stenosis, cholangitis and cholelithiasis. کيست کلدوکال، مادرزادی، نوزاد، مجاری صفراوی، ناهنجاری 9 15 http://www.jbums.ir/browse.php?a_code=A-10-1-144&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa F. Salehi فرود صالحی forodsalehi@yahoo.com 870031947532846001332 Yes بيرجند، خيابان غفاری، بيمارستان ولی عصر (عج) MM. Hassanzadeh Taheri محمدمهدی حسن زاده طاهری 870031947532846001333 No H. Riyasi حميده رياسی 870031947532846001334 No